Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 28 bajtów, 1 rok temu
m
Bot dokonuje drobnych zmian redakcyjnych oraz typograficznych
Muzeum znajduje się w [[Luwr (pałac)|Pałacu Luwru (Palais du Louvre)]] znanym już w średniowieczu. U schyłku XII wieku, król [[Filip II August]] wzniósł w tym miejscu zamek warowny. W drugiej połowie XIV wieku [[Karol V Mądry]] uczynił z zamku rezydencję królewską. W XVI wieku [[Franciszek I Walezjusz|Franciszek I]] zamienił tę budowlę w monumentalny renesansowy pałac. Autorem [[barok]]owej przebudowy pałacu był [[Jacques Lemercier]]. W 1672 Ludwik XIV przeprowadził się do [[Wersal]]u, natomiast w Luwrze zostawił bogatą kolekcję dzieł sztuki antycznej. W [[1692]] gmach został siedzibą ''Académie des Inscriptions et Belles Lettres'' oraz ''[[Królewska Akademia Malarstwa i Rzeźby|Académie Royale de Peinture et de Sculpture]]'', w roku [[1699]] Akademia zorganizowała pierwszy Salon wystawowy. Podczas [[Rewolucja francuska|rewolucji francuskiej]] [[Zgromadzenie Narodowe (Francja)|Zgromadzenie Narodowe]] wydało [[dekret]] o zamienieniu pałacu na muzeum.
 
Muzeum zostało otwarte [[10 sierpnia]] [[1793]] r. Ekspozycja liczyła 537 obrazów. Lwią część stanowiły [[konfiskata|konfiskaty]] dóbr kościelnych i królewskich. Ze względu na problemy związane ze stanem budynku muzeum zamknięto na lata [[1796]]–[[1801]]. [[Wojnywojny napoleońskie|Kampania napoleońska]] wpłynęła na duży wzrost kolekcji, przy czym większość stanowiły łupy ze zbiorów na terenach podbitych przez [[Napoleon Bonaparte|Napoleona I Bonaparte]], po [[Bitwa pod Waterloo|porażce wojsk dyktatora pod Waterloo]] dzieła zwrócono prawowitym właścicielom. Za czasów panowania [[Ludwik XVIII|Ludwika XVIII]] i [[Karol X Burbon|Karola X]] oraz [[II Cesarstwo Francuskie|Drugiego Cesarstwa]] nastąpił wzrost kolekcji, która przekroczyła 20 tysięcy dzieł. Kolejny wzrost kolekcji to owoc licznych nabytków muzeum i darów prywatnych kolekcjonerów dzieł sztuki. W 2008 roku zbiory Luwru podzielono na osiem kategorii, każdej z nich przypada odrębny dział. Są to Działy: [[Sztuka starożytnego Egiptu|Starożytnego Egiptu]], [[Sztuka starożytnej Mezopotamii|Starożytnego]] [[Sztuka starożytnej Persji|Bliskiego]] [[Sztuka asyryjska|Wschodu]], [[Sztuka starożytnej Grecji|Starożytnej Grecji]], [[Sztuka starożytnego Rzymu|Starożytnego Rzymu]], [[Sztuka islamu|Sztuki Islamu]], [[Rzeźba|Rzeźby]], [[Malarstwo|Malarstwa]], [[Rzemiosło artystyczne|Rzemiosła Artystycznego]], [[Rysunek|Rysunku]] i [[Grafika|Grafiki]].
 
== Położenie ==
Luwr to jedno z najstarszych i największych muzeów na świecie. Położony w centrum historycznym Paryża – między prawym brzegiem [[Sekwana|Sekwany]] a [[Rue de Rivoli|ulicą Rivoli]] oraz [[Tuileries|ogrodami Tuilerie]] a [[Kościół Saint Germain l'Auxerroisl’Auxerrois|kościołem Saint Germain l'Auxerroisl’Auxerrois]]. Luwr położony jest na jednej linii z [[Avenue des Champs-Élysées|Champs-Élysées]], wchodząc w skład tzw. [[oś historyczna|osi historycznej]] Paryża. Po zniszczeniu podczas Komuny Paryskiej, a następnie zburzeniu Pałacu Tuileries, oś uległa wydłużeniu<ref>Rogers, s.159</ref>.
 
== Dzieje Luwru ==
[[21 sierpnia]] [[1911]] miała miejsce głośna kradzież Mona Lisy, której dokonał pracownik Luwru, Vincenzo Peruggia, dzieło ukrył pod płaszczem, wynosząc je po zamknięciu muzeum<ref>[http://www.pbs.org/treasuresoftheworld/a_nav/mona_nav/main_monafrm.html Theft of the Mona Lisa Stoner Productions via Public Broadcasting Service (PBS)] dostęp 2009-10-24</ref>. Złodziej został aresztowany po usiłowaniu sprzedaży ''Mona Lisy'' do [[Florencja|florenckiej]] [[Galeria Uffizi|Uffizi]]<ref>[http://www.louvre.fr/llv/oeuvres/detail_notice.jsp?CONTENT%3C%3Ecnt_id=10134198673226503&CURRENT_LLV_NOTICE%3C%3Ecnt_id=10134198673226503&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;FOLDER%3C%3Efolder_id=9852723696500816&bmUID=1155229237450&bmLocale=en Louvre, Portrait of Lisa Gherardini, wife of Francesco del Giocondo], dostęp 2008-04-27</ref><ref>Bartz 2006, s. 626)</ref>. Zanim dzieło powróciło do Luwru w 1913 miał miejsce cykl wystaw w kilku włoskich muzeach.
 
Pomimo zwycięstwa w I wojnie światowej Luwr zanotował spadek w nabywaniu zbiorów, jednakże na okres międzywojenny przypada podarowanie w spadku po [[Edmond James de Rothschild|Baronie Edmondzie de Rothschild]] (1845–1934) 4,000&nbsp;miedziorytów, 3,000&nbsp;rysunków oraz 500&nbsp;ksiąg ilustrowanych. Miało to miejsce w [[1935]] r. Z dzieł malarstwa przybyły m.in. ''Święty Tomasz'' pędzla [[Georges de La Tour|Georges'aGeorges’a de La Tour]]<ref name="Nave"/><ref name="Battle 23">Simon,&nbsp;s.&nbsp;23</ref>.
 
Wcześniej, w [[1931]] r. przy Luwrze powstał Institut Mainini, jednostka naukowa, skupiająca badaczy z różnych dziedzin; w 1932 r. muzeum zmodernizowano i podzielono na sześć działów: Sztuki Starożytnego Wschodu, Sztuki Starożytnego Egiptu, Sztuki Starożytnej Grecji i Rzymu, Rzemiosła Artystycznego (której podlegało [[Musée de Cluny]]), Rzeźby oraz Malarstwa.
 
== Etymologia nazwy ==
Luwr jest spolszczoną wersją oryginalnej nazwy ''Louvre'' której źródło jest niepewne; istnieje kilka hipotez, pierwsza z nich odwołuje się do wielkości i bogactwa XII-wiecznego zamku (z francuskiego ''L'Ouvre'', arcydzieło), druga wiąże się z położeniem zamku na terenie dawnej dębiny (z francuskiego ''rouvre'' – dąb); trzecia, według [[Grand Larousse encyclopédique|Larousse'a]], oznacza wilczy dół (z łacińskiego: ''lupus'', galijskiego: ''lupara''-wilk)<ref name="Edwards">Edwards,&nbsp;pp.&nbsp;193–94</ref><ref>Larousse ''Nouveau Dictionnaire étymologique et historique'', Librairie Larousse, Paris, 1971, s. 430: *** '''loup''' 1080, Roland (''leu'', forme conservée dans ''a la queue leu leu'', ''Saint Leu'', etc.); du lat.lupus; loup est refait sur le fém. louve, ou le *v* a empeché le passage du *ou* a *eu* (cf. Louvre, du lat. pop. lupara)*** etymologia słowa ''louvre'' wywodzi się ze słowa ''lupara'', żeńskiej odmiany ''lupus''</ref>.
 
== Struktura muzeum ==
 
=== Dział Rzeźby ===
Dział Rzeźby zawiera dzieła wykonane przed 1850 z wyjątkiem rzeźby antycznej, która jest prezentowana w odrębnych działach<ref>[http://www.louvre.fr/llv/oeuvres/presentation_departement.jsp?CONTENT%3C%3Ecnt_id=10134198673211734&CURRENT_LLV_FICHE%3C%3Ecnt_id=10134198673211734&CURRENT_LLV_DEP%3C%3Efolder_id=1408474395181113&FOLDER%3C%3Efolder_id=9852723696500768&bmLocale=en Sculptures, Musée du Louvre], dostęp 2008-04-23</ref>. Ze względu na zainteresowanie monarchów prym w kolekcji wiodła rzeźba antyczna, której dzieła Ludwik XIV przeniósł do Wersalu, a następnie w 1824 przeniesiona ponownie do Luwru wraz z rzeźbami [[Michał Anioł|Michała Anioła]] ''[[Umierający jeniec]]'' i ''[[Zbuntowany jeniec]]''<ref name="Mignot 397">Mignot,&nbsp;397–401</ref>. Początkowo kolekcja zawierała około 100&nbsp;dzieł, reszta królewskiej kolekcji znajdowała się w Wersalu. W taki stan był do 1847, potem za dyrekcji Léona Laborde dział rzeźby wzbogacił się o dzieła sztuki średniowiecznej, m.in. dzieła takie jak [[Król Childebert|figura]] [[Childebert I|króla Childeberta]]<ref>Mignot s. 397</ref>. Zbiory początkowo podlegały Działowi Antyków, w 1871 za dyrekcji Louisa Courajod nabyto cenne dzieła rzeźby francuskiej<ref>Mignot, ''Sculpture'', s. 397</ref>. W 1986, wszystkie dzieła po roku 1850 przeniesiono do Musée d'Orsayd’Orsay. Na skutek projektu Grand Louvre rzeźby podzielono na dwie sekcje; rzeźba francuska prezentowana jest w Pawilonie Richelieu, zaś rzeźba europejska w Pawilonie Denon.
 
Kolekcję francuskiej rzeźby zaczynają dzieła [[Rzeźba romańska|sztuki romańskiej]] od XI&nbsp;wieku, m.in. ''Daniel w jaskini lwa'' and the 12th&nbsp;century ''Madonna i Dzieciątko z Auvergne''. Przykładem gotyku są liczne figury Madonny z Dzieciątkiem, figury z nagrobka Filipa Pięknego i Joanny d'Evreux czy naturalnej wielkości [[Karol V i Joanna de Burbon (rzeźby)|posągi Karola V i Joanny de Bourbon]]. Przykładami z XVI&nbsp;wieku, są renesansowe dzieła [[Jean Goujon|Jeana Goujona]] czy [[Germain Pilon|Germaina Pilon]] ''Pomnik z urną na serce Henryka II'', ''Zdjęcie z krzyża'' i ''Zmartwychwstanie'', ponadto nieznanego artysty ''Fontanna Diany''. Przykładami z XVII&nbsp;i&nbsp;XVIII&nbsp;są dzieła [[Étienne Maurice Falconet]]a ''Kąpiąca się'' i ''Amour menaçant'' oraz obeliski [[François Anguier]]a. Z [[klasycyzm]]u m.in. dzieła [[Antonio Canova|Antonio Canovy]] z ''[[Psyche budzona przez pocałunek Kupidyna|Kupidynem i Psyche]]'' na czele (1787)<ref name="Mignot 397"/>.
 
=== Dział Rzemiosła Artystycznego ===
Kolekcja ''Objets d'artd’art'' zawiera dzieła od wieków średnich do XIX&nbsp; stulecia. Bazuje ona na dawnych kolekcjach królewskich, oraz kościelnych, w tym ze skarbca [[Bazylika Saint-Denis|bazyliki Saint-Denis]], ponadto dzieła wydobyte z grobów monarchów francuskich i insygnia królewskie w tym miecz koronacyjny królów Francji<ref name="Nave 130"/><ref name="Mignot 451">Mignot,&nbsp;ss.&nbsp;451–54</ref> Wśród obiecujących zbiorów należą naczynia brązowe i wykonane w technice [[Pietra dura]]. Lwią część działu tworzy Kolekcja Duranda która w Luwrze znajduje się od 1825 zawierająca ceramikę, emalie i witraże, ponadto 800&nbsp;wyrobów które przekazał Pierre Révoil. Kolejne nabytki miały miejsce w okresie [[romantyzm]]u, przekazano liczne dzieła średniowieczne i renesansowe. Kolejnym zbiorowym nabytkiem było przekazanie Luwrowi kolekcji Sauvageot liczącej 1 500&nbsp; dzieł gł. średniowiecznych oraz wyrobów z [[fajans]]u. W 1862 r. przekazano muzeum Kolekcję Campana którą tworzy złota biżuteria i majoliki głównie z XV&nbsp;i&nbsp;XVI&nbsp;w.<ref name="Mignot 451"/><ref>[http://www.louvre.fr/llv/oeuvres/presentation_departement.jsp?CONTENT%3C%3Ecnt_id=10134198673211732&CURRENT_LLV_FICHE%3C%3Ecnt_id=10134198673211732&CURRENT_LLV_DEP%3C%3Efolder_id=1408474395181114&FOLDER%3C%3Efolder_id=9852723696500768&bmLocale=en Musee de Louvre, Decorative Arts], dostęp 2008-04-30</ref>.
 
Zbiory są prezentowane na pierwszym piętrze w Pawilonie Richelieu oraz w Galerii Apollona, nazwanej tak przez malarza Charles’a Le Bruna, który udekorował tę cześć Luwru na zlecenie króla Ludwika&nbsp;XIV (Króla Słońce). Ekspozycję otwierają dzieła sztuki bizantyjskiej, głównie plastyki z kości słoniowej z [[Tryptyk Harbaville|Tryptykiem Harbaville]] z X w. na czele. Sztukę średniowieczną tworzą m.in. pamiątki po opacie [[Suger]]ze, [[korona relikwiarzowa z klasztoru Dominikanów w Liège]], [[berło Karola V Mądrego]], pozłacana [[Madonna z Dzieciątkiem Joanny d’Evreux|Madonna z Dzieciątkiem Joanny d'Evreux]], wyroby z emalii limuzyjskiej i kości słoniowej (m.in. ''[[Koronacja Marii (Luwr)|Koronacja Marii]]'', ''[[Zdjęcie z krzyża (Luwr)|Zdjęcie z krzyża]]'' z około 1260-80, [[Madonna z Dzieciątkiem z Sainte-Chapelle]], [[Poliptyk z Marią i Dzieciątkiem Jezus]] z ok. 1340 r.)<ref>Lasko,&nbsp;s.&nbsp;242</ref> Przykładami rzemiosła renesansowego są dzieła plastyki brązowej [[Giambologna|Giambologny]] ''Nessus i Dejanira'' i tapiserie flamandzkie i francuskie m.in. ''Maksymilian na polowaniu''<ref name="Nave 130">Nave,&nbsp;s&nbsp;130</ref>. Do ważnych przykładów z późniejszych epok należą wazy z [[Sèvres|Sevres]] z kolekcji [[Madame Pompadour|Madame de Pompadour]] oraz wielkie apartamenty [[Napoleon III Bonaparte|Napoleona&nbsp;III]]<ref name="Nave 130"/>.
 
=== Dział Malarstwa ===
Kolekcja malarstwa liczy ponad 6 000&nbsp;dzieł datowanych od XIII&nbsp;wieku do roku 1848 i jest zarządzana przez 12 &nbsp;kuratorów opiekujących się poszczególnymi zbiorami. Niemalże dwie trzecie dzieł malarstwa reprezentują artyści francuscy, reszta dzieł licząca ponad 1,200&nbsp;dzieł jest autorstwa artystów europejskich. Malarstwo włoskie w większości stanowią dawne kolekcje królów Franciszka&nbsp;I oraz Ludwika&nbsp;XIV, pozostałe z dzieł włoskich są resztkami kolekcji z kampanii napoleońskiej oraz późniejsze dary i zakupy<ref>Hannan,&nbsp;p.&nbsp;262</ref><ref name="Mignot 199">Mignot,&nbsp;ss. 199–201,&nbsp;272–73,&nbsp;333–35</ref>. Kolekcję dzieł włoskiego renesansu nabył król Franciszek I w tym dzieła [[Rafael Santi|Rafaela]] i [[Michał Anioł|Michała Anioła]]<ref>Według ''Żywotów'' [[Giorgio Vasari]]ego, namalowana przez Michała Anioła [[Leda z łabędziem]] (zaginiona) została zamówiona przez Franciszka I.</ref>, którą przywiózł do monarchy sam Leonardo da Vinci<ref>[http://www.louvre.fr/llv/oeuvres/presentation_departement.jsp?CONTENT%3C%3Ecnt_id=10134198673211733&CURRENT_LLV_FICHE%3C%3Ecnt_id=10134198673211733&CURRENT_LLV_DEP%3C%3Efolder_id=1408474395181115&FOLDER%3C%3Efolder_id=9852723696500768&bmLocale=en Paintings | Louvre Museum<!-- Tytuł wygenerowany przez bota -->]</ref> Po wybuchu [[Rewolucja francuska|rewolucji francuskiej]], Kolekcja Królewska została w całości zaadaptowana na cele muzealne, stanowi rdzeń zbiorów Luwru. Późniejsze dzieła sztuki, głównie francuskie datowane po roku 1848 znajdujące się w Luwrze zostały podzielone i przekazane do [[Musée d’Orsay|Musée d'Orsayd’Orsay]] w 1986 r. Dzieła malarstwa francuskiego i północnoeuropejskiego znajdują się w skrzydle Richelieu oraz ''Cour Carrée''; natomiast malarstwo hiszpańskie i włoskie zajmują pomieszczenia pierwszego piętra w pawilonie Denon<ref name="Mignot 199"/>.
 
Wczesne malarstwo francuskie reprezentują dzieła gotyckiego malarstwa tablicowego wśród nich słynna ''[[Pietà z Villeneuve-lès-Avignon|Pieta z Villeneuve-les-Avignon]]'' przypisywana [[Enguerrand Quarton|Enguerrandowi Quartonowi]]; ''Król Jan Dobry'' (ok.1360), dzieło anonimowego twórcy, przypuszczalnie najstarszy portret w zachodnim malarstwie<ref>Mignot,&nbsp;s. 201</ref>;. Ze [[gotyk międzynarodowy|Styl piękny]] reprezentuje ''[[Komunia święta i męczeństwo św. Dionizego]]''. Nowożytność egzemplifikuje ''Ludwik XIV'' pędzla [[Hyacinthe Rigaud]], bogaty cykl obrazów [[Nicolas Poussin|Nicolasa Poussina]] w tym ''[[Cztery pory roku (Poussin)|Cztery Pory Roku]]'', ''[[Natchnienie poety]]'', ''[[Et in Arcadia Ego]]''; dzieła [[Georges de La Tour|Georga de la Tour]], ''[[Oszust z asem karo]]'' i ''[[Pokutująca Magdalena|Pokutująca Maria Magdalena]]'' Dziełami klasycyzmu są ''[[Koronacja Napoleona]]'', ''[[Przysięga Horacjuszy]]'', ''[[Sabinki]]'' pędzla [[Jacques-Louis David|Jacques'aJacques’a L. Davida]] czy ''[[Łaźnia turecka]]'' i ''[[Wielka odaliska]]'' [[Jean-Auguste-Dominique Ingres|Jeana A.D. Ingres]]. Przykładami romantyzmu są monumentalne dzieła [[Eugène Delacroix|Eugene Delacroix]], ''[[Śmierć Sardanapala]]'', ''[[Wolność wiodąca lud na barykady]]'' oraz chef d'oeuvre [[Théodore Géricault|Théodora Géricault]] ''[[Tratwa Meduzy]]''. Malarstwo północnoeuropejskiej reprezentują późnośredniowieczne dzieła niderlandzkie i niemieckie: gotyckie obrazy artystów z [[Kolonia (Niemcy)|Kolonii]] ([[Mistrz Świętego Bartłomieja]], [[Mistrz Świętego Seweryna]]), ''Autoportret z kwiatem mikołajka'' [[Albrecht Dürer|Albrechta Dürera]], ''[[Statek szaleńców]]'' [[Hieronim Bosch|Hieronima Boscha]], ''[[Bankier z żoną]]'' [[Quentin Massys|Quentina Massysa]]; oraz obrazy nowożytne artystów z Niemiec, Flandrii i Holandii: [[Jan Vermeer|Jana Vermeera]] ''[[Koronczarka (obraz Jana Vermeera)|Koronczarka]]'' i ''[[Astronom (obraz Jana Vermeera)|Astronom]]''; liczne obrazy Rubensa w tym ''[[Historia Marii Medycejskiej (cykl obrazów)|Historia Marii Medycejskiej]]'' ; [[Rembrandt]]a ''[[Archanioł Rafał opuszczający Tobiasza]]'', ''[[Wieczerza w Emaus (obrazy Rembrandta)|Wieczerza w Emaus]]'', ''[[Batszeba w kąpieli]]'', ''[[Ćwierć wołu]]'', ponadto liczne pejzaże, przedstawienia rodzajowe i martwe natury.
 
Spośród dzieł malarstwa włoskiego wyróżniają się obrazy wczesnego i dojrzałego renesansu, m.in. obrazy [[Andrea Mantegna]] (''[[Triumf cnoty]]'', ''[[Matka Boska Zwycięska]]'' ) i [[Giovanni Bellini]]. Największa kolekcja malarstwa z ''oeuvre'' Leonarda da Vinci znajduje się w Luwrze w tym ''[[Mona Lisa]]'', ''[[Święta Anna Samotrzecia (obraz Leonarda da Vinci)|Święta Anna Samotrzeć]]'', ''[[Jan Chrzciciel (obraz Leonarda da Vinci)|Święty Jan Chrzciciel]]'', oraz ''[[Madonna w grocie]]''. Spośród obrazów [[Rafael Santi|Rafaela]] m.in. ''[[Piękna Ogrodniczka]]'', ''[[Portret Baldassare Castiglionego]]'', ''[[Święty Michał pokonuje szatana]]''. Manieryzm reprezentują dzieła [[Guido Reni]]ego zaś barok przede wszystkim [[Caravaggio|Carravaggia]]: ''[[Wróżenie z ręki]]'' i ''[[Śmierć Marii (obraz Caravaggia)|Śmierć Marii]]''. Przykładami malarstwa weneckiego są dzieła [[Paolo Veronese]] w tym monumentalne ''[[Gody w Kanie Galilejskiej (obraz Paola Veronesego)|Gody w Kanie Galilejskiej]]'', liczne obrazy [[Tycjan]]a, m.in. ''Madonna z króliczkiem'', ''Złożenie do grobu'' i ''Cierniem Koronowanie''<ref>Mignot,&nbsp;p.&nbsp;378</ref><ref>Hannan,&nbsp;ss.&nbsp;270–278</ref>.
 
[[Plik:Chardin pastel selfportrait.jpg|thumb|left|[[Jean Chardin|Jean-Baptiste Siméon Chardin]], ''Autoportret w okularach''<br />pastel na papierze, 1771 r.]]
Z dzieł pochodzących z kolekcji prywatnych za największą w dziejach Luwru uznaje się Kolekcja La Caze, przekazaną w 1869 przez [[Louis La Caze|Louisa La Caze]]. Ofiarodawca podarował 584 obrazów w tym dzieła francuskich malarzy z [[Jean Antoine Watteau|Antoine Watteau]] na czele. W roku 2007, kolekcję wykorzystano do wielkiej wystawy poświęconej Louisowi La Caze zatytułowanej „1869: Watteau, Chardin... entrent au Louvre. La collection La Caze”<ref>[http://www.louvre.fr/llv/exposition/detail_exposition.jsp?CONTENT%3C%3Ecnt_id=10134198673469921&CURRENT_LLV_EXPO%3C%3Ecnt_id=10134198673469921&FOLDER%3C%3Efolder_id=9852723696500927&bmLocale=en www.louvre.fr] – Musée du Louvre – Exhibitions – Past Exhibitions – The La Caze Collection. Aktualizacja z 2009-05-23</ref>.
 
=== Dział Rysunku i Grafiki ===
Cabinet des Dessins otwarto publiczności 5 sierpnia 1797, wraz 415&nbsp;dziełami, które były prezentowane w ''Galerie d'Apollon''. Obecnie zbiory podzielono na trzy sekcje: ''Cabinet du Roi'', rdzeń działu z 14 000&nbsp;odbitkami graficznymi i rysunkami; Kolekcja [[Edmond James de Rothschild|Edmonda de Rothschild]], z 40 000&nbsp; grafikami, 3 000&nbsp; rysunkami oraz kolekcję dawnych ksiąg i manuskryptów złożona z 5 000&nbsp; dzieł. Część z dzieł prezentowane są w Pawilonie Flory; ze względu na słabą wytrzymałość materiału ekspozycja jest często wymieniana<ref>Mignot, s. 495”</ref>.
 
Najstarsze rysunki sięgają późnego gotyku, m.in. Mistrza Antependium z Narbonny, [[Mistrz E.S.|Mistrza E. S.]] czy Hieronima Boscha m.in. liczne studia chłopów, czarownic i demonów, a także rysunkowa wersja ''[[Statek szaleńców|Statku szaleńców]]''. Cennym rysunkiem jest portret [[Erazm z Rotterdamu|Erazma z Rotterdamu]] Albrechta Dürera, z jego innych rysunków i grafik w Luwrze znajdują się m.in. studia hełmów rycerskich. Kolekcja posiada bogaty zbiór rysunków włoskich, prócz wspomnianego Codex Vallardi prezentowane są rysunki m.in. [[Francesco Primaticcio|Francesca Primaticcia]], [[Francesco Salviati (malarz)|Francesca Salviatiego]], [[Giovanni Maria Morandi|Giovanniego Morandiego]] oraz mistrzów dojrzałego renesansu – Leonarda da Vinci (m.in. ''[[Portret Isabelli d’Este]]'') Michała Anioła (liczne studia postaci) i Rafaela (portrety i Madonny z Dzieciątkiem). Ważnym pod względem ikonicznym przykładem są przerysy jednego z niedokończonych dzieł Leonarda da Vinci – ''[[Bitwa pod Anghiari (obraz Leonarda da Vinci)|Bitwy pod Anghiari]]'' wykonane przez Petera Paula Rubensa. Spośród mistrzów holenderskiego złotego wieku wyróżniają się rysunki i grafiki Rembrandta, m.in. ''Widok na most Grimnessesluis, w Amsterdamie''. Pluralizm treści, technik i form egzemplifikują dzieła artystów francuskich XVII-XIX wieku, m.in. szkice [[Charles Le Brun|Charles’a le Bruna]], cykl pastelowych portretów starców [[Jean Chardin|Jeana Chardina]], rysunkowe tonda [[Jean-Honoré Fragonard|Jeana Fragonarda]], rysunki i akwarele [[Eugène Delacroix|Eugène'aEugène’a Delacroix]] etc.
 
== Wybrane eksponaty ==
Plik:Meister der Pietà von Avignon 004.jpg|[[Enguerrand Quarton|Mistrz Piety z Avignon]]<br />''[[Pietà z Villeneuve-lès-Avignon|Pieta z Villeneuve-les-Avignon]]''
Plik:Georges de La Tour 025.jpg|[[Georges de La Tour]]<br />''[[Oszust z asem karo]]''
Plik:L'Embarquement pour Cythere, by Antoine Watteau, from C2RMF retouched.jpg|[[JeanAntoine Watteau|Jean-Antoine Watteau]]<br />''[[Odjazd na Cyterę]]''
Plik:Théodore Géricault - Le Radeau de la Méduse.jpg|[[Théodore Géricault]]<br />''[[Tratwa Meduzy]]''
Plik:Eugène Delacroix - La liberté guidant le peuple.jpg|[[Eugène Delacroix|Eugene Delacroix]]<br />''[[Wolność wiodąca lud na barykady]]''
302 462

edycje