Quidditch: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 272 bajty ,  1 rok temu
bez źródła
Znaczniki: Z internetu mobilnego Z wersji mobilnej www
(bez źródła)
Do gry został wprowadzony w 1269 roku<ref>Andrzej Polkowski, Joanna Lipińska „Tezaurus, Harry Potter I - VII” Warszawa 2008, s. 421</ref>.
 
Tak jak kafel, jest tylko jeden złoty znicz na boisku. Złapanie go jest celem szukającego. Dotknięcie go przez innego zawodnika jest uznawane za faul. Po jego złapaniu kończy się mecz, a drużyna szukającego, który złapał znicza zyskuje 150 punktów. Obecna liczba punktów za złapanie złotego znicza odnosi się do nagrody Barberusa Braggea – 150 [[galeon]]ów (obecnie 5 milionów galeonów) – jaką zamierzał wypłacić temu, kto złapie znikacza (małego ptaszka, którym kiedyś był obecny znicz). Z powodu polowań na znikacze przez chęć zrobienia z nich piłki do gry w quidditchu objęto je ochroną. Jednym z najważniejszych kroków podjętych w tym celu było zastąpienie go w grze złotym zniczem. Wprowadzono też wysokie kary za naruszanie spokoju znikaczy.
 
Znicze są zaczarowane tak, by mogły zidentyfikować pierwszą osobę, która ich dotknęła, by wykluczyć kwestionowanie zdobywcy – mają pamięć cielesną. Piłeczka nie ma kontaktu z gołą skórą przed uwolnieniem. Nawet wytwórca nosi rękawiczki.