Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 76 bajtów ,  1 rok temu
→‎Zniszczenie: "Z kolei Faryzeusze byli skłonni poddać się rzymskiemu jarzmu, gdyż czuli, że Rzymianie będą w stanie dostrzec, że Żydzi przetrwają" Co niby miałoby to znaczyć?
W [[66|66 roku n.e.]] rozpoczęło się [[Wojna żydowska (66-73)|powstanie]]. Po kilku latach walk, syn [[Wespazjan]]a i następca tronu [[Tytus Flawiusz|Tytus]] skierował swoje wojska pod mury Jerozolimy, po czym pod koniec [[69|69 roku n.e.]] rozpoczął [[Oblężenie Jerozolimy (70)|oblężenie]], które spowodowało głód i zarazę w całym mieście<ref name=jew2>{{cytuj stronę | url = http://www.jewishhistory.org/the-destruction-of-the-second-temple/ | tytuł = The Destruction of the Second Temple | autor = | opublikowany = jewishhistory.org | praca = Crash course | data = | język = en | data dostępu = 2017-09-26}}</ref><ref name=zbuf />. Po kolei wojska Tytusa rozbijały kolejne pierścienie murów obronnych, aż na wiosnę 70 roku n.e. dotarły do ostatniego pierścienia, który przełamały w miesiącu [[Tamuz]]<ref name=jew2 />. Rzymianie konsekwentnie starali się torować sobie drogę przez miasto, jednak napotkali zaciekły opór ze strony obrońców, w wyniku którego ponieśli ogromne straty. Byli jednak zdeterminowani, by zdobyć Fortecę Antoniusza, która strzegła Drugiej Świątyni<ref name=jew2 />.
 
Według Józefa Flawiusza jeden z rzymskich żołnierzy wziął pochodnię i rzucił ją na ozdobne gobeliny, które wisiały wzdłuż ścian zewnętrznych świątyni. Kiedy zajęły się ogniem, Rzymianie próbowali je ugasić, lecz nie mieli wystarczającej ilości wody. Ogień był tak intensywny, że nawet kamienie, z których zbudowana była świątynia poddały się jego wpływowi i budowla runęła<ref name=jew2 />. Jak podaje [[Talmud]], świątynia płonęła nie tylko po południu 9 dnia miesiąca [[Awaw]], ale także cały 10 dzień<ref name=jew2 />.
 
Józef Flawiusz wspomina także o tysiącach Żydów, którzy spłonęli wraz ze świątynią. Wielu z pokonanych obrońców Jerozolimy wskoczyło w płomienie, czując, że jeśli świątynia płonie, płonąć musi także naród żydowski<ref name=jew2 />. Ten rodzaj zachowań samobójczych jest rzadki wśród przedstawicieli narodu żydowskiego i był stosowany głównie przez [[Zeloci|Zelotów]], którzy podążali za przywództwem [[rabin]]a [[Johanan ben Zakai|Johanana ben Zakaia]] i nie potrafili odróżnić śmierci narodu żydowskiego od końca narodu żydowskiego<ref name=jew2 />. Ostatni z obrońców Jerozolimy - głównie [[Sykariusze]], Zeloci i nacjonaliści woleli się zabić, niż wpaść w niewolę rzymską. Z kolei [[Faryzeusze]] byli skłonni poddać się rzymskiemu jarzmu, gdyż czuli, że Rzymianie będą w stanie dostrzec, że Żydzi przetrwająpoddać<ref name=jew2 />.
 
Jedyną ocalałą pozostałością po świątyni jest fragment zachodniego muru oporowego platformy, na której mieścił się kompleks świątynny. Fragment ten jest znany jako [[Ściana Płaczu]] i stanowi najświętsze miejsce we współczesnym [[Judaizm|judaizmie]]<ref name=jew2 /><ref name=jewishv />.
Anonimowy użytkownik