Ulica Krakowskie Przedmieście w Warszawie: Różnice pomiędzy wersjami

→‎Historia: poprawki, drobne merytoryczne, drobne redakcyjne
(uzupełnienie)
(→‎Historia: poprawki, drobne merytoryczne, drobne redakcyjne)
Ulica stała się reprezentacyjną arterią miasta, znajdowały się tu najlepsze sklepy. W 1907 uruchomiono oświetlenie elektryczne, a w 1908 [[tramwaj|tramwaj elektryczny]]. W okresie [[Okupacja niemiecka ziem polskich (1939–1945)|okupacji niemieckiej]] trakt przyjął nazwę ''Krakauer Strasse''.
 
Pierwsze zniszczenia przyniosła kampania wrześniowa, a największe straty spowodowało [[powstanie warszawskie]]. Pomimo zniszczenia ponad 3/4 zabudowy Krakowskie Przedmieście odniosło proporcjonalnie mniejsze straty niż pozostała część zabytkowej Warszawy. Kościół Wizytek, Karmelitów, Pałac Namiestnikowski, Hotel Bristol i dom Bez Kantów odniosły tylko niewielkie uszkodzenia. Szereg budynków zostało spalonych. Po wojnie większość zabytków odbudowano, w niektórych przypadkach przywracając im wcześniejszą, XVIII-wieczną szatę architektoniczną. BrakiWyrównano wwysokość zabudowiepierzei uzupełnionoulicy obniżając najwyższe budynki do 2–4 pięter<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Mika | imię = Grzegorz | tytuł = Od wielkich idei do wielkiej płyty. Burzliwe dzieje warszawskiej architektury | wydawca = Agencja Wydawniczo-Reklamowa Skarpa Warszawska | data = 2017 | strony = 273 | isbn = 978-83-63842-67-3}}</ref>. nowymiNowe obiektamiobiekty (np. Nowa Dziekanka) zazwyczaj harmonizującymiharmonizowały z dotychczasową zabudową. Wyjątkiem pozostał zbyt niski i wadliwy urbanistyczniebył tzw. Kopnięty Dom (Krakowskie Przedmieście 9) na miejscu Kamienicy Beyera. Większość prac rekonstrukcyjnych zakończono do 1951.
 
Po 1945 ulica straciła swój reprezentacyjny charakter. W 2004 podjęto decyzję o jej przekształceniu w reprezentacyjny deptak. Prace rozpoczęły się we wrześniu 2006 i zakończyły w lipcu 2008.