Wikipedysta:Sutan/Robert z Durazzo1: Różnice pomiędzy wersjami

nowe tłumaczenie
m (automatyczne usunięcie strony z kategorii)
(nowe tłumaczenie)
{{Przetłumaczony|fr|Robert de Sicile-Duras}}
{{Władca infobox
|władca = Robert z Durazzo
 
'''Robert z Durazzo''', fr. ''Robert de Sicile-Duras'' (ur. [[1326]], zm. [[19 września]] [[1356]]) - pretendent do tytułu [[Księstwo Achai|księcia Achai]], pan Cappacio, Muro i [[Montalbano]] w [[Królestwo Neapolu|Królestwie Neapolu]]. Trzeci najmłodszy, trzeci syn [[Jan de Gravina|Jana de Gravina]], księcia Durazzo i Agnieszki z Périgord.
 
== Życiorys ==
Został wzięty do niewoli wraz z bratem [[Ludwik z Graviny|Ludwikiem z Graviny]] i jego kuzynami [[Robert z Tarentu|Robertem]] i [[Filip II z Tarentu|Filipem z Tarentu]] przez króla [[Ludwik Węgierski|Ludwika I]], króla Węgier, kiedy najechał on [[królestwo Neapolu]] w 1348<ref>[https://books.google.fr/books?id=Ws4GAAAAQAAJ&pg=PA74#v=onepage&q&f=false ''Nouvelles recherches historiques sur la principauté française de Morée et ses hautes baronnies, de Jean Alexandre C. Buchon''] </ref> roku. Po uwolnieniu w 1352 roku schronił się ze swoim wujem [[Élie Talleyrand de Périgord]] w Awinionie. Bierze udział w buncie Ludwika przeciwko królowej [[Joanna I (królowa Neapolu)|Joannie I]], uchodzi do do Prowansji, a 5 lutego 1355 zdobywa zamek w [[Les Baux-de-Provence]]. Oblężony przez seneszala Fouquet d'Agoult'a w czerwcu, skapitulował w sierpniu i wstąpił do służby króla Francji<ref>[https://books.google.fr/books?id=QLQOAAAAYAAJ&pg=PA26#v=onepage&q&f=false ''Histoire des souverains pontifes qui ont siégé a Avignon, de J.-B.-M. Joudou'']</ref>. Zginął w następnym roku w [[Bitwa pod Poitiers (1356)|bitwie pod Poitiers]].
Schwytany w 1350 roku w czasie oblężenia miasta [[Aversa]], został uwięziony przez [[Ludwik Węgierski|Ludwika I]], króla Węgier i trzymany wraz z młodszym bratem Robertem w wiezieniu do 1352 r. Po uwolnieniu schronił się wraz ze swoim wujem [[Élie Talleyrand de Périgord]] w [[Awinion|Awinionie]], który został właśnie sprzedany papieżowi przez [[Joanna I (królowa Neapolu)|Joannę I]], królową Neapolu.
 
== Rodzeństwo ==
Jego wujek usiłował zaaranżować małżeństwo z siostrzenicą [[Giovanni Visconti (arcybiskup)|Giovanniego Viscontiego]], pana Mediolanu, ale w drodze do Mediolanu Robert został aresztowany przez [[Jakub Sabaudzki-Achaja|Jakuba]], hrabiego Piemontu. Żona Jakuba, Sibylla des Baux, była przekonana, że ​​Robert i jego krewni z rodu Durazzo zorganizowali niedawne morderstwo jej bratanka Roberta des Baux, hrabiego Avellino (Robert poślubił, siłą [[Maria z Kalabrii|Marię z Kalabrii]], ale wpadając w ręce [[Ludwik z Tarentu|Ludwika z Tarentu]], został zamordowany przez rozkazy żony w [[Castel dell'Ovo w Neapolu|Castel dell'Ovo]]). Robert został uwolniony dopiero 18 marca 1355 r., dzięki staraniom wujka i papieża [[Innocenty VI|Innocentego VI]], lecz kazano mu przysięgać, że nie zemści się na swoich oprawcach. Natychmiast złamał obietnicę, zdobywając twierdzę [[Les Baux-de-Provence]] 6 kwietnia 1355 r. Była to prowansalska siedziba [[Raymond des Baux|Raymonda des Baux]], brata i następcy zamordowanego Roberta. Papież był oburzony; Robert był broniony przez swojego wujka w papieskiej kurii, ale nie uniknął ekskomuniki. Po nieudanej próbie mediacji [[Walter VI z Brienne|Waltera VI z Brienne]] i innych, lokalne oddziały obległy zamek i do lipca Robert został zmuszony do oddania go prawowitemu właścicielowi.
 
* Miał trzech braci:<br />[[Karol (książę Durazzo)|Karola]] (1323 - [[Aversa]], 1348, egzekucja), księcia Durazzo,
W 1356 roku towarzyszył kardynałowi [[Bitwa pod Poitiers (1356)|bitwie pod Poitiers]]. Przed bitwą kardynał próbował mediować między siłami angielskimi pod dowództwem [[Edward (Czarny Książę)|Edwarda]], Czarnego Księcia i siłami francuskich pod dowództwem [[Jan II Dobry (król Francji)|Jana II Dobrego]], króla Francji. Robert, podobnie jak wielu ludzi kardynała, przyłączył się do walki po stronie francuskiej i tam został zabity. To pogwałcenie neutralności, które powinno cechować duchownego oraz mediatora, sprowokowało Edwarda Czarnego Księcia, do tego, że ​​ciało Roberta przekazano kardynałowi na tarczy, jako oznakę szyderstwa.
 
*[[Ludwik z Graviny|Ludwika]] (1324 - 1362),
== Bibliografia ==
*[[Stefan (książę Durazzo)|Stefana]] (1328 - Portugalia, 1380).
 
== LinkiPrzypisy ==
* Zacour, Norman P (1960). "Talleyrand: The Cardinal of Périgord (1301-1364)". ''Transactions of the American Philosophical Society New Ser. Transactions of the American Philosophical Society'', Vol. 50, No. 7.
<references />
* Goldstone, Nancy (2009). ''The Lady Queen: the Notorious Reign of Joanna I, Queen of Naples, Jerusalem and Sicily''. New York: Walker Publishing Company.
 
Jest synem Jana z Sycylii (1294 - Neapol, 1336), księciem Duras, księciem Achai i Agnes of Perigord (+ 1345). Ma trzech braci:
== Linki ==
 
 
* Cawley, ''[http://fmg.ac/Projects/MedLands/SICILY.htm Charles, Medieval Lands Project]'', Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,[self-published source][better source needed]
Il est fait prisonnier avec son frère [[Louis de Gravina]] et ses cousins [[Robert de Tarente|Robert]] et [[Philippe II de Tarente|Philippe de Tarente]] par le roi [[Louis Ier de Hongrie|Louis {{Ier}} de Hongrie]] quand celui-ci envahit le [[royaume de Naples]] en [[1348]]<ref>[https://books.google.fr/books?id=Ws4GAAAAQAAJ&pg=PA74 ''Nouvelles recherches historiques sur la principauté française de Morée et ses hautes baronnies'', de Jean Alexandre C. Buchon]</ref>. Libéré en 1352, il se réfugie auprès de son oncle [[Hélie de Talleyrand-Périgord]] à Avignon. Il participe à la révolte de Louis contre la [[Jeanne Ire de Naples|reine Jeanne]], passe en [[Provence]], et le 5 février [[1355]], s'empare du château des [[Les Baux-de-Provence|Baux]]. Assiégé par le sénéchal Fouquet d'Agoult en juin, il capitule en août puis entre au service du roi de France<ref>[https://books.google.fr/books?id=QLQOAAAAYAAJ&pg=PA26 ''Histoire des souverains pontifes qui ont siégé a Avignon'', de J.-B.-M. Joudou]</ref>. Il est tué l'année suivante à la [[Bataille de Poitiers (1356)|bataille de Poitiers]].
* [https://www.bartleby.com/35/1/204.html Chronicles of Froissart]
 
 
Schwytany w 1350 roku w czasie oblężenia miasta [[Aversa]], został uwięziony przez [[Ludwik Węgierski|Ludwika I]], króla Węgier i trzymany wraz z młodszym bratem Robertem w wiezieniu do 1352 r. Po uwolnieniu schronił się wraz ze swoim wujem [[Élie Talleyrand de Périgord]] w [[Awinion|Awinionie]], który został właśnie sprzedany papieżowi przez [[Joanna I (królowa Neapolu)|Joannę I]], królową Neapolu.
 
Jego wujek usiłował zaaranżować małżeństwo z siostrzenicą [[Giovanni Visconti (arcybiskup)|Giovanniego Viscontiego]], pana Mediolanu, ale w drodze do Mediolanu Robert został aresztowany przez [[Jakub Sabaudzki-Achaja|Jakuba]], hrabiego Piemontu. Żona Jakuba, Sibylla des Baux, była przekonana, że ​​Robert i jego krewni z rodu Durazzo zorganizowali niedawne morderstwo jej bratanka Roberta des Baux, hrabiego Avellino (Robert poślubił, siłą [[Maria z Kalabrii|Marię z Kalabrii]], ale wpadając w ręce [[Ludwik z Tarentu|Ludwika z Tarentu]], został zamordowany przez rozkazy żony w [[Castel dell'Ovo w Neapolu|Castel dell'Ovo]]). Robert został uwolniony dopiero 18 marca 1355 r., dzięki staraniom wujka i papieża [[Innocenty VI|Innocentego VI]], lecz kazano mu przysięgać, że nie zemści się na swoich oprawcach. Natychmiast złamał obietnicę, zdobywając twierdzę [[Les Baux-de-Provence]] 6 kwietnia 1355 r. Była to prowansalska siedziba [[Raymond des Baux|Raymonda des Baux]], brata i następcy zamordowanego Roberta. Papież był oburzony; Robert był broniony przez swojego wujka w papieskiej kurii, ale nie uniknął ekskomuniki. Po nieudanej próbie mediacji [[Walter VI z Brienne|Waltera VI z Brienne]] i innych, lokalne oddziały obległy zamek i do lipca Robert został zmuszony do oddania go prawowitemu właścicielowi.
 
W 1356 roku towarzyszył kardynałowi [[Bitwa pod Poitiers (1356)|bitwie pod Poitiers]]. Przed bitwą kardynał próbował mediować między siłami angielskimi pod dowództwem [[Edward (Czarny Książę)|Edwarda]], Czarnego Księcia i siłami francuskich pod dowództwem [[Jan II Dobry (król Francji)|Jana II Dobrego]], króla Francji. Robert, podobnie jak wielu ludzi kardynała, przyłączył się do walki po stronie francuskiej i tam został zabity. To pogwałcenie neutralności, które powinno cechować duchownego oraz mediatora, sprowokowało Edwarda Czarnego Księcia, do tego, że ​​ciało Roberta przekazano kardynałowi na tarczy, jako oznakę szyderstwa.
 
[[:Kategoria:Urodzeni w 1326]]
634

edycje