Otwórz menu główne

Zmiany

aktualia
'''Unia Demokratów i Niezależnych''' ([[język francuski|fr.]] ''Union des démocrates et indépendants'', '''UDI''') – [[Francja|francuska]] federacyjna [[partia polityczna]] o profilu centrowym i centroprawicowym założona w 2012. Należy do [[Partia Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy|Partii Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20161220044032/https://www.aldeparty.eu/fr/news/udi-france-and-ldp-macedonia-become-alde-party-member-parties|tytuł=UDI France and LDP Macedonia become ALDE Party member parties|data=2 grudnia 2016|opublikowany=aldeparty.eu|data dostępu=2017-06-19|język=en}}</ref>. UDI dopuszcza zarówno członkostwo indywidualne, jak i poprzez współtworzące ją partie (do największych należą [[Partia Radykalna (Francja)|Partia Radykalna]] i [[Les Centristes]]).
 
== Historia ==
Po [[wybory parlamentarne we Francji w 2012 roku|wyborach w 2012]] w [[Zgromadzenie Narodowe (Francja)|Zgromadzeniu Narodowym]] [[Deputowani do Zgromadzenia Narodowego Francji XIV kadencji|XIV kadencji]] 26 czerwca została zawiązana blisko trzydziestoosobowa frakcja parlamentarna pod nazwą Unia Demokratów i Niezależnych<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.ouest-france.fr/region/bretagne_detail_-Claude-Bartolone-elu-president-de-l-Assemblee-nationale_39382-2091015_actu.Htm|tytuł=Claude Bartolone élu président de l'Assemblée nationale|opublikowany=ouest-france.fr|data=27 czerwca 2012|data dostępu=2012-10-21|język=fr}}</ref>. W jej skład weszli głównie deputowani ugrupowań w poprzedniej kadencji współpracujący z rządzącą [[Unia na rzecz Ruchu Ludowego|UMP]], zaś na jej czele stanął lider Partii Radykalnej [[Jean-Louis Borloo]]. 18 września 2012 ogłosił powołanie nowej federacyjnej partii politycznej pod tożsamą nazwą<ref name="18września">{{Cytuj stronę|url=http://www.lexpress.fr/actualite/politique/udi-5-choses-a-savoir-sur-le-nouveau-parti-de-jean-louis-borloo_1162917.html|tytuł=UDI: 5 choses à savoir sur le nouveau parti de Jean-Louis Borloo|opublikowany=lexpress.fr|data=18 września 2012|data dostępu=2012-10-21|język=fr}}</ref>.
 
Do nowej formacji przystąpiły w szczególności:
* [[Partia Radykalna (Francja)|Partia Radykalna]] (lider: [[Jean-Louis Borloo]]),
* [[Les Centristes|Nowe Centrum]] (lider: [[Hervé Morin]]),
* [[Nowoczesna Lewica]] (lider: [[Jean-Marie Bockel]]),
* [[Force européenne démocrate|Europejska Siła Demokratyczna]]<ref>Ugrupowanie założone po wyborach parlamentarnych w 2012 przez część działaczy Nowego Centrum.</ref> (lider: [[Jean-Christophe Lagarde]]),
* Territoires en mouvement<ref>Ugrupowanie lokalne skupione wokół Jeana-Christophe’a Fromantina.</ref> (lider: [[Jean-Christophe Fromantin]]),
* [[Narodowe Centrum Niezależnych i Chłopów]] (lider: [[Gilles Bourdouleix]])<ref name="18września"/><ref name="założyciele">{{Cytuj stronę|url=https://web.archive.org/web/20121025012235/http://www.parti-udi.fr/les-membres-fondateurs.html|tytuł=Les membres fondateurs|opublikowany=parti-udi.fr|data dostępu=2012-10-21|język=fr}}</ref>.
 
Na czele tymczasowych władz partii stanął Jean-Louis Borloo. Wiceprezesami zostali Jean Arthuis, Jean-Christophe Fromantin i [[Chantal Jouanno]], przewodniczącym rady krajowej Hervé Morin, a sekretarzami generalnymi Jean-Christophe Lagarde i [[Laurent Hénart]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://web.archive.org/web/20140506031806/http://www.partiradical.net/revue-de-presse/borloo-jette-les-fondations-de-son-nouveau-parti-afp-18-septembre-2012|tytuł=Borloo jette les fondations de son nouveau parti|opublikowany=partiradical.net|data=18 września 2012|data dostępu=2012-10-21|język=fr}}</ref>. Wśród założycieli znaleźli się także m.in. [[Thierry Cornillet]], [[Charles de Courson]], [[Louis Giscard d’Estaing]], [[Maurice Leroy]], [[Michel Mercier]], [[Dominique Riquet]], [[François Sauvadet]], [[François-Xavier Villain]], [[Rama Yade]] i inni. Wkrótce po założeniu UDI zasiliło m.in. blisko 30 deputowanych, około 30 senatorów i 5 eurodeputowanych<ref name="założyciele"/>. Partię publicznie poparli także była przewodnicząca Parlamentu Europejskiego [[Simone Veil]] i były prezydent [[Valéry Giscard d’Estaing]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.lepoint.fr/politique/udi-simone-veil-l-invitee-surprise-de-borloo-21-10-2012-1519377_20.php|tytuł=UDI: Simone Veil, l'invitée-surprise de Borloo|opublikowany=lepoint.fr|data=21 października 2012|data dostępu=2012-10-21|język=fr}}</ref>. W lipcu 2013 Narodowe Centrum Niezależnych i Chłopów zostało wykluczone z federacji<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.lemonde.fr/politique/article/2013/07/24/apres-ses-propos-sur-hitler-gilles-bourdouleix-demissionne-de-l-udi_3453152_823448.html|tytuł=Après ses propos sur Hitler, Bourdouleix démissionne de l'UDI|opublikowany=lemonde.fr|data dostępu=2018-01-05|język=fr}}</ref>.
 
W kwietniu 2014 z powodów zdrowotnych z funkcji przewodniczącego zrezygnował Jean-Louis Borloo<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.lepoint.fr/politique/exclusif-jean-louis-borloo-demissionne-de-la-presidence-de-l-udi-06-04-2014-1809663_20.php|tytuł=Borloo: „Je n'ai pas toute l'énergie nécessaire pour remplir mes responsabilités”|opublikowany=lepoint.ft|data=6 kwietnia 2014|data dostępu=5 maja 2014|język=fr}}</ref>, kierownictwo partii tymczasowo przejął [[Yves Jégo]]. W wyborach europejskich z maja 2014 UDI wystartowała w koalicji z [[Ruch Demokratyczny|Ruchem Demokratycznym]], która uzyskała 9,9% głosów i wprowadziła 7 przedstawicieli do Europarlamentu VIII kadencji<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.france-politique.fr/elections-europeennes-2014.htm|tytuł=Élections européennes 2014|opublikowany=france-politique.fr|data dostępu=2014-06-01|język=fr}}</ref> (w tym 3 reprezentantów unii).
 
W listopadzie 2014 nowym liderem UDI został [[Jean-Christophe Lagarde]], który w drugiej turze głosowania pokonał [[Hervé Morin|Hervé’a Morina]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.lemonde.fr/politique/article/2014/11/13/jean-christophe-lagarde-elu-president-de-l-udi_4523468_823448.html|tytuł=Jean-Christophe Lagarde élu président de l’UDI|opublikowany=lemonde.fr|data=13 listopada 2014|język=fr|data dostępu=2017-06-18}}</ref>. UDI podjęła bliską współpracę z UMP i następnie z powstałymi na jej bazie [[Republikanie (Francja)|Republikanami]]. Nie wystawiła swojego kandydata w wyborach prezydenckich w 2017, popierając [[François Fillon]]a<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.lemonde.fr/election-presidentielle-2017/article/2017/03/07/l-udi-soutient-francois-fillon-sous-condition_5090860_4854003.html|tytuł=L’Union des démocrates et indépendants soutient François Fillon sous conditions|data=7 marca 2017|opublikowany=lemonde.fr|język=fr|data dostępu=2017-06-19}}</ref>. W tym samym roku UDI opuścił wspierający [[Emmanuel Macron|Emmanuela Macrona]] Sojusz Centrowy. W [[wybory parlamentarne we Francji w 2017 roku|wyborach w 2017]] w większości okręgów unia uzgodniła wspólnych kandydatów z Republikanami, do niższej izby francuskiego parlamentu wprowadziła 18 swoich przedstawicieli<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.francetvinfo.fr/elections/legislatives/legislatives-la-republique-en-marche-obtient-une-majorite-moins-large-qu-attendu-avec-355-deputes-sur-577-selon-notre-estimation-ipsos-sopra-steria_2239455.html|tytuł=Législatives: La République en marche et le MoDem obtiennent une majorité moins large qu'attendu, avec 350 députés sur 577|data=18 czerwca 2017|opublikowany=francetvinfo.fr|data dostępu=2017-06-19|język=fr}}</ref>.
 
W grudniu 2017 z federacji wystąpiły Partia Radykalna (która współtworzyła [[Mouvement radical]]) i [[Les Centristes]] (dawne Nowe Centrum)<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.liberation.fr/france/2017/12/16/les-centristes-d-herve-morin-s-affranchissent-de-l-udi_1617139|tytuł=Les Centristes d'Hervé Morin s'affranchissent de l'UDI|data=16 grudnia 2017|opublikowany=liberation.fr|data dostępu=2018-01-05|język=fr}}</ref>.
 
{{Przypisy|2}}