Anninskoje: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 61 bajtów ,  2 lata temu
zbędny odnośnik, WP:SK
(lit.)
(zbędny odnośnik, WP:SK)
|zdjęcie = ЗданиеУсадьбыБакуниных.jpg
|opis zdjęcia = Ruina dworu Korsaków
|herb =
|flaga =
|dopełniacz nazwy =
|państwo = RUS
|1. jednostka administracyjna =
|2. jednostka administracyjna =
|3. jednostka administracyjna = [[Obwód pskowski|pskowski]]
|4. jednostka administracyjna =
|5. jednostka administracyjna = [[Rejon siebieski|siebieski]]
|powierzchnia =
|wysokość =
|rok =
|liczba ludności = 8 (2010)
|gęstość zaludnienia =
|numer kierunkowy = +7 81140
|kod pocztowy = 182262
|kod mapy = RU-PSK
|commons = Category:Аннинское (Себежский район)
|www =
}}
'''Anninskoje''' ([[język rosyjski|ros.]] Аннинское; hist. ''Anińsk'') – [[wieś]] w [[Rosja|Rosji]], w [[Rejon siebieski|rejonie siebieskim]] [[Obwód pskowski|obwodu pskowskiego]], nad jeziorem Annińskim, około 17 km na południowy wschód od [[Siebież]]a.
 
== Historia ==
Dobra te, nazywane Wolino, należały do [[Województwo połockie|województwa połockiego]] [[Rzeczpospolita Obojga Narodów|Rzeczypospolitej]]. Po [[I rozbiór Polski|I rozbiorze Polski]] w 1772 roku znalazły się na terenie [[Imperium Rosyjskie]]go i przeszły na własność Rosjanina Bakunina. W 1798 roku Wolino zostało kupione przez polskiego szlachcica Trojana Korsaka<ref group = uwaga>Przedstawiona historia Anińska oparta jest na relacji Włodzimierza Korsaka, cytowanego w dziele Aftanazego. Jednak Trojan Korsak żył w latach 1720–1773, i – jak zauważa Aftanazy – nie mógł kupić Anińska w 1798 roku. Anińsk został kupiony albo wcześniej, albo dopiero przez jego syna Euzebiusza.</ref>. Pierwotną siedzibą Korsaków były [[:ru:Дерновичи_(Витебская_область)|Dziernowicze]], położone również w województwie połockim i również skonfiskowane przez władze carskie<ref group=uwaga>Powodem konfiskaty Dziernowicz – według rodzinnej legendy – było, jak wynika z relacji Włodzimierza Korsaka, cytowanego przez Aftanazego, to, że Piotr Korsak wyrzucił oficera rosyjskiego przez okno z piętra dworu. Oficer ten bowiem w czapce i płaszczu ośmielił się wejść do pokoju sypialnego, w którym leżała małżonka pana domu.</ref>.
 
Synem Trojana był Euzebiusz, marszałek siebieski, a jego najstarszą córką była Aniela. Po jej urodzeniu (około 1806 roku) Euzebiusz zmienił nazwę majątku na Anińsk. W rękach rodziny Korsaków Anińsk pozostał do 1917 roku. Po Euzebiuszu właścicielem Anińska był Piotr, również marszałek siebieski, [[Powstanie listopadowe|powstaniec listopadowy]] (zm. w 1855 roku), po nim Bronisław (zm. w 1914 roku). Bronisław podzielił Anińsk między swoich troje dzieci. Siedzibę rodu i folwark z zabudowaniami otrzymał jego starszy syn, Bogdan (albo Bohdan, ur. w 1875 roku){{r|RA}}. W latach 80./90. XIX wieku we wsi działały: gorzelnia, cegielnia i młyn{{r|S151}}.
W 1906 roku we wsi mieszkało 187 osób.
 
W czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]] u Korsaków mieszkali Eugeniusz i [[Zofia Romer|Zofia Romerowie]]owie.
 
W 1917 roku Anińsk znalazł się w [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]. W 1930 roku działał tu [[sowchoz]] „Wola”.