Otwórz menu główne

Zmiany

m
linki zewnętrzne
W II połowie XX w. wiele państw europejskich utworzyło organy, które chronią niezależności sądów i niezawisłości sędziów. Są one powiązane z władzą sądowniczą, jednak na ich skład mają wpływ także organy władz ustawodawczej i wykonawczej. Takie instytucje istnieją m.in. we Francji (gdzie [[Najwyższa Rada Sądownictwa]] jest organem konstytucyjnym{{odn|Szczucki|2016}}), we Włoszech i w Portugalii{{odn|Banaszak|2012}}. W innych państwach europejskich, które także są [[Państwo prawa|państwami prawa]], organy podobne do KRS nie występują. Do tych państw należą m.in. Niemcy, Austria i Luksemburg. Tam w procesie wyboru sędziów uczestniczą ministrowie sprawiedliwości lub organy kolegialne innego typu{{odn|Szczucki|2016}}.
 
W polskiej Konstytucji z 1997 Radę opisano w rozdziale VIII, „Sądy i trybunały”. Jednak pojawiły się wątpliwości co do teoretycznego sklasyfikowania KRS{{odn|Bodio|Borkowski|Demendecki|2011|s=28}}. Część prawników twierdzi, że nie można jej przyporządkować ani do władzy ustawodawczej, ani wykonawczej, ani do sądowniczej: od organów dwóch pierwszych władz znacznie się różni, a co do władzy sądowniczej, to Konstytucja wyraźnie stwierdza, że władzę tę sprawują tylko sądy i trybunały{{odn|Szczucki|2016}}. Mimo to Radę opisuje się jako niewydający wyroków („pozajudykacyjny”) organ władzy sądowniczej{{odn|Banaszak|2012}}. Poza tym bywa ona opisywana jako [[Organ administracji publicznej|organ administracji państwowej]] i porównywana do [[Organy kontroli państwowej i ochrony prawa|organów kontroli państwowej i ochrony prawa]]{{odn|Bodio|Borkowski|Demendecki|2011|s=28}}. Przyporządkowanie KRS do konkretnej władzy (albo stwierdzenie, że nie należy ona do żadnej z nich) ma wpływ na interpretację kompetencji Rady{{odn|Szczucki|2016}}.
 
== Historia ==
51 263

edycje