Otwórz menu główne

Zmiany

m
Trzy egzemplarze F4U-1A wyposażono w silnik P&W XR-2800-16C ''Double Wasp'' z dwustopniową [[turbosprężarka|turobosprężarką]]. Samoloty te otrzymały oznaczenie XF4U-3 (w zakładach Goodyear FG-3) i miały charakteryzować się lepszymi osiągami na dużych wysokościach, jednak nie zdecydowano się na produkcję tego wariantu.
 
[[Plik:F4U-4B Corsair of VMF-214 aboard USS Sicily (CVE-118) off Korea, in 1950 (80-G-419929).jpg|thumb|Vought F4U-4B Corsair należący do U.S. Marine Corps podczas przygotowań do startu z lotniskowca [[USS Sicily (CVE-118)|USS „Sicily”]] przed odlotem na misję bojową w Korei w 1950 roku]]
Ostatnią wersją produkowaną w dużych ilościach w czasie II wojny światowej była '''F4U-4''' z silnikiem P&W R-2800-18W ''Double Wasp'' o mocy 2100 KM. Nowością było też zastosowanie czterołopatowego śmigła. Samolot ten osiągał prędkość maksymalną 718 km/h (o ok. 48 km/h więcej niż F4U-1D). Uzbrojenie było identyczne z wersją F4U-1D (6 karabinów 12,7 mm, 8 rakiet oraz 2 bomby 450 kg). Zbudowano 2037 egzemplarzy tej wersji, oraz dodatkowo: 297 F4U-4B i F4U-4C (wyposażonych w 4 działka 20 mm zamiast karabinów maszynowych), jeden samolot F4U-4N (myśliwiec nocny) i 9 F4U-4P (samoloty zwiadu fotograficznego).