Obraz Jezusa Miłosiernego: Różnice pomiędzy wersjami

→‎Pierwszy obraz: drobne redakcyjne
(→‎Pierwszy obraz: drobne redakcyjne)
(→‎Pierwszy obraz: drobne redakcyjne)
Pierwszy obraz został namalowany według projektu siostry [[Faustyna Kowalska|Faustyny Kowalskiej]] i dzięki pomocy księdza [[Michał Sopoćko|Michała Sopoćki]]. Według [[Dzienniczek|''Dzienniczka'']] siostry Faustyny, Jezus objawił się jej [[22 lutego]] [[1931]] roku w celi [[płock]]iego [[Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Płocku|klasztoru]] w tej właśnie postaci, nakazał namalować obraz i obiecał, że dusza, która będzie czcić ten obraz, nie zginie. Obiecał też duże postępy na drodze chrześcijańskiej doskonałości, łaskę szczęśliwej śmierci oraz wszelkie inne łaski i doczesne dobrodziejstwa.
 
Autorem pierwszego obrazu był malarz [[Eugeniusz Kazimirowski]], prace nad nim trwały od stycznia do czerwca 1934 roku. Po raz pierwszy został pokazany wiernym w 1935 w pierwszą niedzielę po [[Wielkanoc]]y, czyli w dniu [[ŚwiętoNiedziela Miłosierdzia Bożego|Święta Miłosierdzia Bożego]] w [[Ostra Brama w Wilnie|Ostrej Bramie]] w [[Wilno|Wilnie]]. Obraz nie spodobał się Faustynie, gdyż nie odpowiadał pięknu jej wizji Jezusa. Jezus miał jej wówczas odpowiedzieć, że ''Nie w piękności farby ani pędzla jest wielkość tego obrazu, ale w łasce mojej....''
 
Obecnie obraz pędzla Kazimirowskiego znajduje się w [[Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Wilnie|Sanktuarium Miłosierdzia Bożego]] (dawnym kościele Świętej Trójcy) w Wilnie. W 2005 roku, po przenosinach obrazu z wileńskiego kościoła pw. Świętego Ducha do wyżej wymienionego sanktuarium, obraz pozbawiony został napisu "Jezu ufam Tobie". W międzyczasie miał miejsce konflikt między wileńskimi Polakami, którzy chcieli pozostawienia obrazu w kościele Św Ducha, a biskupem, który podjął inną decyzję; Polacy odwołali się bezpośrednio do Papieża, który jednak ich nie poparł. Napis ten, umieszczony na osobnym [[blejtram]]ie, powstał i oprawiony został razem z obrazem po jego konserwacji w roku 2003. Miał na celu przede wszystkim zasłonięcie półkolistej wnęki w ołtarzu w [[Kościół Świętego Ducha w Wilnie|kościele Świętego Ducha]], która była większa od obrazu. Po przenosinach do kościoła Świętej Trójcy, pod obrazem, na ozdobnej ramie wkrótce pojawiła się – tak jak za życia św. Faustyny – mosiężna, grawerowana tabliczka z napisem "Jezu, ufam Tobie" w języku polskim.