Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 466 bajtów ,  10 miesięcy temu
m
{{Dobry Artykuł}}
[[Plik:Triple Gold Club.jpg|right|200px|thumb|Trofea Triple Gold Club: złoty medal [[Hokej na lodzie na zimowych igrzyskach olimpijskich|igrzysk olimpijskich]], [[Puchar Stanleya]] oraz złoty medal [[Mistrzostwa świata w hokeju na lodzie mężczyzn|mistrzostw świata]]]]
'''Triple Gold Club''' (z [[Język angielski|ang.]] ''Klub Potrójnego Złota'') – termin używany w [[hokej na lodzie|hokeju na lodzie]] do opisania grona hokeistów i trenerów, którzy zdobyli: złoty medal igrzysk olimpijskich, złoty medal mistrzostw świata oraz trofeum [[Puchar Stanleya]] w lidze [[National Hockey League]] (NHL). Międzynarodowa Federacja Hokeja na Lodzie ([[IIHF]]) uważa wyżej wymienione tytuły jako „trzy główne tytuły w tym sporcie”<ref name="IIHF">{{cytuj stronę| url = http://web.archive.org/web/20140102104453/http://www.iihf.com/home-of-hockey/news/news-singleview/browse/22/select_category/18/article/triple-gold-goalies-not.html| tytuł = Triple Gold Goalies... not| data dostępu = 2011-06-30| autor = Andrew Podnieks| opublikowany = iihf.com| język =en}}</ref>.
 
== Elementy Triple Gold Club ==
Turnieje hokejowe na [[Igrzyska olimpijskie|igrzyskach olimpijskich]] odbywają się od 1920 roku. Turniej mężczyzn po raz pierwszy rozegrany został na [[Hokej na lodzie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1920|letnich igrzyskach w Antwerpii]]. Był to pierwszy i ostatni udział tej dyscypliny na letnich igrzyskach. Cztery lata później hokej na lodzie stał się konkurencją zimowych igrzysk olimpijskich<ref name="Igrzyska">{{cytuj stronę| url = http://library.la84.org/SportsLibrary/JOH/JOHv4n2/JOHv4n2c.pdf| tytuł = The birth of Swedish ice hockey - antwerp 1920| data dostępu = 2011-06-30| autor = Kenth Hansen| opublikowany = la84foundation.org| język =en}}</ref>. Igrzyska olimpijskie pierwotnie były przeznaczone dla sportowców amatorów, więc gracze z NHL oraz innych lig zawodowych nie mogli w nich uczestniczyć. Początkowo rywalizację zdominowała [[Reprezentacja Kanady w hokeju na lodzie mężczyzn|reprezentacja Kanady]], która w pierwszych siedmiu edycjach odniosła sześć zwycięstw. W 1956 roku po raz pierwszy w Igrzyskach udział wzięła reprezentacja [[Reprezentacja Związku Radzieckiego w hokeju na lodzie mężczyzn|ZSRR]], która aż do upadku tego państwa stawała zawsze na podium igrzysk olimpijskich. Jedynie dwukrotnie nie zdobyła złotego medalu (w Olimpiadach, które odbyły się w Stanach Zjednoczonych). Pierwszy raz miało to miejsce podczas igrzysk w [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1960|Squaw Valley]] (brąz). Po raz drugi zaś, Związek Radziecki przegrał złoto po pamiętnym meczu tzw. „[[Cud na lodzie|cudzie na lodzie]]” w [[Lake Placid]] w 1980 roku. Inne drużyny, które zdobyły złoty medal tej imprezy to: [[Reprezentacja Wielkiej Brytanii w hokeju na lodzie mężczyzn|Wielka Brytania]] w [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1936|1936]], [[Reprezentacja Szwecji w hokeju na lodzie mężczyzn|Szwecja]] w [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994|1994]] i [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006|2006]] oraz [[Reprezentacja Czech w hokeju na lodzie mężczyzn|Czechy]] w [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998|1998]]<ref name="IgrzyskaMistrz">{{cytuj stronę| url = http://www.iihf.com/iihf-home/history/all-medallists/olympics/men.html| tytuł = Olympic Ice Hockey Tournaments, Men| data dostępu = 2011-06-30| autor = | opublikowany = iihf.com| język =en}}</ref>.
 
Wielu Kanadyjczyków z NHL było specjalistami w tej dyscyplinie sportu, więc kanadyjski związek hokejowy [[Canadian Amateur Hockey Association|CAHA]] naciskał na możliwość gry zawodników profesjonalnych z amatorami<ref name="No.17">{{cytuj stronę| url = http://web.archive.org/web/20180612140447/http://www.iihf.com/iihf-home/the-iihf/100-year-anniversary/100-top-stories/story-17.html| tytuł = Story #17 – Protesting amateur rules, Canada leaves international hockey| data dostępu = 2011-06-30| autor = Andrew Podnieks, Szymon Szemberg| opublikowany = iihf.com| język =en}}</ref>. Po kilku debatach na temat definicji tego kim jest zawodowiec [[Międzynarodowy Komitet Olimpijski]] (MKOl) zdecydował, że wszyscy zawodnicy mogą rywalizować w igrzyskach olimpijskich odbywających się po 1988 roku. NHL nie był chętny do umożliwienia graczom rywalizacji w igrzyskach. Powodem był konflikt terminów. Igrzyska olimpijskie odbywają się w środku sezonu NHL. Liga musi zatrzymywać rywalizację, aby umożliwić udział ich graczy. Jednakże osiągnięto porozumienie zgodnie, z którym zawodnicy NHL mogą uczestniczyć w turnieju olimpijskim począwszy od 1998 roku<ref name="Gamble">{{cytuj stronę| url = http://www.nytimes.com/1997/09/16/sports/hockey-nhl-s-olympic-gamble-stars-participation-nagano-could-raise-sport-s.html| tytuł = HOCKEY: The N.H.L.'s Olympic Gamble; Stars' Participation in Nagano Could Raise Sport's Profile| data dostępu = 2011-06-30| autor = Joe Lapointe| opublikowany = The New York Times| język =en}}</ref>.
 
=== Złoty medal mistrzostw świata ===
{{osobny artykuł|Mistrzostwa świata w hokeju na lodzie mężczyzn}}
Mistrzostwa Świata w hokeju na lodzie są corocznym turniejem organizowanym przez Międzynarodową Federację Hokeja na Lodzie (IIHF). Jest to najważniejszy międzynarodowy turniej hokejowy po turnieju olimpijskim. Turniej początkowo był uznawany jednoznacznie z turniejem olimpijskim. Miało to miejsce w 1920, 1924 i w 1928 oraz co cztery kolejne lata, aż do 1968 roku. Pierwsze mistrzostwa świata, które odbyły się niezależnie zorganizowano w [[Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 1930|1930]] roku. Wzięło w nich udział dwanaście zespołów<ref name="MŚ1930">{{cytuj stronę| url = http://web.archive.org/web/20160714165744/http://hokej.snt.cz:80/old/1930.html| tytuł = 4th World and 15th European Championship| data dostępu = 2011-06-30| autor = | opublikowany = hokej.snt.cz| język =en}}</ref>. Na przestrzeni lat zmianom ulegał format mistrzostw i podział państw na grupy. Obecnie mistrzostwa świata odbywają się według podziału na grupy. Najlepsze drużyny grają w tzw. ''elicie''. Turniej odbywa się zazwyczaj w maju i uczestniczy w nim 16 zespołów. Słabsze drużyny rywalizują w pięciu turniejach, w których startuje po sześć zespołów, jeśli natomiast występuje więcej niż 44 drużyny rozgrywany jest dodatkowy turniej kwalifikacyjny, w którym najsłabsze drużyny grają w najsłabszej tzw. ''III dywizji''. W turnieju elity po fazie grupowej odbywa się dodatkowo faza pucharowa, której zwycięzca zostaje mistrzem świata<ref name="FormatMŚ">{{cytuj stronę| url = http://www.hokej.net/pl/news,artykul,8,26390,reforma-hokejowych-ms-weszla-w-zycie.html| tytuł = Reforma hokejowych MŚ weszła w życie| data dostępu = 2011-06-30| autor = skh| opublikowany = hokej.net| język =pl}}</ref>.
 
Tak, jak na igrzyskach olimpijskich, tak i na mistrzostwach świata w pierwszych turniejach dominującą rolę odgrywała [[Reprezentacja Kanady w hokeju na lodzie mężczyzn|Reprezentacja Kanady]], wygrywając je 12 razy pomiędzy [[1930]], a [[1952]] rokiem. W [[1954]] roku w mistrzostwach świata zadebiutował zespół [[Reprezentacja Związku Radzieckiego w hokeju na lodzie mężczyzn|Związku Radzieckiego]] i od tego czasu stał się głównym rywalem Kanady. Od [[1963]], aż do [[Rozpad Związku Radzieckiego|rozpadu ZSRR]] w [[1991]] roku, reprezentacja tego państwa zdobyła 20 mistrzowskich tytułów, co jest rekordem. W tym okresie Rosjanie siedmiokrotnie nie wywalczyli złota<ref name="AllMed">{{cytuj stronę| url = http://web.archive.org/web/20180617193037/http://www.iihf.com/iihf-home/history/all-medallists/men.html| tytuł = Past medalists| data dostępu = 2011-06-30| autor = | opublikowany = iihf.com| język =en}}</ref>. Pozostałe drużyny, które zdobyły tytuł mistrza świata to przedstawicie tzw. „Wielkiej Siódemki”: Kanady, Czech, [[Reprezentacja Finlandii w hokeju na lodzie mężczyzn|Finlandii]], [[Reprezentacja Rosji w hokeju na lodzie mężczyzn|Rosji]], [[Reprezentacja Szwecji w hokeju na lodzie mężczyzn|Szwecji]], [[Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w hokeju na lodzie mężczyzn|USA]] oraz [[Reprezentacja Słowacji w hokeju na lodzie mężczyzn|Słowacji]]<ref name="B7">{{cytuj stronę| url = http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9800E7D6103CF932A25751C0A9649C8B63&sec=&spon=&pagewanted=1| tytuł = Olympics: Hockey; N.H.L. and Its Teams Send Players to Bench| data dostępu = 2011-06-30| autor = Joe Lapointe| opublikowany = The New York Times| język =en}}</ref>.
 
=== Puchar Stanleya ===
{{osobny artykuł|Puchar Stanleya}}
Puchar Stanleya jest przechodnim trofeum [[National Hockey League]], który corocznie zdobywa najlepsza drużyna fazy [[play-off]]. Puchar Stanleya jest najstarszym trofeum sportu profesjonalnego w Ameryce Północnej<ref name="SC">{{cytuj stronę| url = http://web.archive.org/web/20110713095207/http://www.nhl.com/cup/fun_facts.html| tytuł = Stanley Cup Fun Facts| data dostępu = 2011-06-30| autor = | opublikowany = nhl.com| język =en}}</ref> i otoczony jest przez liczne legendy i tradycje, z których najstarszą jest uroczyste picie [[szampan]]a przez zwycięski zespół. W przeciwieństwie do trofeów pozostałych trzech głównych zawodowych lig Ameryki Północnej, nowy Puchar Stanleya nie jest wydawany co roku, lecz zwycięzca poprzedniej edycji przechowuje trofeum dopóki dopóty nie zostanie koronowany nowy mistrz. Jest to jedyne trofeum w sporcie zawodowym, na którym wygrawerowane są wszystkie zwycięskie nazwiska zawodników, trenerów, kierownictwa oraz pracowników klubu<ref name="SC" />. Oryginalna miska zrobiona jest ze [[srebro|srebra]]. Mierzy 18,5 centymetra wysokości oraz 29 cm długości. Obecny Puchar Stanleya zwieńczony jest kopią oryginału miski, która wykonana jest z [[nikiel|niklu]]. Dziś ma wysokość 89,5 cm i waży 15,5 kg<ref name=autonazwa1>{{cytuj stronę| url = http://web.archive.org/web/20110709115603/http://www.legendsofhockey.net/html/silver_stFFFs.htm| tytuł = Stanley Cup Engraving Facts, Firsts, and Faux Pas| data dostępu = 2011-06-30| autor = | opublikowany = Hockey Hall of Fame| język =en}}</ref>.
 
Pierwotnie puchar nazywał się ''Dominium Hockey Challenge Cup''. Trofeum zostało ufundowane w [[1892]] roku, przez ówczesnego gubernatora generalnego Kanady [[Frederick Stanley|lorda Stanleya]], jako nagroda dla najlepszej amatorskiej drużyny hokejowej w Kanadzie<ref name="Lord Stanley">{{cytuj stronę| url = http://web.archive.org/web/20110628175953/http://www.nhl.com/cup/cupround4/index.html| tytuł = The Stanley Cup| data dostępu = 2011-06-30| autor = | opublikowany = nhl.cmo| język =en}}</ref>. W [[1915]] roku dwie zawodowe organizacje hokeja na lodzie [[National Hockey Association]] (NHA) i [[Pacific Coast Hockey Association]] (PCHA) osiągnęły porozumienie, według której ich mistrzowie mieli rozegrać spotkanie, którego zwycięzca zdobywał Puchar Stanleya. Po serii fuzji stał się ''de facto'' trofeum mistrzowskim NHL w [[1926]] roku. Puchar stał się ''de iure'' nagrodą za mistrzostwo NHL w [[1947]] roku.
 
== Członkowie ==
27 lutego 1994 roku szwedzcy hokeiści [[Tomas Jonsson]], [[Mats Näslund]] i [[Håkan Loob]] zostało faktycznie pierwszymi członkami tego grona, gdy [[Reprezentacja Szwecji w hokeju na lodzie mężczyzn|Szwecja]] zdobyła złoty medal na [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994|Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994]]. Termin '''Triple Gold Club''' został wprowadzony pierwszy raz po [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2002|Zimowych Igrzyskach Olimpijskich]] w [[Salt Lake City]] w 2002, kiedy członkami zostali zawodnicy reprezentacji Kanady, która wywalczyła wówczas złoto olimpijskie<ref name="SLC'02">{{cytuj stronę| url = http://slam.canoe.ca/2002GamesColumnistsPreGames/buffery_dec26-sun.html| tytuł = Skating a fine line| data dostępu = 2011-06-30| autor = Steve Buffery| opublikowany = Toronto Sun| język =en}}</ref>. 8 maja 2007 roku IIHF ogłosiła sformalizowanie "klubu" i jego członków, którzy zdobyli poszczególne trzy tytuły<ref name="TGC-IIHF">{{cytuj stronę| url = http://www.iihf.com/100-years/100-years-of-ice-hockey/pr-media-activities.html| tytuł = Triple Gold Club Induction| data dostępu = 2011-06-30| autor = | opublikowany = iihf.com| język =en}}</ref>. Uroczystość miała odbyć się podczas trwających w [[Kanada|Kanadzie]] mistrzostw świata w [[Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2008|2008]] roku, jednak przeniesiono ją pierwotnie na start inauguracyjnego [[Puchar Wiktorii|Pucharu Wiktorii]] we wrześniu 2008<ref name="VC">{{cytuj stronę| url = http://web.archive.org/web/20090218074948/http://www.iihf.com/home-of-hockey/news/news-singleview/article/triple-gold-club-expands-to-22/| tytuł = Triple Gold Club expands to 22| data dostępu = 2011-06-30| autor = | opublikowany = iihf.com| język =en}}</ref>. Ostatecznie uroczyste otwarcie klubu wraz ze wszystkimi 22 członkami miało miejsce na [[Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010|igrzyskach w Vancouver]] 22 lutego 2010.
 
Najkrótszego czasu podczas kariery na zdobycie wszystkich trzech tytułów od pierwszego zwycięstwa potrzebowali Szwedzi [[Niklas Kronwall]], [[Mikael Samuelsson]] i [[Henrik Zetterberg]], zdobywając wszystkie trzy trofea w ciągu dwóch lat<ref name="2lata">{{cytuj stronę| url = http://archive.is/20120913030521/http://www.thestar.com/printArticle/438368| tytuł = King Henrik of Hockeytown| data dostępu = 2011-06-30| autor = Damien Cox| opublikowany = Toronto Star| język =en}}</ref>. Z drugiej strony Rosjanin [[Wiaczesław Fietisow]] na uzbieranie trzech trofeów potrzebował 19 lat. Jest on jednocześnie najstarszym graczem uzyskującym członkostwo w klubie – wstąpił do niego w wieku 39 lat i 48 dni. Kanadyjczyk [[Jonathan Toews]] jest najmłodszym graczem wśród członków klubu – trzeci tytuł (Puchar Stanleya) zdobył w wieku 22 lat i 42 dni. Wiaczesław Fietisow, jego rodak [[Igor Łarionow]] i Szwed [[Peter Forsberg]] są jedynymi hokeistami, którzy każde trofeum zdobyli więcej niż raz.
 
[[IIHF]] nie zalicza do tego grona pięciu Kanadyjczyków, którzy w latach [[Hokej na lodzie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1920|1920]], [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1924|1924]] i [[Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1928|1928]]. W tych latach obowiązywała zasada podwójnego mistrzostwa. Zawodnicy zostawali jednocześnie mistrzami świata i olimpijskimi. Są to: [[Frank Frederickson]], [[Haldor Halderson]], [[Dunc Munro]], [[Hooley Smith]] oraz [[Dave Trottier]].
 
=== Trenerzy ===
Pierwszym trenerem, który został członkiem Triple Gold Club był [[Mike Babcock]], który 28 lutego 2010 roku poprowadził drużynę Kanady do mistrzostwa olimpijskiego, wcześniej zdobywając z nią mistrzostwo świata (2004) i w 2008 roku zostając mistrzem NHL jako trener [[Detroit Red Wings]]<ref name="Trener">{{cytuj stronę| url = http://web.archive.org/web/20110604131348/http://www.iihf.com/channels10/olympics-2010/news/news-singleview-world-championship-2009/article/triple-gold-for-eric-staal.html?tx_ttnews%5BbackPid%5D=3555&cHash=90c4ddbe30| tytuł = Triple gold for Eric Staal| data dostępu = 2011-06-30| autor = Martin Merk| opublikowany = iihf.com| język =en}}</ref>.
 
{| class="wikitable"
{|
|bgcolor="#CFECEC" style="border:solid 1px #AAAAAA" align=center| &nbsp;*&nbsp;
| Zawodnik jest członkiem [[Hockey Hall of Fame|Galerii Sław Hokeja]]<ref name=autonazwa2>{{cytuj stronę| url = http://web.archive.org/web/20090528153520/http://www.legendsofhockey.net:8080/LegendsOfHockey/jsp/LegendsMembersByYear.jsp?type=Player| tytuł = List of honored Players| data dostępu = 2009-02-08| autor = | opublikowany = Hockey Hall of Fame| język =en}}</ref>.
|-
|colspan=2| Tekst '''pogrubioną''' czcionką oznacza tytuł po którym osoba została członkiem Triple Gold Club.
197 000

edycji