Irena Kaniewska (pilot): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 2590 bajtów ,  1 rok temu
dodanie nowej informacji oraz tytułu książki na podstawie której dokonano wpisu
m (drobne techniczne)
(dodanie nowej informacji oraz tytułu książki na podstawie której dokonano wpisu)
Od 1 października 1954 r. została zatrudniona jako starszy asystent w Zakładzie Wytrzymałości [[Instytut Lotnictwa|Instytutu Lotnictwa]] w Warszawie. Zajmowała się samodzielnie problemami z zakresu wytrzymałości i dynamiki szybowców, prowadziła prace konstrukcyjne z zakresu celów latających oraz brała czynny i twórczy udział w opracowaniu przepisów budowy sprzętu lotniczego. W marcu 1956 roku jury konkursu na szybowiec szkolny przyznało jej III nagrodę za pracę opatrzoną godłem "Wróbel".
 
1 września 1957 r. otrzymała tytuł naukowy adiunkta Instytutu Lotnictwa w Warszawie. W styczniupołowie 1963października 1961 r. otrzymałaodłyło stopieńsię posiedzenie Kolegium Naukowe Zakładu Wytrzymałości IL. w sprawie zaopiniowania ankiet pracowników Zakładu Wytrzymałości w celu uzyskania przez nich stanowiska samodzielnego pracownika naukowo-badawczego. Przedstawiono tam dorobek naukowy mgr inż. Ireny Kaniewskiej kandydata na to stanowisko:
* Program prób statycznych prototypu samolotu [[TS-11 Iskra]].
* Studium Pracy Sworzni w drewnie.
* Dokumentacja obliczeniowa i konstrukcyjna doświadczalnego szybowca nieortoksyjnego [[IS-5 Kaczka]]. * Projekt obliczenia aerodynamicznego doświadczalnego szybowca bezogonowego [[SZD-13 Wampir]].
* Projekt Polskich Norm. * Przepisy budowy sprzętu lotniczego-część szybowce. Technika Lotnicza Nr.6 z 1958. * OSTIV-Affiliated with the Federation Aeronautique Innternationale. * Rysunki zestawieniowe szybowców 3 szt. * Rysunki zestawieniowe celu latającego 3 szt.
 
Kolegium przewodniczył mgr inż. [[Tadeusz Chyliński]] kierownik Zakładu Wytrzymałości. W skład Kolegium wchodzili:
* mgr inż. Tadeusz Chyliński – przewodniczący
* mgr inż. Stanisław Mosica
* Doc.inż. [[Tadeusz Sołtyk]]
* mgr inż. Romuald Romicki
* Prof.dr inż. Kazimierz Wolski
 
Członkowie Kolegium Naukowego Zakładu Wytrzymałości pozytywnie zaopiniowali dorobek naukowy mgr inż. Ireny Kaniewskiej. W styczniu 1963 r. otrzymała stopień samodzielnego pracownika naukowo-badawczego.
 
Zginęła w nocnym locie w dn. 2 października 1963 r. w Warszawie, 7 października została pochowana na cmentarzu w Żyrardowie. Tego samego dnia pośmiertnie została odznaczona [[Krzyż Kawalerski|Krzyżem Kawalerskim]] [[Order Odrodzenia Polski|Orderu Odrodzenia Polski]].
== Bibliografia ==
* {{Cytuj|autor = Jerzy Ryszard Konieczny; Tadeusz Malinowski |tytuł = Mała encyklopedia lotników polskich. Tom II |data = 1988 |isbn = 83-206-0734-5 |miejsce = Warszawa |wydawca = Wydawnictwa Komunikacji i Łączności |oclc = 750788921 }}
*{{Cytuj książkę | nazwisko=Chyliński | imię=Rafał | tytuł=Moja pasja lotnictwo.Życie i działalność Tadeusza Chylińskiego dla Polskiego Lotnictwa w świetle dokumentów | data=2017 | wydawca=Agencja Wydawnicza CB | miejsce=Warszawa | rok 2017 | strony=852}} {{ISBN|978-83-7339-166-6}} oraz Tom 2 {{ISBN|978-83-7339-167-3}}
 
== Linki zewnętrzne ==
16

edycji