Niezawisłość sędziowska: Różnice pomiędzy wersjami

(→‎Immunitet sędziowski: źródła/przypisy)
W stosunku do [[przestępstwo|przestępstw]] jest to więc tzw. [[immunitet]] formalny, czyli uniemożliwiający pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności bez zgody sądu dyscyplinarnego.
 
W odniesieniu do [[wykroczenie|wykroczeń]] sędzia sądu powszechnego posiada immunitet materialny, czyli uchylający karalność za wykroczenie. Zgodnie bowiem z art. 81 Prawa o ustroju sądów powszechnych za wykroczenia sędzia odpowiada wyłącznie dyscyplinarnie. Przepis ten stosuje się także do sędziów wojewódzkich sądów administracyjnych (art. 29 Prawa o ustroju sądów administracyjnych<ref>''Ustawa'' z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ({{Dziennik Ustaw|2017|2188}}).</ref>). W związku z tym, odmowa przyjęcia [[Mandat karny|mandatu]] jest obowiązkiem sędziego, a niewykonanie tego obowiązku może oznaczać chęć uniknięcia odpowiedzialności [[Prawo dyscyplinarne|dyscyplinarnej]] za dane wykroczenie, przez co samo w sobie jest przewinieniem dyscyplinarnym. Jednakże art. 81 § 3 Prawa o ustroju sądów powszechnych przewiduje wyjątek w przypadku ukarania mandatem karnym za wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji. Przyjęcie mandatu gotówkowego lub uiszczenie grzywny nałożonej mandatem zaocznym jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności za wykroczenie.
 
Immunitet i nietykalność gwarantują, iż sędzia będzie wolny od nacisków i szykan oraz szantażu i prowokacji, w szczególności pochodzących od osób niezadowolonych z jego rozstrzygnięć.