Lubomyr Huzar: Różnice pomiędzy wersjami

Rozmiar się nie zmienił ,  1 rok temu
(drobne techniczne)
Znaczniki: Z internetu mobilnego Z aplikacji mobilnej
30 marca 1958 w katedrze w Stamford przyjął [[święcenia kapłańskie]] w [[ryt bizantyjski|obrządku bizantyjskim]]. W latach 1966-1969 pełnił funkcje proboszcza parafii greckokatolickiej w Kerhonkson. W 1972 wstąpił do zakonu studytów. Od 1974 roku był przełożonym klasztoru w [[Grottaferrata]].
 
2 kwietnia 1977 został mianowany przez arcybiskupa [[Josyf Slipyj|Josyfa SlipegoSlipyja]] sufraganem i otrzymał w [[Castel Gandolfo]] potajemnie [[sakra|sakrę biskupią]] bez wcześniejszego zatwierdzenia papieskiego. Pełnił funkcję [[archimandryta|archimandryty]] mnichów studytów na Europę i Amerykę.
 
W 1993 powrócił na Ukrainę z zadaniem zorganizowania klasztoru studytów w [[eparchia|diecezji]] [[tarnopol]]skiej.
W 1995 został wybrany przez Synod Biskupów Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego na [[egzarcha|egzarchę]] kijowsko-wyszhorodzkiego. W 1996 uzyskał potwierdzenie kanoniczności swoich święceń biskupich od papieża [[Jan Paweł II|Jana Pawła II]] i 22 lutego 1996 został mianowany biskupem tytularnym Nisa di Licia.
 
W październiku 1996 został biskupem pomocniczym arcybiskupa większego lwowskiego, z tytułem koadiutora i nadzwyczajnymi pełnomocnictwami duszpasterskimi. Po śmierci kardynała [[Myrosław Lubacziwśkyj|Myrosława LubaczewskiegoLubacziwskiego]] 23 grudnia 2000 został mianowany administratorem apostolskim archidiecezji lwowskiej.
 
25 stycznia 2001 został wybrany przez Synod Biskupów Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego arcybiskupem większym Lwowa i następnego dnia otrzymał zatwierdzenie swojego tytułu od papieża. W lutym 2001 otrzymał nominację kardynalską, z tytułem kardynała prezbitera S. Sofia a Via Boccea.