Otwórz menu główne

Zmiany

Dodany 1 bajt ,  8 miesięcy temu
m
 
=== Konflikt falklandzki ===
W przeciwieństwie do bliźniaczej jednostki „[[ARA Salta (1972)|Salta]]”, „San Luis” wziął aktywny udział w argentyńsko-[[Wielka Brytania|brytyjskim]] [[Wojna o Falklandy-Malwiny|konflikcie o Falklandy]]{{odn|Moore|1985|s=10}}{{odn|Mitrofanov|2002|s=61-62}}. Dowódcą jednostki był w tym czasie [[Komandor porucznik|kmdr por.]] (''capitán de fragata'') [[Fernando Azcueta]]{{odn|Mitrofanov|2002|s=61}}. Okręt wyszedł na patrol w drugim tygodniu kwietnia 1982 roku, mając na pokładzie 10 torped [[Torpeda SST-4|SST-4]] oraz 14 torped [[Torpeda Mark 37|Mark 37]]{{odn|Mitrofanov|2002|s=61}}. Jego rejonem operacyjnym był obszar na północ od Falklandów, gdzie miał atakować okręty brytyjskie według zasad ustalonych przez obowiązujące go zasady użycia broni (rules of engagement – RoE){{odn|Harper|1994|s=9-12}}. W trakcie tego patrolu okręt przeprowadził trzy ataki torpedowe: dwa z użyciem przeznaczonych do ataku na jednostki nawodne niemieckich torped SST-4 oraz jeden atak przy użyciu amerykańskiej torpedy przeciwpodwodnej Mark 37{{odn|Harper|1994|s=9-12}}. Celem pierwszych ataków przeprowadzonych 1 maja 1982 roku były średniej wielkości jednostki brytyjskie wyposażone w helikoptery [[Zwalczanie okrętów podwodnych|ZOP]]: fregata rakietowa typu [[Fregaty rakietowe typu 22|''22'']] [[HMS Brilliant (1978)|HMS „Brilliant”]] oraz fregata typu [[Fregaty typu 12|''12'']] [[HMS Yarmouth (1959)|HMS „Yarmouth”]]{{odn|Ehlers|2013b|s=87}}. Oba ataki nie przyniosły powodzenia, a okręty brytyjskie przypuściły trwający 20 godzin kontratak za pomocą [[Bomba głębinowa|bomb głębinowych]] oraz co najmniej jednej torpedy{{odn|Ehlers|2013b|s=87}}{{odn|Harper|1994|s=9-12}}. Drugi atak argentyńskiego okrętu, którego celem był okręt podwodny, został przeprowadzony 8 maja{{odn|Ehlers|2013b|s=87}}. 12 minut po odpaleniu przeciwpodwodnej torpedy Mk 37, z kierunku celu słyszalny był odgłos eksplozji, jednakże Wielka Brytania nigdy nie potwierdziła straty okrętu podwodnego, toteż przypuszcza się że torpeda mogła eksplodować uderzając w dno{{odn|Harper|1994|s=9-12}}. Ostatni atak miał miejsce 10 maja – podobnie jak poprzednie przeprowadzony został bez użycia peryskopu{{odn|Ehlers|2013b|s=87}}. Jego celami były fregaty rakietowe typu ''[[Fregaty rakietowe typu 21|21]]'': [[HMS Arrow (1974)|HMS „Arrow”]] i [[HMS Alacrity (1974)|HMS „Alacrity”]], przy czym atak na każdy z okrętów nastąpił przy użyciu jednej torpedy na jeden cel{{odn|Ehlers|2013b|s=87}}. Podobnie jak poprzednie, także ten atak nie przyniósł sukcesu, mimo że na atakującym okręcie usłyszano niewielką eksplozję z kierunku celu 6 minut po odpaleniu torpedy{{odn|Ehlers|2013b|s=87}}. Co istotne, po wciągnięciu przez HMS „Arrow” jej holowanej przynęty przeciwtorpedowej okazało się, że urządzenie jest zniszczone{{odn|Ehlers|2013b|s=87}}. Zostało to uznane za dowód, iż brytyjska pułapka zadziałała i zwiodła układ naprowadzania torpedy SST-4{{odn|Ehlers|2013b|s=87}}. Atak na drugi okręt brytyjski został przeprowadzony w sytuacji szybko zwiększającej się odległości między „San Luis” a celem, w związku z czym przyczyną jego bezskuteczności było prawdopodobnie wyjście HMS „Alacrity” poza zasięg torpedy{{odn|Ehlers|2013b|s=87}}{{odn|Harper|1994|s=9-12}}. 19 maja okręt powrócił do bazy w [[Puerto Belgrano]] po 440-dniowym rejsie bojowym, przebywając podczas niego w zanurzeniu przez 864 godziny{{odn|Mitrofanov|2002|s=62}}.
 
=== Koniec służby ===
45 010

edycji