Tadeusz Łopuszański: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  3 lata temu
m
m (Bot: Dodanie tytułów do linków w przypisach (patrz FAQ))
Urodził się w rodzinie inteligenckiej. Syn Edwarda i Walerii z Koriersów, uczęszczał do Gimnazjum św. Anny w [[Kraków|Krakowie]]. Studiował w zakresie matematyki i fizyki na wydziale filologicznym [[Uniwersytet Jagielloński|Uniwersytetu Jagiellońskiego]] w latach 1891–1895. Przez kilka lat pracował jako nauczyciel w szkołach w Krakowie i Rzeszowie. W latach 1902–1906 odbył dwie stypendialne podróże do Anglii, Francji, Niemiec i Szwajcarii dla zapoznania się z aktualnymi prądami w nowoczesnej pedagogice i z ruchami reformatorskimi w szkolnictwie średnim.
 
W latach 1909–1914 z własnej inicjatywy pracował w Krakowie na stanowisku inspektora szkolnego Okręgu Krakowskiego, „aby mieć wpływ na podnoszenie szkolnictwa ludowego”. W latach 1911–1914 społecznie podjął dodatkową pracę jako dyrektor Wiejskiego Ogniska Wychowawczego w [[Prokocim]]ieiu koło Krakowa. Placówka była prowadzona przez [[Towarzystwo Szkoły Ludowej]]. W ośrodku tym przystąpił do realizacji swych założeń programowych, dotyczących konieczności zróżnicowania programu nauki według zainteresowań i uzdolnień uczniów. W latach 1915–1917 na stanowisku inspektora Okręgu Szkolnego przy Komendzie Powiatowej w Lublinie wprowadzał powszechność nauczania w całym Okręgu, zaopatrywał wszystkie szkoły powiatu lubelskiego w poważne biblioteki, w znaczącej części z własnej pensji. Organizował także szkoły polskie na [[Śląsk Cieszyński|Śląsku Cieszyńskim]]. Był pracownikiem Rady Sekcji Oświecenia Publicznego Departamentu Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego [[Tymczasowa Rada Stanu|Tymczasowej Rady Stanu]]<ref>Włodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 226.</ref>. W listopadzie 1917 przeszedł do pracy w Departamencie Oświaty w administracji [[Rada Regencyjna|Rady Regencyjnej]] w Warszawie.
 
W listopadzie 1918 objął stanowisko szefa sekcji szkolnictwa średniego, następnie podsekretarza stanu w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. W latach 1919–1920 był ministrem tego resortu w rządach [[rząd Leopolda Skulskiego|Leopolda Skulskiego]] i [[Pierwszy rząd Władysława Grabskiego|Władysława Grabskiego]]. Przez następne 6 lat był podsekretarzem stanu w tym ministerstwie. Po [[przewrót majowy|przewrocie majowym]] w 1926 przeszedł na emeryturę jako niewygodny politycznie.