Otwórz menu główne

Zmiany

m
== Historia ==
=== Etap francuski (wrzesień 1939 – czerwiec 1940) ===
Wobec agresji [[kampania wrześniowa|Niemiec]] (1 września 1939) i [[Agresja ZSRR na Polskę|ZSRR]] (17 września 1939) na Polskę, władze Rzeczypospolitej zmuszone zostały do przeniesienia siedziby poza granice kraju dla uniknięcia niewoli i wymuszonej kapitulacji. W nocy z 17 na 18 września prezydent RP i wódz naczelny przekroczyli granicę polsko-rumuńską w [[Kuty (miastoobwód iwanofrankiwski)|Kutach]] mając przyrzeczony zgodnie z [[:s:Konwencja haska V (1907)|V konwencją haską]] i układem sojuszniczym pomiędzy Polską a Rumunią z 1921 przejazd do Francji ([[język francuski|fr.]] ''droit de passage''). Pod równoległym naciskiem władz III Rzeszy, ZSRR i Francji, władze Rumunii zażądały wbrew V konwencji haskiej zrzeczenia się od władz RP ich suwerennych prerogatyw państwowych pod groźbą [[internowanie|internowania]]. Na skutek odmowy prezydenta RP, premiera i naczelnego wodza zostali oni internowani przez władze Rumunii w przygotowanych jeszcze w pierwszej połowie września 1939 ośrodkach internowania.
 
Dlatego też należało wyznaczyć władze Rzeczypospolitej spośród polityków polskich, którzy znajdowali się poza zasięgiem obu agresorów ([[III Rzesza|III Rzeszy]] i [[Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich|ZSRR]]). Niekwestionowanymi kandydatami w sytuacji załamania struktur państwa byli przedstawiciele dyplomatyczni Rzeczypospolitej chronieni [[Przywileje i immunitety dyplomatyczne|immunitetem dyplomatycznym]]. W konsekwencji 25 września prezydent RP [[Ignacy Mościcki]], zgodnie z art. 24 [[konstytucja kwietniowa|konstytucji kwietniowej]] (upoważniającym do wyznaczenia następcy prezydenta RP w stanie wojny), na swego następcę wyznaczył [[Bolesław Wieniawa-Długoszowski|Bolesława Wieniawę-Długoszowskiego]], [[Ambasador]]a RP we Włoszech. Jednak ze względu na przebywających w Paryżu przedstawicieli partii opozycyjnych w stosunku do [[sanacja|sanacji]] i wywołanego ich naciskami sprzeciwu rządu Francji<ref>MSZ Francji stwierdził, że nie będzie utrzymywał stosunków z prezydentem RP.</ref> (co było ingerencją w suwerenność decyzji sojuszniczej Polski) Wieniawa-Długoszowski zrzekł się nominacji, a na urząd prezydenta RP został nominowany i objął go [[Władysław Raczkiewicz]]. Wszystkie zarządzenia prezydenta Mościckiego były antydatowane na 17 września 1939, by utrzymać ciągłość władzy i państwa polskiego{{odn|Żaroń|2003|s=44}}. Po dyskusjach prezydent Raczkiewicz powołał na urząd [[Prezes Rady Ministrów|prezesa Rady Ministrów]] [[generał|gen. broni]] [[Władysław Sikorski|Władysława Sikorskiego]], który powołał z kolei koalicyjny gabinet (w skład weszli przedstawiciele [[Stronnictwo Narodowe (1928–1947)|SN]], [[Stronnictwo Pracy|SP]], [[Stronnictwo Ludowe|SL]], [[Polska Partia Socjalistyczna|PPS]] i [[Sanacja|politycy sanacyjni]]):
84 939

edycji