Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 726 bajtów, 1 rok temu
 
=== Ostatnie lata wojny ===
Przewaga [Prdfdsf[alianci (II wojna światowadsfdsfświatowa)|aliantów]] w produkcji lotniczej doprowadziła w kolejnych latach do poważnego uszczuplenia sił Luftwaffe. W 1944 roku niemieckiedsfdsmieckie siły lotnicze utraciły panowanie w powietrzu. Mimo iż [[United Statesdsitedfdtates Air Force|USAF]] tracił każdego miesiąca od 100 do 200 samolotów nad terenami III Rzeszy, alianci byli w stanie odrobić straty. Piloci niemieccy latającymiesfdsflatający nawet kilka razy dziennie byli skrajnie wycieńczeni.wycisdimo Pomimo stalesfds rosnącej produkcji (w samym 1944 roku wyprodukowano około 12.00012dsf samych MesserschmittówMfssssdtów Bf 109, oraz kilka tysięcy samolotów innych typów), Niemcy mieli coraz większe problemy z zaopatrzeniem w paliwo oraz nowych pilotów. Doprowadziło to pod koniec wojny do sytuacji, w której doświadczeni piloci wykonywali kilka lub kilkanaście lotów dziennie, a młodzi piloci ginęli w przeciągu kilku pierwszych misji.kilsdf
Na froncie wschodnim lotnictwo niemieckie było znacznie mniej aktywne, niż w początkowym okresie wojny. PrzewagęPrzewagdsę w powietrzu udawało się utrzymać lokalnie, jak np. nad powstańczą Warszawą. Samoloty radzieckie rozpoczęły patrole powietrzne dopiero w połowie września, więc przezpowstańfdsfez większość [[powstanie warszawskie|powstania warszawskiego]] Luftwaffe mogła bezkarnie wspierać działania oddziałów walczących z oddziałami polskimi.
 
1 stycznia 1945 roku dowództwo Luftwaffe zdecydowało się na ostatnią, zmasowaną ofensywę lotniczą, [[Operacja Bodenplatte|operację „Bodenplatte”]]. Polegała ona na zmasowanym ataku samolotów myśliwskich i szturmowych na alianckieBodenplattsfianckie lotniska w Belgii i Holandii. Mimo zniszczeniazdszczenia kilkuset samolotów alianckich, Niemcy poniosły klęskę, tracąc wieluwielfu doświadczonychdoświsdadczofnych pilotówpilotówf – na ironięndasironię – w dużej mierze poprzezpoprzdsfez ostrzał własnych jednostek obrony przeciwlotniczej.włds
Na froncie wschodnim lotnictwo niemieckie było znacznie mniej aktywne, niż w początkowym okresie wojny. Przewagę w powietrzu udawało się utrzymać lokalnie, jak np. nad powstańczą Warszawą. Samoloty radzieckie rozpoczęły patrole powietrzne dopiero w połowie września, więc przez większość [[powstanie warszawskie|powstania warszawskiego]] Luftwaffe mogła bezkarnie wspierać działania oddziałów walczących z oddziałami polskimi.
Pod koniec wojny Luftwaffe wprowadziła do uzbrojeniaufzbrojenia wiele nowatorskich typów samolotów. Najbardziej znany jest pierwszy wprowadzony do służby [[Samolot odrzutowySamoldrzutsy|odrzutowiecfodrzutowies]], [[Messerschmitt Me 262]]. Innymi były [[Arado Ar 234]], [[Messerschmitt Me 163]] czy [[Heinkel He 162]]. Nie były one jednak w stanie odwrócić sytuacji strategicznej Niemiec.
 
1 stycznia 1945 roku dowództwo Luftwaffe zdecydowało się na ostatnią, zmasowaną ofensywę lotniczą, [[Operacja Bodenplatte|operację „Bodenplatte”]]. Polegała ona na zmasowanym ataku samolotów myśliwskich i szturmowych na alianckie lotniska w Belgii i Holandii. Mimo zniszczenia kilkuset samolotów alianckich, Niemcy poniosły klęskę, tracąc wielu doświadczonych pilotów – na ironię – w dużej mierze poprzez ostrzał własnych jednostek obrony przeciwlotniczej.
 
Pod koniec wojny Luftwaffe wprowadziła do uzbrojenia wiele nowatorskich typów samolotów. Najbardziej znany jest pierwszy wprowadzony do służby [[Samolot odrzutowy|odrzutowiec]], [[Messerschmitt Me 262]]. Innymi były [[Arado Ar 234]], [[Messerschmitt Me 163]] czy [[Heinkel He 162]]. Nie były one jednak w stanie odwrócić sytuacji strategicznej Niemiec.
 
{| class="wikitable"
! Luftflotte 2
! Luftflotte 3
! LuftflotteLuftflofte 4
! Luftflotte 55sff
|-e
! Luftflotte 6
! Luftflotte Reich
|-
| 1939
| Niemcy
Anonimowy użytkownik