Otwórz menu główne

Zmiany

Rozmiar się nie zmienił, 1 rok temu
brak opisu edycji
Miejscową parafię pw. św. Katarzyny założono po 1342{{odn|Panic|2010|s=402}} i po raz pierwszy wzmiankowano w sprawozdaniu z poboru [[świętopietrze|świętopietrza]] sporządzonym przez archidiakona opolskiego Mikołaja Wolffa w 1447 jako jedną z 51 w [[dekanat Cieszyn|archiprezbiteracie cieszyńskim]] (pod nazwą ''Czechowicz'')<ref>{{cytuj pismo | czasopismo = Zeitschrift des Vereins für Geschichte und Alterthum Schlesiens | tytuł = Registrum denarii sancti Petri in archidiaconatu Opoliensi sub anno domini MCCCCXLVII per dominum Nicolaum Wolff decretorum doctorem, archidiaconum Opoliensem, ex commisione reverendi in Christo patris ac domini Conradi episcopi Wratislaviensis, sedis apostolice collectoris, collecti| url = http://www.sbc.org.pl/dlibra/docmetadata?id=15085&from=publication| wolumin = 27| strony = 369-372| rok = 1893 | wydawca = H. Markgraf | miejsce = Breslau| język = de}}</ref>. Na podstawie wysokości opłaty w owym sprawozdaniu liczbę ówczesnych parafian (we wszystkich podłegłych wioskach) oszacowano na 90{{odn|Panic|2010|s=321}}. Wtedy też na terenie Czechowic powstała pierwsza sakralna drewniana budowla, następnie w latach 1772–1779 przebudowana i na jej miejscu powstał kościół pw. św. Katarzyny<ref>[http://www.czechowice-dziedzice.pl/www_2.0/index.php?option=com_content&task=view&id=15&Itemid=15 Strona Miasta]</ref>.
 
Już w XIV wieku Czechowice były wsią szlachecką. Na przełomie XIV i XV wieku jej właścicielami byli bracia Mikołaj i Zbrosław. W latach 30. XV wieku jej właścicielem był Mikołaj [[Czelowie|Czelo]], którego rodzina w następnych dziesięcioleciach urosła do jednej z najbardziej znaczących rodzin szlacheckich księstwa cieszyńskiego{{odn|Panic|2010|s=237-241}}. Częściowy podział Czechowic nastąpił po śmierci cieszyńskiego kanclerza Henryka Czelo w 1500 roku pomiędzy jego synówDzieci, jednak z czasem cały majątek ojca skupił się w rękach Kacpra Czelo{{odn|Panic|2010|s=237}}. W okresie [[Reformacja|Reformacji]] Czelowie pozostali [[katolicyzm|katolikami]], podobnie jak nowi właściciele Czechowic, tj. Sokołowscy z Sokołowic{{odn|Panic|2011|s=271}}. W trakcie ich rządów kościół św. Katarzyny przez cały czas pozostawał w rękach katolików{{odn|Panic|2011|s=294}}. W 1675 Czechowice zostały nabyte przez Fryderyka Aleksandra barona Kotulińskiego z Kotulina. Jego syn i następca Franciszek Karol Kotuliński został starostą [[Dolny Śląsk|Dolnego]] i [[Górny Śląsk|Górnego Śląska]]<ref name="Szlacheckie siedziby na Śląsku Cieszyńskim">{{cytuj książkę| nazwisko = Makowski| imię = Mariusz| autor link = Mariusz Makowski| tytuł = Szlacheckie siedziby na Śląsku Cieszyńskim| wydawca= Regio/[[Muzeum Śląska Cieszyńskiego]]| miejsce = Cieszyn| rok = 2005| strony = 292-295| isbn=80-239-6051-2}}</ref>. W latach 1765-1856 właścicielami Czechowic była z kolei rodzina Renardów{{r|Szlacheckie siedziby na Śląsku Cieszyńskim}}.
 
Najstarsze osadnictwo Czechowic rozciągało się wzdłuż Potoku Czechowickiego<ref>[[:Plik:Matthaeus Schubarth, Ducatus Teschinensis.jpg|Mapa Księstwa Cieszyńskiego Matthaeusa Schubartha z 1736]]</ref>. W dobrach należących do właścicieli Czechowic z czasem rowijały się liczne niewielkie osady, które były często bądź wchłonięte lub administracyjnie podporządkowane. W 1602 po raz pierwszy wzmiankowano dwie niewielkie osady w pobliżu Czechowic: Bożyszka i Trzemsza, przy czym ta druga została założona prawdopodobnie w XVI wieku na gruntach Czechowic, w XVI i XVII wieku ich panem był Joachim Sokołowski{{odn|Panic|2011|s=185}}. W 1795 powstała kolonia [[Renardowice]]. Czechowice wchłonęły również starą osadę ''Komorowice'' przezwaną ''Czechowicką'' dla odróżnienia od [[Komorowice (Bielsko-Biała)|Komorowic Niemieckich i Polskich]], wzmiankowaną w dokumencie Liber Fundationis Episopatus Vratislaviensis jako ''Muthindorf'' (później ''Mückendorf'', od niemieckiego ''mücke'' czyli [[komarowate|komar]]). Stało się to przede wszystkim wraz z powstaniem nowoczesnej samorządnej gminy w drugiej połowie XIX wieku.
Anonimowy użytkownik