Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 2 bajty ,  1 rok temu
m
lit.
Kolejną koncepcją, która inspirowała przesiedlenia, był [[Lebensraum]], czyli zdobycie tzw. „przestrzeni życiowej” dla Niemców. Projekty i pierwsze programy osadnictwa Niemców na wschodzie kosztem wypędzeń rodzimej populacji rozpoczęto w Niemczech już podczas [[I wojna światowa|I wojny światowej]] (np. koncepcja [[Mitteleuropa]]). Stworzenie przestrzeni życiowej dla Niemców było jednym z celów II wojny światowej deklarowanych przez [[Adolf Hitler|Adolfa Hitlera]]. Hitlerowcy planowali zdobycie dla Rzeszy terenów po [[Ural]], gdzie po zwycięskiej wojnie miano osiedlić ludzi „krwi czysto nordyckiej”. Aby urzeczywistnić tę ideę, prowadzono dwutorowo przesiedlenia volksdeutschów z terenów innych państw takich jak [[Rosja]], [[Rumunia]] czy państwa bałtyckie oraz jednoczesne wysiedlenia ludności etnicznej z terenów państw podbitych i inkorporowanych do Niemiec, jak część przedwojennej Polski czy Francji. Największą skalę działalność ta przybrała m.in. w [[Kraj Warty|Kraju Warty]].
 
7 października 1939 roku opublikowany został tzw. "[[Dekret o umocnieniu niemieckości|Dekret führera i kanclerza Rzeszy o umocnieniu niemieckości]]", który stanowił podstawę prawną do sprowadzenia do III Rzeszy ludności niemieckiego pochodzenia mieszkającej zagranicą. Zapoczątkował on wielką akcję wysiedleńczo-kolonizacyjną, w wyniku której rozpoczątorozpoczęto wysiedlanie obywateli polskich oraz zasiedlanie na ich miejsce volksdeutschów z zagranicy. Punkt pierwszy dekretu stawiał sobie za cel "sprowadzenie do Rzeszy tych Reichs- i Volksdeutschów mieszkających za granicą, których przewidziano do ostatecznego powrotu do kraju". W drugim w zakamuflowanej formie zapowiedziano wysiedlenia jako "zlikwidowanie szkodliwego wpływu takich narodowo obcych grup, które stanowią niebezpieczeństwo dla Rzeszy i niemieckiej wspólnoty"<ref>Alfred Koneczny, "Wybór tekstów źródłowych z historii państwa i prawa. Okres okupacji hitlerowskiej..", Wrocław 1980, str. 16.</ref>.
 
== System organizacyjny przesiedleń ==
<blockquote>
„Na naszą wioskę przyszła kolej w dniu 17 stycznia 1940 roku o godzinie 18 (...) Nowi gospodarze przyjechali z [[Damasławek|Damasławka]] na wozach w asyście gestapowca Drewsa z [[Turza (województwo wielkopolskie)|Turzy]](...) asystowało kilku żandarmów i członków SA. Idąc kolejno od jednego gospodarstwa do drugiego, osiedlali wyznaczonych Niemców. Zaskoczonym niespodziewaną „wizytą” Polakom oświadczano, że z tą chwilą właścicielom gospodarstwa jest taki to a taki Niemiec i że należy natychmiast opróżnić dla niego i jego rodziny odpowiednie pomieszczenia oraz pozostawić następcy na własność: meble, część bielizny, pościele. Wywłaszczonemu Polakowi dawano kilkanaście minut na zebranie tego, co Niemcy uważali za stosowne.(...) W czasie jednej godziny hitlerowcy wyrzucili w ten sposób z ojcowizny piętnastu polskich gospodarzy.” – Stanisław Kabaciński – mieszkaniec [[Czeszewo (powiat wrzesiński)|Czeszewa]] w powiecie wrzesińskim<ref>Ryszard Dyliński, Marian Flejsierowicz, Stanisław Kubiak: ''Wysiedlenie i poniewierka. Wspomnienia Polaków wysiedlonych przez okupanta hitlerowskiego z ziem polskich „wcielonych” do Rzeszy 1939-1945.'' Wyd. Poznańskie, Poznań 1985, {{ISBN|83-210-0529-2}}.</ref>„
</blockquote>
 
Przesiedlenia Niemców z południowej i wschodniej Europy były możliwe na tak dużą skalę dzięki wcześniejszym wysiedleniom Żydów oraz Polaków z terenów przedwojennej Polski włączonych w granice III Rzeszy. Równolegle z przesiedleniami Niemców z innych europejskich państw miało miejsce również wysiedlanie obywateli przedwojennej Polski z terenów Wielkopolski, Pomorza, Górnego Śląska, [[Rejencja kaliska|ziemi łódzkiej]], Zamojszczyzny, Mazowsza itp. Na Śląsku po decyzji [[Heinrich Himmler|Heinricha Himmlera]] w połowie 1942 roku utworzono specjalny [[Polenlager|system obozów koncentracyjnych dla Polaków pod nazwą "Polenlager"]] służących do przetrzymywania wysiedlanych Polaków, którzy mieli zrobić miejsce dla przesiedlanych w ramach akcji Heim ins Reich Niemców ze wschodu<ref>Roman Harbar, Zofia Tokarz, Jacek Wilczur: ''Czas niewoli, czas śmierci.'' Interpress, Warszawa 1979</ref><ref>Roman Z. Hrabar: ''Niemieckie obozy dla Polaków na Śląsku w czasie II wojny światowej "Polenlager"'', Śląski Instytut Naukowy w Katowicach, Wydawnictwo "Śląsk", 1972</ref>.
35 019

edycji