Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 29 bajtów, 11 miesięcy temu
→‎Lata 70.: poprawa linków
12 października 1971 roku odbyła się premiera wyreżyserowanego przez Toma O'Horgana ''Jesus Christ Superstar'' w Mark Hellinger Theatre na Broadwayu. Producentami przedstawienia zostali Robert Stigwood oraz wytwórnia MCA Inc.. Opiekę muzyczną nad spektaklem sprawował Marc Pressel, kostiumy przygotował Randy Barcelo, natomiast scenografię - Robin Wagner. Podobnie jak podczas poprzednich dwóch tras koncertowych, główne role Jezusa i Marii Magdaleny dostali Jeff Fenholt oraz [[Yvonne Elliman]]. [[Barry Dennen]], który użyczył głosu swojej postaci Piłata na konspektowym albumie, przeprowadził się z [[Wielka Brytania|Wielkiej Brytanii]] do [[Nowy Jork|Nowego Jorku]], by wcielić się w tego samego bohatera na broadwayowskich deskach.
 
Paul Ainsley odegrał postać króla Heroda, Bob Bingham – Kajfasza, Phil Jethro zaś - Annasza<ref>Program teatralny ''Playbill'' z dnia 12 października 1971 roku.</ref>. Judaszem w obsadzie został Ben Veeren, dublowany przez Kurta Yaghjiana. [[Carl Anderson (piosenkarz)|Carl Anderson]] zastąpił Bena, gdy ten opuścił obsadę. Grający zwykle rolę reportera i trędowatego Kurt przejął wówczas na stałe rolę [[Annasz syn Setiego|Annasza]]. Podobnych bohaterów grał [[Ted Neeley]], będący również dublerem Fenholta do postaci Jezusa. 23 kwietnia 1972 roku obsada musicalu zaprezentowała się na 26. gali [[Nagroda Tony|Tony Awards]], wykonując przed publicznością trzy utwory ze sztuki - ''The Temple'', repryzę ''Everything's Alright'' oraz ''I Don't Know How to Love Him''. Musical otrzymał pięć nominacji w kategoriach ''najlepszej oprawy muzycznej'', ''najlepszego aktora drugoplanowego'' dla Bena Vereena, ''najlepszej scenografii'', ''najlepszych kostiumów'' i ''najlepszego oświetlenia''<ref>John O’Connor: ''New York Times'', 25 kwietnia 1972, s. 86.</ref>. Sztuka dostała mieszane recenzje. Jej premierę poprzedzały liczne protesty grup [[katolicyzm|katolickich]], [[protestantyzm|protestanckich]] i [[judaizm|żydowskich]]. Zarzucano autorom okrojenie postaci Chrystusa z boskości, obarczanie winą Żydów za śmierć Jezusa, a także za akcenty [[rasizm|rasistowskie]] w obsadzeniu czarnoskórego Bena Vereena w roli Judasza<ref>Carl Apope w ''The Pittsburgh Press'', 23 czerwca 1985.</ref>. Produkcja została zakończona pod dwóch latach grania, w czerwcu 1973 roku. Odegrano 711 przedstawień<ref>{{Cytuj stronę| url=httphttps://wwwarchive.bluegobo.com/production/2880866/videois/10625UIgQl | tytuł = Pierwsza broadwayowska obsada. | data dostępu = 2013-12-22| opublikowany = www.bluegobo.com| język = en}}</ref>.
 
''Jesus Christ Superstar'' miał swoją premierę w [[Australia|Australii]] w 1972 roku. Mniej więcej rok produkcja była odkrywana w Capitol Theatre w [[Sydney]]. Okazjonalnie też trafiła do [[Melbourne]], grana wtedy w Palais Theatre. Od 4 maja 1972 do stycznia 1974 roku odnotowano ponad siedemset odegranych przedstawień. Przy przedsięwzięciu sprowadzenia tego spektaklu na australijską scenę pracowali ludzie, którzy byli kilka lat wcześniej zaangażowani w sukces musicalu ''Hair'' w tym kraju, jak chociażby producent Harry M. Miller, reżyser Jim Sharman, scenograf Brian Thompson, a także odtwórcy głównych ról: Reg Livermore i wówczas szesnastoletnia Marcia Hines, dla której ''Hair'' był teatralnym debiutem. Marcia zagrała w australijskiej wersji rolę Marii Magdaleny, dołączając do obsady ''Jesus Christ Superstar'' na ostatni rok, między 1973 a 1974. Zastąpiła Michelle Fawdon, która od początku trwania produkcji odtwarzała tę postać. Epizod w ''Jesus Christ Superstar'' stał się dla Marcii Hines początkiem dużej kariery muzycznej<ref name="a">{{Cytuj stronę| url=http://www.milesago.com/stage/superstar.htm| tytuł = Historia australijskiej produkcji z 1972 roku. | data dostępu = 2013-08-03| opublikowany = www.milesago.com| język = en}}</ref>.
11 621

edycji