Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 3 bajty ,  1 rok temu
m
lit.
 
=== Wybór na papieża ===
Podczas [[konklaweKonklawe 1549-15501549–1550|konklawe]], ukształtowały się silne podziały pomiędzy frakcjami procesarskimi i profrancuskimi{{r|Kelly}}. Z tego powodu obrady trwały aż dziesięć tygodni. Bardzo bliski elekcji był wówczas angielski [[kardynał]], [[Reginald Pole]], któremu ostatecznie zabrakło jednego głosu{{r|Kelly}}. Kompromis pomiędzy kardynałami z rodu [[Farnese (ród)|Farnese]], a frakcją profrancuską doprowadził do wyboru kardynała del Monte{{r|Kelly}}.
 
=== Pontyfikat ===
Wkrótce po objęciu [[Stolica Apostolska|Stolicy Piotrowej]] Juliusz postanowił reaktywować [[sobór trydencki]] (co zobowiązał się zrobić składając kapitulacje wyborcze){{r|Kelly}}. Dokonał tego 14 listopada 1550, kiedy to wydał [[bulla|bullę]] ogłaszającą powrót soboru do [[Trydent]]u{{r|Wollpert}}. Rozpoczął się on 1 maja 1551 i odbył kilka sesji, jednak król Francji [[Henryk II Walezjusz|Henryk II]] odmówił udziału jego kraju w soborze, co doprowadziło do sporu pomiędzy [[Walezjusze|Walezjuszami]] a [[Habsburgowie|Habsburgami]]{{r|Kelly}}. Do konfliktu przyczyniła się także żądanie króla oddania Francji, [[lenno|lenna]] papieskiego – [[Parma|Parmy]], gdzie urzędował [[Ottavio Farnese]], wnuk [[Paweł III (papież)|Pawła III]]{{r|Kelly}}. Interwencja zbrojna nie rozstrzygnęła tej kwestii, więc Juliusz został zmuszony oddać Parmę Francji i zawrzeć niekorzystny dla siebie pokój{{r|Kelly}}. Usiłował później doprowadzić do pokoju pomiędzy zwaśnionymi władcami, lecz jego nadgorliwa neutralność wzbudzała niechęć z obu stron{{r|Kelly}}.
 
W spawachsprawach wewnętrznych nie wykazywał nadzwyczajnych inicjatyw, z wyjątkiem założenia rzymskiego [[Collegium Germanicum]] i reformy zakazującej kumulowaniu [[beneficjum|beneficjów]] hierarchom kościelnym{{r|Kelly}}. 21 lipca 1550 zatwierdził konstytucję [[Jezuici|Towarzystwa Jezusowego]]. Za jego pontyfikatu, doszło do krótkotrwałej obediencji Stolicy Apostolskiej w Anglii – w 1553 roku na tron wstąpiła [[Maria I Tudor|Maria Katoliczka]], a kardynał Pole, został [[legat papieski|legatem papieskim]] z dużymi uprawnieniami{{r|Kelly}}. W listopadzie tego samego roku Pole przewodniczył [[synod]]owi, który uwolnił Anglię od schizmy{{r|Kelly}}.
 
Juliusz był [[Mecenas sztuki|mecenasem sztuki]] i nauki; praktykował [[nepotyzm]]. W 1555 roku wysłał do [[Polska|Polski]] pierwszego [[nuncjusz apostolski|nuncjusza apostolskiego]], [[Luigi Lippomano|Alojzego Lippomano]]. Zreformował Uniwersytet Rzymski, mianował Michała Anioła głównym architektem przy budowie nowej bazyliki św. Piotra. Ufundował kościół św. Andrzeja i luksusową Villa di Papa Giulia w Porta del Popolo, gdzie rezydował w ostatnich latach swojego życia.
27 462

edycje