Beatrycze Sycylijska: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 212 bajtów ,  1 rok temu
brak opisu edycji
 
== Życiorys ==
Zgodnie z [[traktat z Viterbo|traktatem z Viterbo]] z dnia 27 maja 1267 roku, zawartym między [[Karol I Andegaweński|Karolem I Andegaweńskim]] a [[Baldwin II de Courtenay|Baldwinem II de Courtenay]], władcą [[Cesarstwo Łacińskie|Cesarstwa Łacińskiego]] z siedzibą w Konstantynopolu, jej ojciec Karol przejął panowanie nad [[Korfu]] (a także nad kilkoma miastami w Albanii), przejął również kontrolę nad [[Księstwo Achai|Księstwem Achai]] i wyspami Morza Egejskiego <ref>{{Cytuj |autor = Fine John Van Antwerp Jr. |tytuł = A Critical Survey from the Sixth to the Late Twelfth Century |data = 1994 |s = 170.}}</ref><ref>John V.A. Fine, Jr., ''The Late Medieval Balkans'' (1987), str. 170</ref>, z wyjątkiem [[Lesbos]], [[Chios]], [[Samos]], [[Amorgos]], które przetrzymywała [[Republika Wenecka|Republika Wenecji]].
 
Również zgodnie z traktatem zostało zaaranżowane małżeństwo Beatrycze z synem Baldwina [[Filip I de Courtenay|Filipem de Courtenay]], spadkobiercą Cesarstwa Łacińskiego. Gdyby małżeństwo okazało się bezdzietnie, prawa zięcia zostałyby przekazane teściowi<ref>John V.A. Fine, Jr., ''The Late Medieval Balkans'' (1987), str. 170</ref>. Beatrycze w czasie podpisywania umowy miała około piętnastu lat. Minęło kilka lat zanim ślub rzeczywiście się odbył, a miało miejsce w [[Foggia|Foggi]]<ref>{{Cytuj |autor = J. G. Heck |tytuł = Bilder-Atlas zum Conversations-Lexicon. Ikonographische Encyklopädie der Wissenschaften und Künste. |data = 1849 |data dostępu = 2018-12-29 |miejsce = Leipzig, |wydawca = F.A. Brockhaus, |doi = 10.5962/bhl.title.82253}}</ref><ref>{{Cytuj |autor = Stefania Tusini |tytuł = Percorsi di (dis)integrazione: dalla prima generazione migrante ai foreign fighters |czasopismo = SOCIOLOGIA E RICERCA SOCIALE |data = 2016-10 |data dostępu = 2018-12-29 |issn = 1121-1148 |numer = 110 |s = 115–140 |doi = 10.3280/sr2016-110007}}</ref> 15 października 1273 roku. Beatrycze miała wówczas 21 lat, jej mąż 30. Niebawem zmarł Baldwin i tytuł cesarza imperium bez ziemi, odziedziczył Filip. Beatrycze wraz z mężem przejęli cesarskie godności, jednak dokumenty lub kroniki, które potwierdzałyby cesarskie tytulatury, nie zachowały się<ref>{{Cytuj |tytuł = Ari Awagana: Das HAUSA: Eine weitgehend unbekannte afrikanische „Weltsprache“ |data dostępu = 2018-12-29 |isbn = 9783631641194 |wydawca = Peter Lang |doi=10.3726/978-3-653-02856-0/8}}</ref>. Po raz pierwszy tytulatura Beatrycze pojawiła się w dokumentach 16 listopada 1275 roku, zaś po raz ostatni w dniu 13 grudnia tego samego roku.
{{Przypisy}}Bibliografia
 
Fine, John Van Antwerp Jr. (1991) [1987]. ''[https://books.google.pl/books?id=LvVbRrH1QBgC&redir_esc=y The EarlyLate Medieval Balkans: A Critical Survey from the Sixth to the Late Twelfth Century]''. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Press. <nowiki>ISBN 0-472-08149-7</nowiki>.
 
== Linki zewnętrzne ==
634

edycje