Otwórz menu główne

Zmiany

Dodany 1 bajt ,  10 miesięcy temu
m
drobne techniczne
Największy stan Wojska Ochrony Pogranicza osiągnęły w październiku 1953 roku – 33 675 wojskowych. W tej liczbie było: 4189 oficerów, 890 [[Podchorąży (tytuł wojskowy)|podchorążych]], 2321 podoficerów nadterminowych, 4352 podoficerów służby zasadniczej i 21 923 szeregowych). 78% żołnierzy (26 275) tych wojsk stanowiła [[Zasadnicza służba wojskowa|służba zasadnicza]] z poboru, a 19,6% (6610) kadra zawodowa{{odn|Goryński|2011|s=75}}.
 
Podczas swojej 46-letniej historii istnienia WOP wielokrotnie zmieniał podległość strukturalno-służbową, przechodząc z podległości [[Ministerstwo Obrony Narodowej|Ministerstwa Obrony Narodowej]] poprzez [[Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego]] do [[Ministerstwo Spraw Wewnętrznych PRL|Ministerstwa Spraw Wewnętrznych]] i odwrotnie, by w końcowej fazie swojego istnienia (od 1972 roku) pozostawać w podległości MSW, jako [[formacja wojskowa]]. Żołnierzy WOP obowiązywały te same regulaminy i przepisy ubiorcze, co pozostałych żołnierzy SZ PRL. W wyniku przemian i transformacji ustrojowej Wojska Ochrony Pogranicza zostały rozformowane w dniu 16 maja 1991{{refn|grupa=uwaga|Na mocy [[ustawa|Ustawy]] z dnia 12 października 1990 o Straży Granicznej ({{Dziennik Ustaw|2019|156}}).}}, a w ich miejsce utworzono [[Straż Graniczna (Polska)|Straż Graniczną]], jako formację typu policyjnego o charakterze prewencyjnym, powołaną do ochrony granic Polski.
 
W myśl ustawy z [[18 grudnia]] [[1998]] roku o [[Instytut Pamięci Narodowej|Instytucie Pamięci Narodowej]] - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (art. 5 ust. 1 pkt 6) Zwiad WOP uznawany jest za organ bezpieczeństwa państwa<ref>{{Dziennik Ustaw|2016|1575}}</ref>.