Otwórz menu główne

Zmiany

ki
}}
{{Galeria
| Nazwa = Pamiątkowy medal|Plik:Medal pamiątkowy WOP awers.JPG|awers|Plik:Medal pamiątkowy WOP rewers.JPG|rewers
| wielkość = 240
|Plik:Medal pamiątkowy WOP awers.JPG| awers
|Plik:Medal pamiątkowy WOP rewers.JPG| rewers
|wielkość=240
}}
'''Wojska Ochrony Pogranicza''' ('''WOP''') – formacja wojskowa, część [[Ludowe Wojsko Polskie|Sił Zbrojnych PRL]] i służba [[Ministerstwo Spraw Wewnętrznych|MSW]], odrębny rodzaj wojsk powołany w 1945 r. do ochrony [[Granica państwowa|granic]] [[Polska|Polski]].
Rozkazem Ministra Obrony Narodowej nr 205/Org. z 4 grudnia 1948 roku, z dniem 1 stycznia 1949 roku, Wojska Ochrony Pogranicza podporządkowano [[Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego|Ministerstwu Bezpieczeństwa Publicznego]]{{odn|Dominiczak|1985|s=65–69}}. Zaopatrzenie WOP przejęły komendy wojewódzkie MO{{odn|Jackiewicz|1995|s=12–14}}. Zbiegło się to w czasie z pogarszaniem stosunków międzynarodowych, a w kraju z rozpoczęciem walki z ''odchyleniem prawicowo – nacjonalistycznym''{{odn|Goryński|2011|s=61}}. WOP włączony został do walki ideologicznej. [[Migracja ludności|Migrację]] i [[przemyt]] zaczęto traktować jako szpiegostwo lub dywersyjną penetrację pogranicza przez agentów obcych wywiadów. Narzucenie przez kierownictwo [[Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego|MBP]] takiego widzenia zagrożeń, spowodowało daleko idące zmiany organizacyjno-strukturalne WOP{{odn|Goryński|2011|s=64}}.
 
W terminie do 10 listopada 1948 roku obsadzony został ostatni odcinek graniczny w cyplu ciśnieńskim. Wybudowano strażnice WOP w Wetlinie, Ustrzykach Górnych, Stuposianach, [[Dwernik]]u i [[Hulskie (województwo podkarpackie)|HulskikiemHulskiem]]{{odn|Dominiczak|1985|s=65–69}}.
 
1 stycznia 1949 w WOP były 2673 etaty oficerskie. 2070 z nich zostało obsadzonych. Braki sięgały około 23%. Najliczniejszą grupę żołnierzy stanowili oficerowie pochodzenia chłopskiego (40,6%) oraz robotniczego (37,5%). 79% żołnierzy było wychowankami [[Ludowe Wojsko Polskie|ludowego Wojska Polskiego]], 16% przedwojennego Wojska Polskiego, zaś pozostałe 5% stanowili obywatele ZSRR i oficerowie Armii Radzieckiej{{fakt|data=2014-02}}. We wrześniu 1949 roku sformowano bataliony ochrony portów, zmieniając przy tym system ochrony granicy na ich obszarze i obejmując stałą kontrolą ruch rybacki{{odn|Goryński|2011|s=73}}. W tym okresie ochraniane przez brygady OP odcinki granicy uległy korektom i odpowiadały granicom województw, a odcinki samodzielnych batalionów OP powiatów nadgranicznych. Miało to poprawić współdziałanie między wojskami OP a powiatowymi i wojewódzkimi organami partyjnymi, UB oraz administracji publicznej{{odn|Goryński|2011|s=73}}.
== WOP u schyłku istnienia 1983–1991 ==
{{Galeria
| Nazwa = Naszywki brygad WOP{{u|u_naszywki}}|wielkość=240
| wielkość = 240|Plik:Wop2.jpg|[[Lubuska Brygada WOP]]|Plik:Wop3.jpg|[[Łużycka Brygada WOP]]|Plik:Wop1.jpg|[[Karpacka Brygada WOP]]|Plik:WOP kaszubska.JPG|[[Kaszubska Brygada WOP]]|Plik:WOP PBWOP Plakietka.jpg|[[Pomorska Brygada WOP]]|Plik:Emblemat Brygady.jpg|[[Górnośląska Brygada WOP]]
|Plik:Wop2.jpg|[[Lubuska Brygada WOP]]
|Plik:Wop3.jpg|[[Łużycka Brygada WOP]]
|Plik:Wop1.jpg|[[Karpacka Brygada WOP]]
|Plik:WOP kaszubska.JPG|[[Kaszubska Brygada WOP]]
|Plik:WOP PBWOP Plakietka.jpg|[[Pomorska Brygada WOP]]
|Plik:Emblemat Brygady.jpg|[[Górnośląska Brygada WOP]]
}}
Po stanie wojennym odtwarzano bataliony graniczne. Odtworzono bataliony w Sanoku, Nowym Targu, Cieszynie, Raciborzu, Prudniku, Zgorzelcu, Gubinie, Słubicach i Chojnie. Organizacja batalionów w Nowym Sączu, Lubaniu Śląskim i Szczecinie zatrzymana została na etapie szkieletowych dowództw. Te w terminie późniejszym rozformowano{{odn|Jackiewicz|1998|s=29–30}}.
Anonimowy użytkownik