Otwórz menu główne

Zmiany

Int.
Syn Bronisława, administratora dóbr rolnych, i Jadwigi z Chełmickich. Od [[1893]] uczył się w Warszawie, gdzie w [[1902]] ukończył ze srebrnym medalem i tytułem kandydata nauk komercjalnych szkołę handlową E. A. Rontalera. W [[1903]] wyjechał na studia do Akademii Handlowej w [[Lipsk]]u, gdzie został przewodniczącym Bratniej Pomocy studentów – Polaków. W Lipsku zaliczył dwa semestry i w [[1904]] udał się do [[Londyn]]u, gdzie pracował w Towarzystwie Anglo-Syberyjskim dla Eksploatacji Złota, a równocześnie studiował w Pitman's Metropolitan School. W [[1905]] z Londynu pojechał do [[Gdańsk]]a na praktykę w firmie zbożowo-komisowej. W styczniu [[1906]] zaczął pracę jako urzędnik w Towarzystwie Pożyczkowo-Oszczędnościowym w [[Piotrków Trybunalski|Piotrkowie]]. W kwietniu przeniósł się do Warszawy, gdzie podjął pracę w Warszawskim Syndykacie Rolniczym. Rozwinął wówczas działalność polityczną. Od [[1906]] związany ze spółdzielczością oszczędnościowo-pożyczkową, potem rolniczą. Działacz [[Związek Młodzieży Polskiej "Zet"|Związku Młodzieży Polskiej "Zet"]], a następnie [[Narodowy Związek Robotniczy|Narodowego Związku Robotniczego]]. W okresie międzywojennym był m.in. prezesem zarządu [[Związek Spółdzielni Spożywców RP|Związku Spółdzielni Spożywców RP]] oraz (od [[1923]]) wykładał w [[Szkoła Główna Handlowa w Warszawie|Wyższej Szkole Handlowej]]. W [[1920]] objął redakcję [[Społem (czasopismo)|tygodnika "Społem"]]. Pod koniec życia zbliżył się w poglądach do [[lewica|lewicy]] społecznej. Zginął w czasie [[powstanie warszawskie|powstania warszawskiego]]. Pochowany na [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|Powązkach]]. Odznaczony [[Krzyż Walecznych|Krzyzem Walecznych]].
 
Żonaty od [[1 lutego]] [[1909]] z Marią z Dobrzańskich, miał dwóch synów – [[Adam Rapacki (polityk)|Adama Rapackiego]], ministra spraw zagranicznych 1956-19681956–1968, i Tadeusza.
 
Główne prace: ''Program gospodarczy spółdzielczości spożywców'' (1936), ''Program spółdzielczości polskiej'' (1944).