Tołstoizm: Różnice pomiędzy wersjami

Dodany 1 bajt ,  1 rok temu
m
m (→‎Historia: lit.)
 
Tołstoizm w swoim aspekcie religijnym bazował na [[Nowy Testament|Nowym Testamencie]] – bezpośrednich naukach [[Jezus Chrystus|Jezusa]], odrzucając pozostałe pisma [[Biblia|Biblii]]. Za najważniejszą jego wykładnię uznawał przesłanie [[Kazanie na górze|Kazania na górze]] w interpretacji Tołstoja. Chrześcijaństwo tołstoiści traktowali jako naukę [[etyka|etyczną]], odrzucając prawdziwość cudów i wydarzeń nadprzyrodzonych. Tołstoj odrzucił również całą [[Tradycja Apostolska|tradycję apostolską]]<ref name="sem244">{{cytuj książkę |autor = A. Semczuk|tytuł = Lew Tołstoj| wydawca = Wiedza Powszechna| miejsce = Warszawa| rok = 1967| strony = 244-248}}</ref>.
 
Podstawową zasadą tołstoizmu była idea niesprzeciwiania się złu przemocą; z niej wynikały dalsze szczegółowe nakazy. W odpowiedzi na dostrzeżone złe czyny tołstoiści winni dokonywać aktów miłosierdzia, poświęcać się dla bliźnich, nigdy zaś nie próbować zwalczać zła złem, bo to prowadzi do mnożenia się ludzi zdeprawowanych. W ocenie Tołstoja ludzie nie mają prawa osądzać innych. Pisarz odmawiał również jednostkom prawa do wysokich ambicji życiowych, zalecając postawę [[kontemplacja|kontemplacyjną]] i pogodne akceptowanie każdej życiowej sytuacji. Twierdził, że człowiek powinien odmawiać uczestnictwa w każdym przejawie zła, a co za tym idzie - nie wykonywać poleceń władz państwowych, nie służyć w wojsku, nie płacić podatków. Materialne dobra Tołstoj uważał za własność wspólną ogółu i apelował o ich podział na rzecz osób znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji. Zagadnienie likwidacji niesprawiedliwego systemu społecznego pisarz podjął ponownie w pracy ''Więc cóż mamy robić?'' z 1886, w której odrzucił [[filantropia|filantropię]] jako niemoralną (osoby, które mogą się jej podejmować, rozdają jego zdaniem część dóbr wcześniej zagrabionych drogą wyzysku), zaś rozdawanie majątku własnego - jako nieskuteczne, prowadzące jedynie do nędzy rodziny dobroczyńcy. Tołstoj doszedł ostatecznie do wniosku, że jedynie ogólnie ujęte "polepszanie życia innym" może dać pewne efekty na tym polu<ref name="sem244"/>.
 
Tołstoiści nie spożywali mięsa, nie pili alkoholu i nie palili tytoniu<ref name="bse"/>. Pisarz potępiał również popęd [[seks]]ualny jako nieczysty<ref name="bill412">{{cytuj książkę |autor = Billington J. H. | tytuł = Ikona i topór. Historia kultury rosyjskiej| wydawca = Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego| miejsce = Kraków| rok = 2008| strony = 412-413| isbn = 978-83-233-2319-8}}</ref>, zaś odrzucenie chrześcijańskiego nauczania o wcieleniu i zmartwychwstaniu Chrystusa doprowadziło go do całkowitej pogardy dla ciała<ref>R. Przybylski, ''Bezbożny poszukiwacz Boga'' [w:] {{cytuj książkę |autor =[[Lew Tołstoj|L. Tołstoj]]|tytuł = Ojciec Sergiusz| wydawca = Sic!| miejsce = Warszawa| rok = 2009| strony = 85–87}}</ref>. Negatywnie odnosił się do twórczości artystycznej. Przekonany o nieograniczonej potędze ludu jako zbiorowości, uznał ostatecznie, że jednostka nie ma żadnego znaczenia<ref name="bill412"/>. Traktując Boga jako fantazmat, Wielkie Nic, którego istnienie zależy od woli człowieka<ref>R. Przybylski, ''Bezbożny poszukiwacz Boga'' [w:] {{cytuj książkę |autor =[[Lew Tołstoj|L. Tołstoj]]|tytuł = Ojciec Sergiusz| wydawca = Sic!| miejsce = Warszawa| rok = 2009| strony = 95}}</ref>, Tołstoj uznał, że jego odnalezienie w życiu doczesnym musi być równe całkowitemu zatarciu własnej indywidualności<ref>R. Przybylski, ''Bezbożny poszukiwacz Boga'' [w:] {{cytuj książkę |autor =[[Lew Tołstoj|L. Tołstoj]]|tytuł = Ojciec Sergiusz| wydawca = Sic!| miejsce = Warszawa| rok = 2009| strony = 102}}</ref>.