Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 21 bajtów, 1 rok temu
m
 
[[Plik:Sheikh Mujibur Rahman in 1950.jpg|mały|upright|Twórca niepodległego Bangladeszu [[Sheikh Mujibur Rahman]]]]
16 grudnia armia pakistańska skapitulowała. Władzę przejęła Liga Ludowa pod przewodnictwem Mujiba który to początkowo próbował przekształcić Bangladesz w państwo socjalistyczne<ref>Mascarenhas, A (1986). Bangladesh: A Legacy of Blood. Hodder & Stoughton, London. {{ISBN|0-340-39420-X}}. OCLC 13004864 16583315 242251870.</ref>. Przyjęta w grudniu 1972 roku konstytucja uznała świeckość, demokrację, wolność i [[socjalizm]] za filary państwowości kraju<ref>Frank, Katherine (2002). Indira: The Life of Indira Nehru Gandhi. USA: Houghton Mifflin, s. 388. {{ISBN|0-395-73097-X}}.</ref>. Założenia nowej polityki gospodarczej były wzorowane na Indiach. Rząd rozpoczął realizację państwowych programów edukacyjnych, kanalizacyjnych, żywnościowych, zdrowotnych, w całym kraju dostarczano wodę i montowano sieć elektryczną. Plan pięcioletni z 1973 roku ukierunkował inwestycję państwową w dziedzinie rolnictwa i infrastruktury wiejskiej<ref>UNESCAP, Integration of Poverty Alleviation and Social Sector Development into the Planning Process in Bangladesh (2006-07-07). „Mujib’s policies” (PDF).</ref>. Bangladesz zobowiązał się do sekularyzmu jednak Mujib stopniowo zbliżył się do politycznego islamu. Rząd pod wpływem islamizmu zakazał hazardu, produkcji i sprzedaży alkoholu<ref name="ReferenceA">Raman, B. (2006-08-29). „Mujib and Islam” (PHP).</ref>. W 1974 roku znormalizowano stosunki z Pakistanem<ref>Raman, B. (2006-08-29). „Mujib and Islam” (PHP).<name="ReferenceA"/ref>. Tymczasem przeludnienie, korupcja i brak kapitału zagranicznego pogłębiły kryzys gospodarczy i anarchizowały społeczeństwo. Rozwijały się grupy opozycji islamistycznej i [[komunizm|komunistycznej]]. Niezadowolenie obróciło się przeciw Lidze Ludowej i Mudżiburowi Rahmanowi.
 
15 sierpnia 1975 roku grupa oficerów zaatakowała czołgami rezydencję prezydencką oraz zabiły Mujiba, jego rodzinę i pracowników rezydencji. Z masakry udało się przeżyć tylko jego córkom, Sheikh Hasiną Wajed i Sheikh Rehaną<ref>Frank, Katherine (2002). Indira: The Life of Indira Nehru Gandhi. USA: Houghton Mifflin. s. 389. {{ISBN|0-395-73097-X}}.</ref>. W zamach powiązany mógł być [[Central Intelligence Agency|CIA]] i ambasador [[Stany Zjednoczone|USA]] w Dhace<ref>„Bangabandhu Sheikh Mujibur Rahman”. 2006-07-07.</ref>. Przywódcy puczu wkrótce sami zostali obaleni, a seria zamachów i zabójstw politycznych sparaliżowała kraj<ref>Maniruzzaman, Talukder, „Bangladesh in 1975: The Fall of the Mujib Regime and Its Aftermath,” Asian Survey, 16, No. 2, February 1976, 119–29.</ref>. Przez następne 15 lat wprowadzono rządy wojskowe, które utrzymywały cały czas stan wyjątkowy. W czasie ich rządów prowadzono roboty publiczne i dokonano [[reprywatyzacja|reprywatyzacji]] sektora państwowego. Bangladesz rezygnując ze świeckości, zwrócił się w stronę państw arabskich. Jednak cały czas wybuchały antyrządowe demonstracje. Bezrobocie i niski poziom życia oraz zależność od pomocy z zagranicy stały się także podłożem do nastrojów antyindyjskich, szczególnie gdy w [[Asam]]ie wybuchły zamieszki skierowane przeciwko uchodźcom z Bangladeszu. Odżył również konflikt o wody [[Ganges]]u.
199 831

edycji