Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 16 bajtów ,  7 miesięcy temu
m
Bot poprawia linkowanie wewnętrzne oraz inne drobne sprawy
|mąż =
|żona = [[Antonina Potocka]], [[Teofila Rzewuska]], [[Maria Lwowna Naryszkina]]
|dzieci = '''z Antoniną Potocką''':<br />Elżbieta Lubomirska, [[Klementyna Lubomirska]],<br />'''z Teofilą Rzewuską''':<br />[[Amelia Lubomirska]], [[Karolina Lubomirska]], [[Konstanty Lubomirski]], [[Eugeniusz Lubomirski (ojciec1789–1834)|Eugeniusz Lubomirski]]<br />z '''Marią Naryszkiną''':<br />[[Antoni Lubomirski (syn Franciszka)|Antoni Lubomirski]], [[Aleksander Ignacy Lubomirski]]
|odznaczenia =
|commons =
|wikicytaty =
}}
'''Ksawery Lubomirski''', właśc. '''Franciszek Ksawery ks. [[Lubomirscy herbu Szreniawa bez Krzyża|Lubomirski]]''' z [[Lubomierz (powiat limanowski)|Lubomierza]] herbu [[Drużyna (herb szlachecki)|Drużyna]]<ref>[http://www.sejm-wielki.pl/b/15.105.502 ''Franciszek Ksawery ks. Lubomirski z Lubomierza h. Drużyna'' – Genealogia potomków Sejmu Wielkiego].</ref> (ur. [[1747]], zm. [[1819]]) – starosta [[sieciechów (Ukraina)|sieciechowski]], generał wojsk rosyjskich.
 
Był synem wojewody kijowskiego [[Stanisław Lubomirski (wojewoda kijowski)|Stanisława Lubomirskiego]]. W [[1772]] dostał po ojcu starostwo sieciechowskie. Zgromadził duży majątek w południowo-wschodnim województwie kijowskim (9 miasteczek, 179 wsi i ponad 100 000 „dusz męskich”). Rezydował w [[Smiła|Śmile]].
Po I rozbiorze, około 1777 wstąpił do [[Armia Imperium Rosyjskiego|wojska rosyjskiego]]. W 1781 został brygadierem, a w 1783 generałem majorem. W 1787 sprzedał całą Smilańszczyznę (m.in. Śmiła i [[Szpoła]]) za 2 mln rubli księciu [[Grigorij Potiomkin|Grigorijowi Potiomkinowi]].
 
Był trzykrotnie żonaty kolejno z Antoniną Potocką (córką wojewody kijowskiego [[Franciszek Salezy Potocki|Franciszka Salezego]]), Teofilą z Rzewuskich i Marią Lwowną Naryszkiną. Z pierwszą żoną miał dwie córki (Elżbietę i Klementynę), z drugą dwie córki (Amelię i Karolinę) i dwóch synów Konstantego i [[Eugeniusz Lubomirski (ojciec1789–1834)|Eugeniusza]], z trzecią także dwóch synów (Antoniego i [[Aleksander Ignacy Lubomirski|Aleksandra]]).
 
W 1784 roku odznaczony [[Order Świętej Anny|Orderem św. Anny]]<ref>Бантыш-Каменский Н.Н. Списки кавалерам российских императорских орденов Св. Андрея Первозванного, Св. Екатерины, Св. Александра Невского и Св. Анны с учреждения до установления в 1797 году орденского капитула, [[2005]], s. 194.</ref>.
308 931

edycji