Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 86 bajtów ,  1 rok temu
brak opisu edycji
Przypatrzyłem mu się bliżej. Był to mężczyzna wysoki, prosty, ładny, dobrej tuszy i postawy, doskonały model dla malarza, rzeźbiarza, czy nawet poety. Z twarzy biła mu zarówno duma, zadowolenie, pewność siebie, jak i lekceważenie dla otoczenia. (...)
 
Choć z karczmy pana Ptaka wyszedłem trochę rozżalony, nie omieszkałem chodzić tam każdej niedzieli po południu, ażeby sobie gazetkę przeczytać i małą szklankę piwa wypić, asekurując się tym sposobem przed wyrzuceniem za drzwi.<br /><br />[[Wincenty Witos]], ''Moje wspomnienia''<ref>{{cytuj książkę| autor = [[Wincenty Witos]]| tytuł = Moje wspomnienia| rozdział = Karczmarz z Bieńczyc| strony = 177–179| wydawca = Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza| rok = 1981}}</ref>
 
{{Wcięcie}}{{Wcięcie}}{{Wcięcie}}{{Wcięcie}}– [[Wincenty Witos]], ''Moje wspomnienia''<ref>{{cytuj książkę| autor = [[Wincenty Witos]]| tytuł = Moje wspomnienia| rozdział = Karczmarz z Bieńczyc| strony = 177–179| wydawca = Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza| rok = 1981}}</ref>
}}
 
W grudniu 1900 Ptak kandydował bez powodzenia do austriackiej [[Rada Państwa (Austria)|Rady Państwa]]. Nawiązanie do tego wydarzenia znalazło się w jednym z dialogów w ''[[Wesele (dramat)|Weselu]]'' [[Stanisław Wyspiański|Stanisława Wyspiańskiego]]<ref group=uwaga>Stanisław Wyspiański, ''Wesele'', Akt I, scena 25. Rozmowa Gospodarza, Poety i Czepca. <br />– GOSPODARZ: ''Toście Ptaka wybierali?''<br /> – CZEPIEC: ''A kiedy ptak, niechta leci''<br /> – POETA: ''macie ta skrzydlate ptaki?''<br />– CZEPIEC: ''Ptok ptakowi nie jednaki, człek człekowi nie dorówna, dusa dusy zajrzy w oczy, nie polezie orzeł w gówna'' (...)<br /> [https://pl.wikisource.org/wiki/Wesele_(Wyspia%C5%84ski)/Akt_I Zobacz tekst w Wikiźródłach]</ref>. Według [[Tadeusz Boy-Żeleński|Tadeusza Boya-Żeleńskiego]] postać Czepca stworzona przez Wyspiańskiego była wzorowana na bronowickim chłopie Błażeju Czepcu, ale autor ''Wesela'' skomasował w tej postaci cechy prawdziwego Czepca i Franciszka Ptaka.
 
{{cytat|Wyspiański, sportretowawszy go [Czepca] w paru autentycznych sytuacjach owego weseliska, wzmocnił jeszcze jego fizjognomię niektórymi rysami wziętymi z innego znów podkrakowskiego włościanina, Ptaka. Ptak, jeszcze roślejszy od Czepca, chłop olbrzymiej siły, popularny w powiecie, wspaniały w swej białej sukmanie, figurant na wszystkich „szopkach narodowych” (...) też nie dał sobie w kaszę dmuchać; kiedy mu jakiś inteligent próbował nastąpić na honor, Ptak powiedział tylko: „Uważajcie, panie, bo jo jest z tych Ptaków, co w mordę biją”.<br /><br />[[Tadeusz Boy-Żeleński]], ''O Krakowie''<ref>{{cytuj książkę| rozdział = Zmarł Czepiec z ''Wesela'' | autor = Tadeusz Boy-Żeleński| tytuł = O Krakowie| strony = 415| wydawca = Wydawnictwo Literackie| miejsce = Kraków| rok = 1963}}</ref>}}
 
Ptak, jeszcze roślejszy od Czepca, chłop olbrzymiej siły, popularny w powiecie, wspaniały w swej białej sukmanie, figurant na wszystkich „szopkach narodowych” (...) też nie dał sobie w kaszę dmuchać; kiedy mu jakiś inteligent próbował nastąpić na honor, Ptak powiedział tylko: „Uważajcie, panie, bo jo jest z tych Ptaków, co w mordę biją”.
 
{{Wcięcie}}{{Wcięcie}}{{Wcięcie}}{{Wcięcie}}– [[Tadeusz Boy-Żeleński]], ''O Krakowie''<ref>{{cytuj książkę| rozdział = Zmarł Czepiec z ''Wesela'' | autor = Tadeusz Boy-Żeleński| tytuł = O Krakowie| strony = 415| wydawca = Wydawnictwo Literackie| miejsce = Kraków| rok = 1963}}</ref>
}}
 
Wyspiański zaprosił na premierę „Wesela” w [[Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie|Teatrze Miejskim]] Ptaka wraz z żoną, przy czym szczególnie zależało mu właśnie na opinii małżonki, Marianny z Szafrańskich, którą „cenił za praktyczny chłopski rozum”<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.nhpedia.pl/franciszek_ptak.html| tytuł = Franciszek Ptak| opublikowany = nhpedia.pl| język = pl| data dostępu = 27 stycznia 2015}}</ref>.