Wielki Wybuch: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 8 bajtów ,  3 lata temu
→‎Historia teorii Wielkiego Wybuchu: Dodano stopień księdzu Georges Lemaître
m (Dodaję nagłówek przed Szablon:Przypisy)
(→‎Historia teorii Wielkiego Wybuchu: Dodano stopień księdzu Georges Lemaître)
W 1912 r. amerykański astronom, [[Vesto Slipher]] zmierzył widmo promieniowania elektromagnetycznego dla pobliskich "mgławic spiralnych" (tak wówczas nazywano galaktyki spiralne) i odkrył że widmo niemal wszystkich jest znacząco przesunięte ku czerwieni, a w związku z tym, galaktyki oddalały się od obserwatora. Astronom nie wyciągnął jednak kosmologicznych konsekwencji tej informacji, z uwagi na toczące się debaty dotyczące tego czy mgławice te są częścią Drogi Mlecznej czy oddzielnymi "wyspowymi wszechświatami" jak wówczas sądzono.
 
W 1922 roku [[Aleksandr Friedman|Aleksander Friedmann]] wyprowadził równania postulujące rozszerzanie się Wszechświata na podstawie [[Ogólna teoria względności|ogólnej teorii względności]] pokazując tym samym że Wszechświat może ulegać ekspansji. Niezależnie od niego, w 1927 roku wyprowadził je również ksiądz [[Georges Lemaître]], poszedł jednak dalej w swoich przewidywaniach i stwierdził, że jeżeli cofnęlibyśmy się jeszcze dalej w czasie, w pewnym momencie natrafilibyśmy na stan w którym cały wszechświat był skondensowany do pojedynczego punktu w przestrzeni, wysuwając tym samym hipotezę pierwotnego atomu. Jego prace zostały w 1929 roku potwierdzone przez obserwacje [[Edwin Hubble|Edwina Hubble'a]] przy pomocy 2,5 metrowego teleskopu Hookera, w [[Mount Wilson Observatory|Mount Wilson Obserwatory]]. Zaobserwował on, że galaktyki wykazują [[przesunięcie ku czerwieni]] wprost proporcjonalne do ich odległości od Ziemi – fakt ten znany jest obecnie jako [[Prawo Hubble’a|prawo Hubble'a]]. Jeśli wziąć pod uwagę [[Zasada kosmologiczna|zasadę kosmologiczną]], która stanowi, że Wszechświat jest jednorodny i [[Izotropowość|izotropowy]], z prawa Hubble'a wynika, że cały Wszechświat rozszerza się.
 
Pojawiły się dwa wyjaśnienia tego stanu. Pierwszym była [[Teoria stanu stacjonarnego (kosmologia)|teoria stanu stacjonarnego]] autorstwa [[Fred Hoyle|Freda Hoyle'a]], [[Thomas Gold|Thomasa Golda]] i [[Hermann Bondi|Hermanna Bondiego]], która zakładała, że gęstość Wszechświata nie maleje, mimo jego rozszerzania się, dzięki ciągłej kreacji nowej materii. Drugiego wyjaśnienia dostarczyła teoria Lemaître'a, rozwijana dalej przez [[George Gamow|George'a Gamowa]].
Anonimowy użytkownik