Otwórz menu główne

Zmiany

Poprawki tekstu i dodano przypisy
W dniach 15 -17 października 1944 roku 6 Lwowska Brygada Piechoty została przegrupowana do strefy frontowej i przesunięta do II rzutu na zaplecze prowadzącej aktualnie natarcie 5 Wileńskiej Brygady Piechoty. W dniu 22 października od godzin porannych Lwowska Brygada przejęła odcinek frontu od Brygady Wileńskiej. 17 batalion zluzował 13 batalion strzelców i zajął o godz. 19 podstawę do natarcia oraz rozpoczął akcję patrolową na przedpolu swoich pozycji. Wieczorem tego samego dnia 16 batalion zluzował część 14 batalionu strzelców i zajął podstawy do natarcia. W dniu następnym o godz. 13.30, 17 batalion strzelców rozpoczął natarcie na wzgórze 642, opanował je w godzinach wieczornych po ciężkiej walce. Natomiast 16 batalion strzelców nacierał na wzg. M. di Selcio również po ciężkich walkach opanował je wieczorem. 18 batalion pozostawał w odwodzie brygady. 24 października 17 batalion zajął M. Giero i prowadził dalej natarcie poprzez okoliczne wzgórza w kierunku M. Colombo, pod które dotarł w dniu następnym o godz. 08.30 i zatrzymał go zaporowy ogień artylerii niemieckiej. W tym czasie 16 batalion o godz. 14 ruszył do natarcia sforsował rzekę Rabba i w rejonie wsi La Cantina jedna z kompanii tego batalionu została pomyłkowo ostrzelana przez wspierający pluton czołgów z 4 pułku pancernego<ref>{{Cytuj |autor = Zbiorowa |tytuł = 16 Lwowski Batalion Strzelców - Kronika str.141-143 |data = 1970}}</ref>. Do godziny 17.00 batalion zajął M. Belvedere. 25 października o godz. 09.00 16 batalion rozpoczął dalsze natarcie, jednak podczas ruchu naprzód dostał się pod ogień broni maszynowej i strzelców wyborowych. Po otrzymaniu wsparcia artylerii o godz. 16.00 batalion ponownie prowadził natarcie, ale na skutek intensywnych opadów deszczu i ciemności przeszedł do obrony. W dniu 26 października 17 batalion opanowuje grzbiet wzgórza M. Colombo i zajmuje miejscowość Testa. W dniu 25 października 1944 roku został wprowadzony do natarcia 18 Lwowski Batalion Strzelców, 26 października patrolami rozpoznał rejon Predappio, a nazajutrz wraz z grupą partyzantów włoskich zajął tą miejscowość<ref>{{Cytuj |autor = Zbiorowa |tytuł = "Osiemnastacy" w walce 18 Lwowski Batalion Strzelców str.96-111 |data = 1988}}</ref>, a 16 batalion zdobył M. Mirabello<ref>{{Cytuj |autor = Andrzej Suchcitz (red.) |tytuł = 5 Kresowa Dywizja Piechoty 1941-1947 Zarys dziejów str.409-415 |data = 2012}}</ref>. Z uwagi na bardzo trudne warunki atmosferyczne i terenowe w okresie od 26 października do 4 listopada, 6 Brygada przeszła do obrony na zdobytym terenie i prowadziła intensywne rozpoznanie. W dniu 4 listopada jedna z kompanii 17 batalionu strzelców podjęła natarcie na miejscowość San Salvatore jednak pod ogniem zaporowym moździerzy zaległa, o 07.45 dnia następnego reszta 17 batalionu podjęła natarcie, lecz pod silnym ogniem nieprzyjaciela natarcie zostało powstrzymane. Równocześnie 16 batalion prowadził natarcie zajmując wzgórza 413, 436 i Casa Feliciata i na koniec dnia Monte Maggiore. Ponownie skierowany do natarcia 17 batalion w niezwykle ciężkiej walce zdobył do wieczora miejscowość S. Martino in Avello, a nocą miejscowość Valle. 6 listopada 16 batalion strzelców toczył walki o wzg. 353 i Cassa Bellaria, zdobywając je ostatecznie 7 listopada. W dniu 6 listopada 1944 r. do natarcia przeszła 5 Wileńska Brygada, wsparta 18 batalionem strzelców ze składu 6 Brygady. 18 lwowski zdobył w nocnej ciężkiej walce miejscowość M. Casaluda, po czym odparł 5 kontrataków nieprzyjaciela na swoje pozycje. Na odcinku 6 Lwowskiej Brygady Piechoty w dniu 7 listopada 17 batalion prowadził akcje patrolową i zajął miejscowości Dovadola i Monte Capecchio oraz podjął nieudaną próbę natarcia na wzg. 404 i 407. W dniu następnym po ponownym uderzeniu oba wzgórza zostały zajęte przez 17 batalion. Natomiast 18 batalion strzelców po zluzowaniu w dniu 8 listopada powrócił do składu macierzystej brygady. Jednocześnie od 8 listopada Brygada Lwowska znalazła się w II rzucie Dywizji Kresowej. Z dniem 18 listopada cała 5 KDP przeszła na trzytygodniowy wypoczynek w rejon wcześniejszych walk Predappio-S. Sofia-Galeata<ref>{{Cytuj |autor = Andrzej Suchcitz (red.) |tytuł = 5 Kresowa Dywizja Piechoty 1941-1947. Zarys dziejów str. 424-428 |data = 2012}}</ref>.
 
W dniach 18 i 19 grudnia 6 Lwowska Brygada Piechoty batalionami 18 i 16 objęłaprzejęła odcinek frontu od 3 Dywizji Strzelców Karpackich w rejonie miasta Brisighella, 17 batalion strzelców pozostawał w odwodzie brygady. W dniu 20 grudnia 1944 roku 18 batalion strzelców podjął natarcie na wzg. 209 i 134, po podejściu do podnóża wzgórz, na skutek silnego ognia artylerii natarcie załamało się i, podczas kontrataku niemieckiego batalion został w walce wręcz odrzucony na pozycje wyjściowe. Batalion 17 również prowadził działania patrolowe na przedpolu brygady. W dniu 23 grudnia 18 lwowski batalion prowadził intensywne walki patrolowe i obronne. Z uwagi na trudne warunki pogodowe wszelkie działania zaczepne zostają odwołane i brygada całością sił broni przed wypadami wroga swoje stanowiska obronne, przez okres od 24 grudnia 1944 roku, do 9 stycznia 1945 roku. Tego dnia brygada przeszła na odpoczynek, uzupełnienie oraz reorganizację będąc aktualnie w II rzucie dywizji w m. Castroccaro<ref>{{Cytuj |autor = Andrzej Suchcitz (red.) |tytuł = 5 Kresowa Dywizja Piechoty 1941-1947. Zarys dziejów. str. 435-438 |data = 2012}}</ref>. Od 5 lutego cała 5 Kresowa Dywizja przeszła na odpoczynek do odwodu korpusu i zarazem do odwodu frontu włoskiego. 6 LBP stacjonowała w rejonie S. Sofia, S. Pietro, Bagno di Romagana intensywnie szkoląc się i wcielając dalsze uzupełnienia stanu osobowego, uzbrojenia i sprzętu. W dniu 5 marca 1945 r. Lwowska Brygada objęła odcinek frontu, luzując 6 Brygadę Nowozelandzką. ZDo istotnych wydarzeń, gdyzaliczyć pozostawała w obronienależy, było odparcie w dniu 19 marca wypadu niemieckiego na pozycje 17 Lwowskiego Batalionu Strzelców. iW efekcie czego wzięciewzięto do niewoli 15 jeńców i eliminacjawyeliminowano dalszych 35, za cote działania dowódca batalionu otrzymał osobiste gratulacje od dowódcy 8 Armii Brytyjskiej. W dniach 29-31 marca 6 Lwowska Brygada Piechoty została zluzowana przez 4 Wołyńską Brygadę Piechoty i przeszła do II rzutu obrony.
 
W początkowej fazie operacji "Buckland" 6 LBP została przydzielona do 3 DSK. 11 kwietnia 1945 roku bataliony Brygady Lwowskiej zajęły rejon C. Spina, Molinelli i S. Lucia zaraz za przebywającymiprzebywającą na I linii frontu 2 Brygadą Strzelców Karpackich, w gotowości do natarcia w dniu następnym. W dniu 12 kwietnia o godz. 15.45 lwowskie 16 i 17 bataliony rozpoczęły natarcie na zachodni wał rzeki Santerno, w godzinach wieczornych zajmując go na odcinku całej brygady. Zgrupowanie 6 BrygadyBrygadę wspierały częścią sił 5 Kresowy Batalion CKM, 1 Pułk Ułanów Krechowieckich, część 5 Kresowego Pułku Artylerii Przeciwpancernej, 1 Pułk Ułanów Krechowieckich, i 4 i 6 pal. 13 kwietnia 16 batalion utrzymywał wał rzeki Santerno i czołowymi kompaniami zajął Borgo S. Germano, ipo czym został wyklinowany z ugrupowania przez oddziały 3 DSK, i przeszedł do odwodu brygady w dniu 14 kwietnia. Natomiast 17 batalion w dniu 13 kwietnia prowadząc natarcie dotarł do kanału Molini w dniu 13 kwietnia, następnego dnia sforsował kanał i dotarł w walce do następnej przeszkody wodnej tj. kanałkanału Correchio, który również pokonał i zajął miejscowość La Busa. 18 batalion strzelców wraz z większością 1 pułku ułanów w godzinach popołudniowych dnia 13 kwietnia został wprowadzony do działań jako grupa pościgowa i osiągnął rubież kanału Gambellara i główną drogę do Imoli. Nazajutrz o godz.09.00 rozpoczęto walkę o kanał Gambellara, 18 batalion łamiezłamał niemiecką obronę na tym kanale, następnie na kanale Corechio, ostatecznie opanował wieczorem kanał Ladello i przechodziprzeszedł do obrony. 15 kwietnia o godz. 01.35 16 batalion strzelców przechodziprzeszedł poprzez pozycje 18 batalionu i przygotowujeprzygotował dalsze nocne natarcie, tuprzy prześladuje go pech itym zostaje ostrzelany przez własne czołgi 2 Brygady Pancernej. Ponownie do natarcia przystąpił o godz. 09.00 forsuje w bród forsuje rzekę Sillaro i zajmuje przyczółek i zdobywa most w miejscowości Cavazza. Na przyczółku odpiera kontratak niemieckiej piechoty z dwoma czołgami i, jest intensywnie ostrzeliwany przez artylerię<ref>{{Cytuj |autor = Zbiorowa |tytuł = 16 Lwowski Batalion Strzelców Kronika str. 174-179 |data = 1970}}</ref>. W dniu 16 kwietnia po moście rzekę przeszedł 18 batalion z czołgami 1 pułku ułanów, natomiast 16 batalion przeszedł do odwodu brygady w miejscowości C. Nuova i La Busa. 17 batalion strzelców 15 kwietnia opanował m. Trentova i o godz. 14 wschodni brzeg rzeki Sillaro, następnego dnia podczas dynamicznych działań bojowych zajmuje i zdobywa miejscowości: Ravaglia, C. Rigone, Bellaria, la Ciusa i la Rossa. 17 kwietnia od rana batalion przeszedł do obrony opanowanego terenu oraz prowadził akcje patrolową na zachodnim brzegu kanału Medicina, wypadem zajmując miejscowość Cassa la Forance. W dniu 18 kwietnia 1945 roku 17 batalion przeszedł na odpoczynek w rejonie Casola Canina. 16 kwietnia o godz. 05.00 do natarcia przystąpił 18 batalion, po moście na rzece Sillaro przeprawia się na drugi brzeg i naciera w kierunku kanału Medicina, natrafił na twardy opór niemieckich spadochroniarzy. Pomimo wprowadzenia dwóch szwadronów czołgów z 1 pułku ułanów, w ogniu artylerii i broni maszynowej natarcie zostaje zatrzymane. Na batalion wyszło kontrnatarcie niemieckiej piechoty spadochronowej wspartej czołgami i działami samobieżnymi, po otrzymaniu silnego wsparcia ogniowego artylerii korpusu, wraz z czołgami wieczorem 18 batalion strzelców osiągnął kanał Medicina. Nocą z 16, na 17 kwietnia nad kanałem Medicina został zmieniony przez 14 wileński batalion "Żbików". W dniu 17 kwietnia 1945 r. została ujawniona zbrodnia popełniona na dwóch żołnierzach 18 batalionu, którzy ranni dostali się do niemieckiej niewoli dnia poprzedniego<ref>{{Cytuj |autor = Zbiorowa |tytuł = "Osiemnastacy" w walce. 18 Lwowski Batalion Strzelców str. 192-193 |data = 1988}}</ref>. 19 kwietnia, 18 batalion został podporządkowany dowódcy 4 pułku pancernego z ze Zgrupowania "RAK". W ramach pościgu w dniu 20 kwietnia opanował bez walki przyczółki na kanale Fossa di Mezzo i rzece Quaderna i w godzinach popołudniowych doszedł do rzeki Idice, nocą z 20, na 21 kwietnia sforsował pod ogniem nieprzyjaciela rzekę i uchwycił przyczółek, rano po wybudowanym moście rzekę przekracza pozostała część batalionu i czołgi prowadząc walkę ogniową z wrogiem. Rano dalszy pościg przy wsparciu czołgów prowadzą strzelcy karpaccy, 18 batalion pozostał w obronie. 16 batalion lwowski w dniu 21 kwietnia wspierał w pościgu 4 Wołyńską BP w walce opanowując miejscowość Villa Rossi i wspólnie z 11 wołyńskim batalionem strzelców Castel Maggiore. 22 kwietnia 1945 roku wszystkie bataliony 6 Lwowskiej BP zostały wycofane z działań bojowych i przeszły do rejonu Castel S. Pietro<ref>{{Cytuj |autor = Andrzej Suchcitz (red.) |tytuł = 5 Kresowa Dywizja Piechoty 1941-1947. Zarys dziejów. str. 510-530 |data = 2012}}</ref> Dzień ten był ostatnim dniem działań brygady w strefie frontowej. cdn.
 
[[Plik: 16 bs bobola.jpg|thumb|250px|Tablica w [[Kościół św. Andrzeja Boboli w Londynie|kościele garnizonowym]] w [[Londyn]]ie]]