Fabryka Broni „Łucznik”: Różnice pomiędzy wersjami

Po klęsce wrześniowej FB Radom została podporządkowana austriackiej spółce Steyr i kontynuowała produkcję broni. Z czasem zakończono produkcję karabinów, jednocześnie zwiększając produkcję pistoletów Vis. Załoga FB podczas okupacji współpracowała z [[Związek Walki Zbrojnej|ZWZ]] i zorganizowała przemyt podzespołów pistoletów, z których w konspiracyjnych warsztatach montowano kompletne pistolety. 16 października 1942 roku podczas publicznej egzekucji na oczach pracowników zakładów stracono 15 osób oskarżonych o działalność konspiracyjną w zakładach.
 
Po 1945 roku władze [[Polska Ludowa|Polski ''Ludowej'']] zdecydowały o odbudowie Fabryki Broni w Radomiu. Zakłady otrzymały w 19481951 r. nową nazwę[[firma|firmę]]: '''Zakłady Metalowe im. gen. „[[Karol Świerczewski|Waltera]]”'''. Produkowano w nich na licencji radzieckiej pistolety [[pistolet TT|TT]] (od 1947 r. jako ''pistolet wojskowy wz. 1933''), pistolety maszynowe [[pistolet maszynowy PPS|PPS]] (od 1951 r. jako ''pistolet maszynowy wz. 1943''). W zakładach uruchomiono także produkcję maszyn do szycia Łucznik i Singer oraz maszyn do pisania Facit.
 
W 1957 roku rozpoczęto produkcję karabinu szturmowego [[karabinek AK|AK]], przez wiele lat podstawowego produktu Łucznika. W latach 60 XX w. Łucznik rozpoczął produkcję pistoletów [[pistolet P-64|P64]] i pistoletów maszynowych [[pistolet maszynowy PM-63|PM-63]] oraz karabinów [[karabinek AKM|AKM]].