Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 132 bajty ,  6 miesięcy temu
Anulowanie wersji 56223072 autorstwa 2A02:A31D:8438:B780:8C4:74C:3F90:86FA (dyskusja)
Po udanych lądowaniach aliantów w [[Kalabria|Kalabrii]], [[Tarent|Tarencie]] i [[Salerno]] na początku września 1943 roku, i po kapitulacji Włoch w tym samym miesiącu, siły niemieckie zaczęły się powoli wycofywać w kierunku północnym. Sprawnie dowodzone wojska niemieckie, opierając się na dwóch improwizowanych liniach obrony, prowadziły działania opóźniające ofensywę aliancką, przygotowując w tym czasie [[Linia Gustawa|Linię Gustawa]] – silnie ufortyfikowany i trudny do zdobycia pas umocnień obronnych przebiegający w najwęższym miejscu [[Półwysep Apeniński|Półwyspu Apenińskiego]]. Feldmarszałek [[Luftwaffe]] [[Albert Kesselring]], któremu 6 listopada 1943 roku powierzono dowodzenie wszystkimi siłami niemieckimi we Włoszech, obiecał [[Adolf Hitler|Hitlerowi]] utrzymanie tej linii przez przynajmniej sześć miesięcy.
 
Usytuowane na silnych pozycjach obronnych, w terenie który wyraźnie sprzyjał obrońcom i w którym niemal niemożliwe było wykorzystanie sił pancernych, wojska generałów [[Heinrich von Vietinghoff|Heinricha von Vietinghoffa]] i [[Fridolin von Senger und Etterlin|Fridolina von Sengera]] bez trudu odpierały serie uderzeń wojsk alianckich w okresie od stycznia do maja 1944 roku. Ostatecznie linie niemieckie zostały przełamane 18 maja zarówno dzięki natarciom [[Francuski Korpus Ekspedycyjny we Włoszech (1943-1944)|Francuskiego Korpusu Ekspedycyjnego]], [[2 Korpus Polski (PSZ)|2 Korpusu Polskiego]] oraz brytyjskiej 78 Dywizji, jak i wyczerpaniu sił i środków [[10 Armia (III Rzesza)|10 Armii niemieckiej]], która tego dnia rano zaczęła wycofywać swe frontowe oddziały.
 
== Tło historyczne ==