Bolesław Jaźwiński: Różnice pomiędzy wersjami

drobne redakcyjne
m (Redukuję wywołanie Szablon:Przypisy i dodaję nagłówek)
(drobne redakcyjne)
Znacznik: edytor kodu źródłowego 2017
|miejsce śmierci = [[Warszawa]]
|lata służby = [[1900]]–[[1928]]
|siły zbrojne = [[Armia Imperium Rosyjskiego]]<br /> [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojsko Polskie II RP]]
|jednostki = [[I Korpus Polski w Rosji|I Korpus Polski]]<br /> [[21 Pułk Piechoty „Dzieci Warszawy”|21 Pułk Piechoty]]<br /> [[XVI Brygada Piechoty (II RP)|XVI Brygada Piechoty]]<br /> [[Wojskowy Instytut Geograficzny]]<br /> [[11 Karpacka Dywizja Piechoty|11 Dywizji Piechoty]]<br />
|stanowiska = dowódca kompanii<br /> komendant twierdzy [[Bobrujsk]]<br /> dowódca dywizji piechoty<br /> dowódca pułku piechoty<br /> dowódca brygady piechoty<br /> szef instytutu<br /> dowódca dywizji piechoty<br />
|wikicytaty =
}}
'''Bolesław Jaźwiński''' (ur. [[30 listopada]] [[1882]] w [[folwark]]u Buczemel na [[Obwód grodzieński|Grodzieńszczyźnie]], zm. [[21 kwietnia]] [[1935]] w [[Warszawa|Warszawie]]) – [[Generał#Generał w Wojsku Polskim II RP|generał brygady]] [[Wojsko Polskie (II RP)|Wojska Polskiego]].
 
== Życiorys ==
Jaźwiński urodził się 30 listopada 1882 w majątku Buczemel, zw ziemi grodzieńskiej, pochodził ze staroszlacheckiej rodziny herbu [[Pomian (herb szlachecki)|Pomian]]. Wykształcenie ogólne odebrał w domu, a gimnazjum ukończył w [[Brześć|Brześciu Litewskim]].
 
W 1900 roku został powołany do służby w [[Armia Imperium Rosyjskiego|Armii Imperium Rosyjskiego]]. Po roku służby wstąpił do [[Tbilisi|Tyfliskiej]] Szkoły Wojskowej i Mikołajewskiej Inżynieryjnej Akademii, którą ukończył w 1904 roku. Zawodowy oficer rosyjskich [[saper]]ów. Uczestnik [[Wojna rosyjsko-japońska|wojny rosyjsko-japońskiej]] 1904–1905, w której wyróżnił się odwagą i bohaterstwem. W latach 1906–1908 dowódca kompanii oddziału ekspedycyjnego na [[Kreta|Kretę]]. W latach 1911–1913 był słuchaczem Wojskowej Akademii Inżynieryjnej w [[Petersburg]]u. W czasie [[I wojna światowa|I wojny światowej]] kierował fortyfikowaniem [[Grodno|Grodna]].
 
W 1917 roku był członkiem [[Polski Wojskowy Komitet Wykonawczy|Polskiego Wojskowego Komitetu Wykonawczego]]<ref>Adam Miodowski, Związki Wojskowych Polaków w Rosji (1917-1918), Białystok 2004, s. 66.</ref>. W okresie od kwietnia 1917 do lutego 1918 organizator pułków inżynieryjnych w [[I Korpus Polski w Rosji|I Korpusie Polskim w Rosji]] (na Wschodzie), luty 1918 – marzec 1918 komendant twierdzy [[Bobrujsk]], marzec – maj 1918 dowódca 2 Dywizji Strzeleckiej 1I Korpusu Polskiego na Wschodzie. W lutym 1918 na czele swego pułku wyruszył na pomoc [[2 Dywizja Strzelców Polskich (WP na Wschodzie)|2 Dywizji Strzelców Polskich]] walczącej w Bobrujsku.
 
1 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Od listopada 1918 do marca 1919 dowódca [[21 Pułk Piechoty „Dzieci Warszawy”|21 Pułkupułku Piechotypiechoty „Dzieci Warszawy”]], marzec – kwiecień 1919 dowódca [[Okręg wojskowy#Okręgi wojskowe i generalne w latach 1918-1921|Warszawskiego Okręgu Wojskowego Nr I Warszawskiego]]. 15 maja 1919 roku został mianowany dowódcą [[XVI Brygada Piechoty (II RP)|XVI Brygady Piechoty]]. W sierpniu tego roku został dowódcą [[Grupa Operacyjna „Wschód”|Grupy Operacyjnej „Wschód”]]. 23 stycznia 1920 roku został zwolniony ze stanowiska w [[XI BPBrygada Piechoty (II RP)|XI Brygadzie Piechoty]] i mianowany szefem [[Wojskowy Instytut Geograficzny|Instytutu Wojskowego-Geograficznego]] w Warszawie<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 4 z 7 lutego 1920 roku, poz. 84.</ref>. W czasie [[Wojna polsko-bolszewicka|wojny z bolszewikami]] w okresie lipiec – październik 1920 dowódca [[11 Karpacka Dywizja Piechoty|11 Dywizji Piechoty]] i odcinka obrony [[Warszawa|Warszawy]]. W okresie od października 1920 roku do maja 1926 roku szef Wojskowego Instytutu Geograficznego. Był członkiem [[Naczelny Polski Komitet Wojskowy|Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego]], a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zasiadł w składzie Komisji Orzekającej [[Odznaka Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego|Odznaki Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego]].
 
Był członkiem [[Naczelny Polski Komitet Wojskowy|Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego]], a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zasiadł w składzie Komisji Orzekającej [[Odznaka Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego|Odznaki Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego]].
W czasie [[Przewrót majowy|przewrotu majowego]] 1926 opowiedział się po stronie rządowej. Po przewrocie spotkała go zemsta ze strony marszałka [[Józef Piłsudski|Piłsudskiego]]. Aresztowany i więziony bez sądu, a nawet postawienia zarzutów, w Warszawie i [[Wilno|Wilnie]]. Załamał się i nie odzyskał równowagi psychicznej do końca swoich dni. Ciężko chorował, był sparaliżowany. Po zwolnieniu został przeniesiony do dyspozycji Ministra Spraw Wojskowych. Z dniem 30 listopada 1928 roku został przeniesiony w [[stan spoczynku]]<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 382.</ref>. Osiadł i zmarł w Warszawie w 1935.
 
W czasie [[Przewrót majowy|przewrotu majowego]] 1926 opowiedział się po stronie rządowej. Po przewrocie spotkała go zemsta ze strony marszałka [[Józef Piłsudski|Piłsudskiego]]. Aresztowany i więziony bez sądu, a nawet postawienia zarzutów, w Warszawie i [[Wilno|Wilnie]]. Załamał się i nie odzyskał równowagi psychicznej do końca swoich dni. Ciężko chorował, był sparaliżowany. Po zwolnieniu został przeniesiony do dyspozycji Ministra Spraw Wojskowych. Z dniem 30 listopada 1928 roku został przeniesiony w [[stan spoczynku]]<ref>Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 382.</ref>. Osiadł i zmarł w Warszawie w 1935.
 
Żonaty z Jadwigą Julią z Fiszerów Makomaską.
30 406

edycji