Otwórz menu główne

Zmiany

styl
'''Malarstwo iluzjonistyczne''' ,'''iluzjonizm''' [[Język francuski|franc.]]'''Trompe l`oeil''' - styl w [[malarstwo|malarstwie]], sposób malowania wywołujący złudzenie, iż [[perspektywa]] obrazu albo przedstawiane przedmioty są rzeczywiste.
Jednym z takich obrazów jest [[fresk]] [[Leonardo da Vinci|Leonarda da Vinci]] ''[[Ostatnia wieczerza]]''.
 
Pierwsze wzmianki o malarstwie iluzjonistycznym pochodzą ze starożytności, ze znanej legendy o greckim malarzu [[Apelles]]ie, który tak realistycznie namalował kotarę okrywającą obraz, że ulegli złudzeniu widzowie starali się kotarę odsunąć.
Iluzjonizm stosowano często w [[malarstwo pompejańskie|malarstwie pompejańskim]].
W czasach nowożytnych szczególnie popularny stał się w okresie [[barok]]u. Od tego czasu wyróżnić można dwa główne nurty malarstwa iluzjonistycznego.:
 
*'''malarstwo ścienne''', najczęściej nazywane '''malarstwem iluzjonistycznym'''. Zwykle przedstawiałoprzedstawia iluzjionistycznieiluzjonistycznie fragmenty architektury, często w połaczeniu z [[pejzaż]]em i czasem [[martwa natura|martwej natury]]. Charakterystyczne byłojest stosowanie dla oddania detali architektonicznych czy złudzenia reliefu techniki [[monochromatyzm|monochromatycznej]] Szczególnie popularne we wnętrzach kościelnych i pałacowych, najwcześniej pojawiałopojawiło się odw [[renesans]]uie we Włoszechwłoskim. Sztuka ta wymagała od twórcy wybitnej znajomości zasad [[perspektywa|perspektywy]] a często żmudnych wyliczeń matematycznych. Stworzone przez wielkich malarzy dzieła iluzjonistyczne do dziś budzą podziw i budzą zdumienie realnością powodowanego złudzenia. Do największy dzieł tego nurtu należą Baldasare Peruzziego (1481-1536)''Salone delle Prospettive'' w Villa Farnesina w [[Rzym]]ie i Andrei Pozzo (1642-1709) "Wielka kopuła S.Ignazio" również w Rzymie.
Efekty iluzjonistyczne, zwłaszcza fragmenty architektury i wnętrz występowały często w wielu obrazach, o tematyce religijnej czy portretach.
Współcześnie efekty iluzjonistyczne znów stają się modne i znajdują coraz częście zastosowanie we wnętrzach slepów, restauracji, urzędów i domach prywatnych. Bywa również stosowane w skali monumentalnej. Znajduje również zastosowanie w scenografii tatralnej i filmowej.
 
 
*'''iluzjonistyczne malarstwo sztalugowe''' - najczęściej określane [[Język francuski|francuskim]] terminem '''Trompe l`oeil'''. Popularne szczególnie w okresie [[barok]]u, ale malowane też wcześniej i później martwe natury mające na celu sprawiać złudzenie trójwymiarowych przedmiotów. Popularne szczególnie były w [[Niderlandy|Niderlandach]], [[Włochy|Włoszech]] i [[Hiszpania|Hiszpanii]].
Niekiedy iluzjonistycznie malowane martwe natury stanowią tylko uzupełnienie większych kompozycji i występują w portretach, ściennym malarstwie iluzjonistycznym i malarstwie religijnym.
Przedstawiały najczęściej upięte na desce kompozycje drobnych przedmiotów, listów, piór, okularów, przyborów toaletowych i malarskich itp. Szczególny renesans przeżywało w [[Stany Zjednoczone|Stanach Zjednoczonych]] gdzie na przełomie [[XIX]] i [[XX]] w. tacy twórcy jak[[:en:William Harnett|Wiliam Harnett]] czy [[:en:John F. Peto|John Frederic Peto]] tworzyli w najlepszej tradycji ''trompe l`oile'' martwe natury złożone najczęściej z przedmiotów związanych z najnowszą historią Stanów ([[rewolwer]]y [[Samuel Colt|Colta]], gazety, fotografie. opakowania).
12 159

edycji