Otwórz menu główne

Zmiany

drobne redakcyjne, wikizacja
'''Kościół św. Elżbiety''' ([[język słowacki|słow.]] ''Kostol svätej Alžbety'', [[język węgierski|węg.]] ''Szent Erzsébet-templom'', niem. ''Sankt-Elisabeth-Kirche''), zwany też '''Niebieskim kościółkiem''' (''Modrý kostolík'') – [[Architektura secesji|secesyjna]], jednonawowa świątynia znajdująca się w [[Bratysława|Bratysławie]], w dzielnicy [[Stare Miasto (Bratysława)|Stare Miasto]]. Fundatorem był cesarz [[Franciszek Józef I]] – w powszechnej opinii druga w mieście [[świątynia]] poświęcona św. Elżbiecie miała uczcić pamięć jego tragicznie zmarłej żony, cesarzowej [[Elżbieta Bawarska|Elżbiety]].
 
Swoją nazwę zawdzięcza niebieskiemu kolorowi ścian zewnętrznych świątyni. Nietypowy kształt i eliptyczna w rzucie wieża o wysokości prawie 37 metrów to zasługa projektanta, [[Ödön Lechner|Ödöna Lechnera]], węgierskiego architekta, współtwórcy wielu budynków secesyjnych w [[Budapeszt|Budapeszcie]]. Kościół powstał w latach [[1909]]–[[1913]], a za patronkę przyjęto [[Elżbieta z Turyngii|św. Elżbietę Węgierską]], żyjącą w XIII wieku, urodzoną na [[Zamek Bratysławski|bratysławskim zamku]]. Początkowo świątynię miała wieńczyć [[Kopuła (architektura)|kopuła]], ostatecznie zdecydowano się na [[dach czterospadowy]]. Znacznie pomniejszona kopuła, w kształcie, w jakim planowano wybudowaćprzykryć kopułęnią nad kościołemkościół, znajduje się nad [[Ambona (architektura)|kazalnicą]].
 
W świątyni charakterystyczne jest formyszerokie ceramiczne,wykorzystanie tzw.elementów ceramicznych - [[majolikaMajolika|majoliki]] z manufaktury Zsolnay'a z [[Pecz]]u; kolor niebieski dominuje zarówno w wystroju wnętrza kościoła jak i z zewnątrz. Wejścia do świątyni obudowane są [[Styl neoromański|neoromańskimi]] filarami z elementami orientalnymi.
 
Nad głównym wejściem znajduje się [[mozaika]] przedstawiającą patronkę kościoła z różami. Obraz z podobną sceną jest również umieszczony wewnątrz, nad głównym ołtarzem, natomiast w ołtarzu bocznym płaskorzeźba pokazuje św. Teresę. Autorami elementów wyposażenia byli artyści węgierscy. Wewnątrz, w miejscu w którym obecnie znajduje się płaskorzeźba św. Teresy, znajdowało się kiedyś marmurowe [[epitafium]] poświęcone cesarzowej Elżbiecie, w miejscu płaskorzeźby św. Teresy – obecnie jest ono w budynku plebanii.
 
Dzwony w świątyni zainstalowano w [[1911]] r. Podczas konsekracji w głównym ołtarzu umieszczono relikwie św. Elżbiety, [[Klemens I|św. Klemensa]] i [[Teodora (żona Justyniana I)|św. Teodory]].
18 973

edycje