Jorge Manrique: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 15 bajtów ,  2 lata temu
m
Dodaję nagłówek przed Szablon:Przypisy
m (Drobne poprawki redakcyjne: typografia, linkowania etc.)
m (Dodaję nagłówek przed Szablon:Przypisy)
Bez wątpienia wśród jego utworów wyróżniają się poprzez połączenie tradycji i oryginalności ''[[Coplas por la muerte de su padre]]''. W nich Jorge Manrique składa pośmiertny hołd swojemu ojcu, Rodrigo Manrique, wskazując go jako wzór bohaterstwa, cnót i spokoju przed śmiercią, a zarazem snuje rozważania nad nietrwałością ziemskich dóbr i ulotnością ludzkiego życia (motyw ''[[Ubi sunt]]''). Doczesną egzystencję opisuje metaforami drogi ku wieczności oraz – w najczęściej przywoływanej strofie – jako rzekę dążącą do rozpłynięcia się w morzu śmierci. Charakterystyczne jest także stosowane przez niego metrum, tzw. strofa kulejąca (hiszp. ''copla de pie quebrado'')<ref> Dosłownie „strofa ze złamaną stopą”. Sześciowersowe strofy rymujące się ''abcabc'', w których trzeci i szósty wers są złamane, czyli liczą cztery sylaby, podczas gdy pozostałe – osiem. Zob. D. Ynduráin, ibidem. </ref>. [[Lope de Vega]] powiedział o ''Coplas'', że «''zasługiwały, na to, aby zostać zapisane złotymi literami''»<ref>{{cytuj pismo |nazwisko =Vallarino |imię =Jesus M. |tytuł =Leer hoy a Jorge Manrique |czasopismo =Razón y Fe. Revista Hispanoamericana de Cultura |numer =236 (Nov. 1997) |wydanie = |strony = |rok = no 236 (nov. 1997), s. 350}}</ref>.
 
== Przypisy ==
{{Przypisy}}
 
1 028 200

edycji