Otwórz menu główne

Zmiany

poprawa linków
Później w ''Collège de France'' pracował nad [[reakcja łańcuchowa|reakcją łańcuchową]] i kontrolowaną reakcją nuklearną z użyciem [[rad (pierwiastek)|radu]] i [[ciężka woda|ciężkiej wody]]. Po inwazji hitlerowskich Niemiec udało mu się wyniki swoich badań przemycić do Anglii.
 
Brał czynny udział we francuskim ruchu oporu. Po wojnie rozpoczął pracę we francuskim ośrodku badań jądrowych w Orsay, następnie został dyrektorem ośrodka. Był [[komunizm|komunistą]], członkiem [[Francuska Partia Komunistyczna|Francuskiej Partii Komunistycznej]] od 1942 r. W 1950 r. odsunięty od prac w [[Orsay]], pracował jednak dalej w ''Collège de France'', a po śmierci żony w 1956 objął katedrę fizyki na [[Uniwersytet Paryski|Sorbonie]]. Od 1950 r. do śmierci pełnił funkcję prezydenta [[Światowa Rada Pokoju|Światowej Rady Pokoju]]. Sygnatariusz [[apel sztokholmski|apelu sztokholmskiego]] z [[1950]] roku<ref>Dziennik Polski, rok VI, nr 91 (1861), Kraków 1 kwietnia 1950 roku, s. 1.</ref>.
 
Członek wielu prestiżowych towarzystw naukowych. W 1946, pełniąc wówczas stanowisko komisarza do spraw energii atomowej, został odznaczony Komandorią [[Legia Honorowa|Legii Honorowej]]<ref>{{Cytuj pismo | tytuł = Odznaczenie wielkiego przyjaciela Polski | czasopismo = [[Dziennik Polski]] | strony = 2 | data = Nr 92 z 2 kwietnia 1946 | url = http://mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=16461}}</ref>. Od 1954 r. był członkiem zagranicznym [[Polska Akademia Nauk|Polskiej Akademii Nauk]]. W 1946 r. został odznaczony [[Order Krzyża Grunwaldu|Orderem Krzyża Grunwaldu]] III klasy<ref>11 lipca 1946 „za zasługi położone na polu opieki, pomoc okazaną Polakom we Francji i życzliwość do spraw polskich” {{Monitor Polski|1947|17|38}}</ref>, a w rok później [[Order Odrodzenia Polski|Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski]]<ref>{{Monitor Polski|1947|58|405}}</ref>. Natomiast w roku 1950 otrzymał [[Międzynarodowa Leninowska Nagroda Pokoju|Międzynarodową Leninowską Nagrodę Pokoju]].
11 996

edycji