Otwórz menu główne

Zmiany

uzupelnienia , grafika
Pierwsze wzmianki o malarstwie iluzjonistycznym pochodzą ze starożytności, ze znanej legendy o greckim malarzu [[Apelles]]ie, który tak realistycznie namalował kotarę okrywającą obraz, że ulegli złudzeniu widzowie starali się kotarę odsunąć.
Iluzjonizm stosowano często w [[malarstwo pompejańskie|malarstwie pompejańskim]].
W czasach nowożytnych szczególnie popularny stał się w okresie [[barok]]u. Od tego czasu wyróżnić można dwa główne nurty malarstwa iluzjonistycznego.
 
*malarstwo ścienne, najczęściej nazywane malarstwem iluzjonistycznym. Zwykle przedstawiało iluzjionistycznie fragmenty architektury, często w połaczeniu z [[pejzaż]]em i czasem [[martwa natura|martwej natury]]. Charakterystyczne było stosowanie dla oddania detali architektonicznych czy złudzenia reliefu techniki [[monochromatyzm|monochromatycznej]] Szczególnie popularne we wnętrzach kościelnych i pałacowych, najwcześniej pojawiało się od [[renesans]]u we Włoszech. Sztuka ta wymagała od twórcy wybitnej znajomości zasad [[perspektywa|perspektywy]] a często żmudnych wyliczeń matematycznych. Stworzone przez wielkich malarzy dzieła iluzjonistyczne do dziś budzą podziw i budzą zdumienie realnością powodowanego złudzenia. Do największy dzieł tego nurtu należą Baldasare Peruzziego (1481-1536)''Salone delle Prospettive'' w Villa Farnesina w [[Rzym]]ie i Andrei Pozzo (1642-1709) "Wielka kopuła S.Ignazio" również w Rzymie.
Efekty iluzjonistyczne, zwłaszcza fragmenty architektury i wnętrz występowały często w wielu obrazach, o tematyce religijnej czy portretach.
Współcześnie efekty iluzjonistyczne znów stają się modne i znajdują coraz częście zastosowanie we wnętrzach slepów, restauracji, urzędów i domach prywatnych. Bywa również stosowane w skali monumentalnej. Znajduje również zastosowanie w scenografii tatralnej i filmowej.
 
<gallery>
Image:Sant'Ignazio - painted dome - antmoose.jpg|Andrea Pozzo: "Kopuła S.Ignatio",1695, fresk
Image:Andrea_Mantegna_064.jpg| A.Mantegna: plafon w Palazzo Ducale w Mantui, 1473, fresk
Image:Jan Gossaert 003.jpg|J.Gossaert: "Danae". 1527, olej, deska
Image:Raffael 060.jpg|Rafael: fragment dekoracji w ''Stanza della Segnatura'' w Wartykanie, 1510, fresk
</gallery>
*malarstwo sztalugowe - najczęściej określane [[Język francuski|francuskim]] terminem ''Trompe l`oeil''. Popularne szczególnie w okresie [[barok]]u, ale malowane też wcześniej i później martwe natury mające na celu sprawiać złudzenie trójwymiarowych przedmiotów. Popularne szczególnie były w [[Niderlandy|Niderlandach]], [[Włochy|Włoszech]] i [[Hiszpania|Hiszpanii]].
Niekiedy iluzjonistycznie malowane martwe natury stanowią tylko uzupełnienie większych kompozycji i występują w portretach, ściennym malarstwie iluzjonistycznym i malarstwie religijnym.
Przedstawiały najczęściej upięte na desce kompozycje drobnych przedmiotów, listów, piór, okularów, przyborów toaletowych i malarskich itp. Szczególny renesans przeżywało w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]]gdzie na przełomie [[XIX]] i [[XX]] w. tacy twórcy jak[[:en:William Harnett|Wiliam Harnett]] czy [[:en:John F. Peto|John Frederic Peto]] tworzyli w najlepszej tradycji ''trompe l`oile'' martwe natury złożone najczęściej z przedmiotów związanych z najnowszą historią Stanów ([[rewolwer]]y [[Samuel Colt|Colta]], gazety, fotografie. opakowania).
W wielu obrazach [[hiperrealizm|hiperrealistycznych]] również występują akcenty malarstwa iluzjonistycznego.
12 159

edycji