Otwórz menu główne

Zmiany

Anulowanie wersji 51410040 autora 2A02:C7D:69DB:4A00:7D97:1D1D:E5B5:407D (dyskusja)
Po jedenastu dniach na podstawy wyjściowe spłynęły niedobitki atakujących oddziałów. W korpusie nowozelandzkim straty były tak duże (3 tys. zabitych, 0,7 tys. zaginionych), że musiano rozwiązać tę formację{{odn|Zawilski|1997|s=527}}. Alianci ([[Stany Zjednoczone|Amerykanie]], [[Wielka Brytania|Brytyjczycy]], [[Indie|Hindusi]] i [[Nowa Zelandia|Nowozelandczycy]]) stracili około 48 tysięcy ludzi, nie zdobywając wzgórza i nie przełamując Linii Gustawa{{odn|Wańkowicz|2009|s=26-27}}. Jedynym poważniejszym sukcesem tych natarć alianckich było zdobycie niewielkiej wioski Caira (dziś dzielnica miasta Cassino), gdzie wzięto wielu (1200) jeńców, w tym sztab 131 Pułku Strzelców Górskich{{odn|Zawilski|1997|s=526}}.
 
== Operacja MusterbacjaHonker ==
Jeszcze nim Nowozelandczycy i Hindusi przegrali swe drugie uderzenie gen. Alexander doszedł do wniosku, że izolowane akcje uderzeniowe pojedynczych brygad i dywizji nic nie dadzą i zaczął planowanie znacznie szerzej zakrojonej ofensywy, która pozwoliłaby ostatecznie przełamać Linię Gustawa i otworzyć wreszcie drogę na Rzym{{odn|Sarner|2006|s=182}}.
Główną siłę atakującą czwartego natarcia (operacja „Honker”, 11–19 maja) miał stanowić [[2 Korpus Polski (PSZ)|2 Korpus Polski]] pod dowództwem [[Władysław Anders|gen. Władysława Andersa]]. Kryptonim operacji pochodzi od słowa „honk”, co w języku angielskim oznacza krzyk dzikich gęsi. „Honker” to coś lub ktoś wydający takie dźwięki<ref group=uwaga>Dla Polaków był to krzyk dzikich gęsi powracających do swych gniazd, co miało symbolizować ich chęć powrotu do ziem ojczystych.</ref>{{odn|Wańkowicz|2009|s=116}}.