Keith Richards: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 1531 bajtów ,  2 lata temu
Poszerzenie treści, styl.
m (→‎Wczesne lata: Dod. link.)
(Poszerzenie treści, styl.)
}}
'''Keith Richards''' (ur. [[18 grudnia]] [[1943]] w [[Dartford]]<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Egan | imię = Sean | tytuł = Keith Richards on Keith Richards: Interviews and Encounters | wydawca = Chicago Review Press | data = 2013 | isbn = 9781613747919 | url = https://books.google.pl/books?id=aZxuAAAAQBAJ&pg=PT7&dq=Keith+Richards+december+18+1943&hl=pl&sa=X&ved=0ahUKEwjRjZWovfTLAhWKFZoKHb_nCfAQ6AEIKzAC#v=onepage&q=Keith%20Richards%20december%2018%201943&f=false}}</ref>) – brytyjski muzyk, współzałożyciel i gitarzysta zespołu [[The Rolling Stones]], autor tekstów, sporadycznie wokalista.
 
Twórca muzyki większej części repertuaru grupy The Rolling Stones, a także jej [[śpiew|wokalista]] (rzadziej). Jedna z najbardziej znanych postaci [[przemysł rozrywkowy|showbusinessu]], swą grą zapewnił charakterystyczne brzmienie grupy (mocne i agresywne akordy, tzw. ''[[riff]]y'', w które wtopiony był śpiew wokalisty). Jako jeden z pierwszych gitarzystów zaczął wykorzystywać efekty gitarowe dla wzbogacenia brzmienia (m.in. kostkę ''fuzz box'' w najsłynniejszym utworze [[(I Can’t Get No) Satisfaction]]). Chętnie grywa gościnnie z innymi wykonawcami, a także występuje jako solista; był między innymi uczestnikiem pierwszej edycji [[Live Aid]] razem z kolegą z zespołu [[Ron Wood|Ronem Woodem]] akompaniował [[Bob Dylan|Bobowi Dylanowi]]. Wielokrotnie aresztowany i karany za posiadanie narkotyków oraz nieobyczajne zachowanie. W latach 1967–1979 związany był z [[Anita Pallenberg|Anitą Pallenberg]]<ref name="autobio">{{Cytuj książkę | autor = Keith Richards, James Fox | tytuł = Życie. Autobiografia | wydawca = Wyd. Albatros A. Kuryłowicz | miejsce = Warszawa | sytrony = 419-421 | data = 2011 | isbn = 978-83-7659-550-4}}</ref>, z którą miał troje dzieci (jedno z nich zmarło wkrótce po urodzeniu), od 1983 roku żonaty z modelką [[Patti Hansen]] – ma z nią dwie córki.
 
W 2011 roku pojawił się na 4. miejscu listy 100 największych gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.rollingstone.com/music/lists/100-greatest-guitarists-20111123/jeff-beck-20111122| tytuł = Rolling Stone's „The 100 Greatest Guitarists of All Time” | data dostępu = 2014-12-26| autor = | opublikowany = | praca = | data = | język = en}}</ref>.
 
== Życiorys ==
 
Jako uczeń Sidcup Art College, Richards spędzał dużo czasu w klubach muzycznych. W ten sposób poznał [[Brian Jones|Briana Jonesa]] i [[Ian Stewart|Iana Stewarta]]<ref name=życie>{{Cytuj książkę|autor=Keith Richards, James Fox|tytuł=Życie: autobiografia|wydawca=Wydawnictwo Albatros Andrzej Kuryłowicz S.C.|data=2010|isbn=978-83-7985-651-0}}</ref>.
 
W 19631962 roku powstał jego pseudonim 'Keef' będący parafrazą wyrazu 'Beef' oznaczającego wołowinę<ref name=życie>{{Cytuj książkę|autor=Keith Richards, James Fox|tytuł=Życie: autobiografia|wydawca=Wydawnictwo Albatros Andrzej Kuryłowicz S.C.|data=2010|isbn=978-83-7985-651-0}}</ref>.
 
=== Kariera muzyczna ===
W 1962 roku wraz z Mickiem Jaggerem i Brianem Jonesem zamieszkali w [[Fulham]]. Mieli także współlokatora Jamesa Phelge'a. Przyjaciele nie mieli wtedy środków do życia, utrzymywali się m.in. z drobnej kradzieży jedzenia. Przez blisko rok poświęcali dużo czasu na naukę gry na instrumentach i stworzeniu własnego stylu. Początkowo zespół The Rolling Stones miał na celu propagowanie muzyki [[blues]]owej, zaś ich największą inspiracją była muzyka [[Jimmy Reed|Jimmy'ego Reeda]]. W tym okresie zespół grał w klubach Flamingo, Ealing, Crawdaddy i Marquee. W klubie Crawddady zespół został wypatrzony przez [[Andrew Loog Oldham]]a, który zagwarantował im pierwszy kontrakt z wytwórnią Decca i nagranie w Olympic Studios. We wrześniu 1963 roku Keith Richards wspólnie z Mickiem Jaggerem napisali pierwszy autorski utwór pt. ''As Tears Go By''. Wkrótce pisanie tekstów stało się stałym elementem pracy Richardsa i Jaggera<ref name=życie>{{Cytuj książkę|autor=Keith Richards, James Fox|tytuł=Życie: autobiografia|wydawca=Wydawnictwo Albatros Andrzej Kuryłowicz S.C.|data=2010|isbn=978-83-7985-651-0}}</ref>.
Twórca muzyki większej części repertuaru grupy The Rolling Stones, a także jej [[śpiew|wokalista]] (rzadziej). Jedna z najbardziej znanych postaci [[przemysł rozrywkowy|showbusinessu]], swą grą zapewnił charakterystyczne brzmienie grupy (mocne i agresywne akordy, tzw. ''[[riff]]y'', w które wtopiony był śpiew wokalisty). Jako jeden z pierwszych gitarzystów zaczął wykorzystywać efekty gitarowe dla wzbogacenia brzmienia (m.in. kostkę ''fuzz box'' w najsłynniejszym utworze [[(I Can’t Get No) Satisfaction]]). Chętnie grywa gościnnie z innymi wykonawcami, a także występuje jako solista; był między innymi uczestnikiem pierwszej edycji [[Live Aid]] razem z kolegą z zespołu [[Ron Wood|Ronem Woodem]] akompaniował [[Bob Dylan|Bobowi Dylanowi]]. Wielokrotnie aresztowany i karany za posiadanie narkotyków oraz nieobyczajne zachowanie. W latach 1967–1979 związany był z [[Anita Pallenberg|Anitą Pallenberg]]<ref name="autobio">{{Cytuj książkę | autor = Keith Richards, James Fox | tytuł = Życie. Autobiografia | wydawca = Wyd. Albatros A. Kuryłowicz | miejsce = Warszawa | sytrony = 419-421 | data = 2011 | isbn = 978-83-7659-550-4}}</ref>, z którą miał troje dzieci (jedno z nich zmarło wkrótce po urodzeniu), od 1983 roku żonaty z modelką [[Patti Hansen]] – ma z nią dwie córki.
 
W latach 80. rozpoczął udaną karierę solową w odpowiedzi na płyty wydawane przez [[Mick Jagger|Micka Jaggera]], wydał łącznie dwa wysoko oceniane przez krytyków albumy studyjne oraz jeden koncertowy. Gościnnie wystąpili [[Sarah Dash]], [[Steve Jordan]] oraz [[Waddy Wachtel]].
 
W 2011 roku pojawił się na 4. miejscu listy 100 największych gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone<ref>{{cytuj stronę| url = http://www.rollingstone.com/music/lists/100-greatest-guitarists-20111123/jeff-beck-20111122| tytuł = Rolling Stone's „The 100 Greatest Guitarists of All Time” | data dostępu = 2014-12-26| autor = | opublikowany = | praca = | data = | język = en}}</ref>. W 2007 roku, gościnnie zagrał w filmie ''[[Piraci z Karaibów: Na krańcu świata]]'' (2007) kapitana Teague Sparrowa. Zgodził się również na tę samą rolę w filmie ''[[Piraci z Karaibów: Na nieznanych wodach]]'' (2011).
W 2011 wydał autobiografię ''Life'' ({{ISBN|978-0-316-03441-8}}), czym na nowo zaostrzył swoje stosunki z [[Mick Jagger|Mickiem Jaggerem]]
 
== Życie prywatne ==
W 1963 roku powstał jego pseudonim 'Keef' będący parafrazą wyrazu 'Beef' oznaczającego wołowinę<ref name=życie>{{Cytuj książkę|autor=Keith Richards, James Fox|tytuł=Życie: autobiografia|wydawca=Wydawnictwo Albatros Andrzej Kuryłowicz S.C.|data=2010|isbn=978-83-7985-651-0}}</ref>.
Wielokrotnie aresztowany i karany za posiadanie narkotyków oraz nieobyczajne zachowanie. W latach 1967–1979 związany był z [[Anita Pallenberg|Anitą Pallenberg]]<ref name=życie>{{Cytuj książkę|autor=Keith Richards, James Fox|tytuł=Życie: autobiografia|wydawca=Wydawnictwo Albatros Andrzej Kuryłowicz S.C.|data=2010|isbn=978-83-7985-651-0}}</ref>, z którą miał troje dzieci (jedno z nich zmarło wkrótce po urodzeniu), od 1983 roku żonaty z modelką [[Patti Hansen]] – ma z nią dwie córki.
 
Podczas jednej z pierwszych tras koncertowych po Wielkiej Brytanii, Keith Richards poznał [[Ronnie Spector|Ronnie Bennett]], wokalistkę zespołu [[The Ronettes]]. Połączyła ich trwająca do dziś przyjaźń<ref name=życie>{{Cytuj książkę|autor=Keith Richards, James Fox|tytuł=Życie: autobiografia|wydawca=Wydawnictwo Albatros Andrzej Kuryłowicz S.C.|data=2010|isbn=978-83-7985-651-0}}</ref>.
 
== Publikacje ==