Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 12 bajtów ,  10 miesięcy temu
drobne techniczne
Na Kujawach tańce kujawskie mają różne nazwy: kolebka-obrót w lewo, w prawo,odibka-obrót w prawo,śpiący gładki,owczarek-okrągły<ref>{{Cytuj |autor = Andrzej Chodkowski, |tytuł = Encyklopedia Muzyki |data = 2001}}</ref>.
 
=='''Charakterystyka'''==
Jest tańcem spokojnym w metrum 3/4<ref>''Słownik muzyki'', red. W. Marchwica, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2006, {{ISBN|83-7435-239-6}}; {{ISBN|978-83-7435-239-0}}.</ref>, wykonywanym w tempie rubato. Według klasyfikacji muzykologicznej kujawiak należy do tańców o mazurowych rytmach<ref>{{Cytuj |autor = Grażyna Dąbrowska |tytuł = Leksykon.Taniec w polskij tradycji. |data = 2012}}</ref>. Do tańców mazutowych zalicza się: kujawiaka, mazurka właściwego i oberka. Kujawiak jest z nich najwolniejszy. Wykonywano go zwykle z przyśpiewkami. Polega na chodzeniu w rytmie [[ćwierćnuta|ćwierćnut]] na lekko ugiętych nogach. Biorąc pod uwagę klasyfikację form choreograficznych polskiego folkloru, podaną przez C. Sachsa (podzielił on na podstawie rysunkowych form choreograficznych tańca na trzy rodzaje: koło, tańca szeregowe, korowodowe i profesjonalne, oraz wirowe tańce parowe), kujawiak należy do trzeciej grupy tańców. Specyfika ich polegała na wykonywaniu przez poszczególne pary wokół ich własnej osi w miejscu lub też z równoczesnym przesuwaniem się naprzód, często rysunku dużego koła<ref>{{Cytuj |autor = R.Lange |tytuł = Tradycyjny taniec ludowy w polsce i jego przeobrżenia w czasie i przestrzeni. |data = 1978}}</ref>. Nastrojowa, liryczna melodia nadaje mu zalotny charakter. Kroki taneczne oparte są głównie na łagodnym chodzie i obrotach, jedynie muzyczne akcenty na koniec [[fraza (muzyka)|frazy]] podkreślane są przez mocniejsze przytupywania. Według [[Tradycja|tradycji]] taniec jest tańczony przez te same pary. Po obwodzie koła tańczą za sobą para za parą. Tancerka znajduje się po lewej stronie, o krok przed partnerem. Tancerze zwracają się do siebie przodem, tancerz chwyta partnerkę oburącz ponad talią, tancerka w tym samym czasie w podobnie chwyta partnera od strony boków. Tancerze od czasu do czasu wznoszą do góry prawą rękę i potrząsają nią wysoko. Co jakiś czas zmieniają ujęcie na otwarte i tańczą w objęciu za plecami (tancerz lewą rękę, tancerka prawą, gdy tancerka znajduje się z lewej strony lub na odwrót).
 
Podstawowe kroki w kujawiaku to: równy, z dołu, z góry, trójkrok chodzony (w jednym takcie wykonuje się trzy kroki taneczne). Figury Kujawiaka to: ''śpiący'', ''od się-do się'' (''odsibka''), ''kolebany'' i 4 kierunki wirowania.okrągłego.
 
=='''Historia'''==
Dawność grupy tańców mazurowych potwierdza fakt, że najpowszechniejszym metrum w polskiej muzyce ludowej jest rytm na 2/4 i 3/8. Rówżnież pieśni obrzędowe w Polsce są utrzymywane w tym rytmie<ref>{{Cytuj |autor = H.Dorabialska |tytuł = Polonez przed Chopenem |data = 1938}}</ref>. Forma charakterologiczna tańców tej grupy, zwanymi tańcami wirowymi, pojawiła się wśród ludów słowiańskich późno, a do Polski przenikała prawdopodobnie dopiero pod koniec średniowiecza. W tym czasie (XV wiek), dokonał się zasadniczy przełomw choreotechnice europejskiej. Z dawnych tańców o charakterze kołowym i łańcuchowym wyłoniły się tańce parowe, polegające na podążaniu gromady tanecznej uformowanej parami za parą począskującą<ref>{{Cytuj |autor = M.Drabecka |tytuł = TaNce historyczne,tom 1 |data = 1971}}</ref>. Bezpośrednio związana z tym zjawiskiem była również zmiana obsady instrumentalnej zespołu muzycznego przygrywającego do tańców i zmiana systemu tonalnego (dur-moll)<ref>{{Cytuj |autor = M.Drabecka |tytuł = Polskie tańce ludowe w dziełach Kolberga |data = 1963}}</ref>. Formowania się rytmiki mazurowej, z którą bezpośrednio jest związany kujawiak, szacuje się na XV i XVI wiek. Między 1750 a 1830 rokiem kujawiak wyłąnia się ze wcześniejszych rytmów mazurowych, do których do tego czasu był bezpośrednio przypisywany. Jego nazwa po raz pierwszy pojawiła się w 1827 roku. Ludowe nazwy tego tańca, to ''śpiący'' i ''kolebany''.