Otwórz menu główne

Zmiany

→‎Śmierć Stalina i walka o władzę w partii: Dr red meryt przypis ze źródł
 
=== Śmierć Stalina i walka o władzę w partii ===
MomentemWażnym zwrotnymmomentem w historii państwaZSRR była śmierć Stalina – dyktator umarł 5 marca 1953. Istniejąpróbując teorie,wytrzeźwieć którew mówią,saunie żepo Stalindługiej zostałlibacji zamordowanyz kilka[[Nikita dniChruszczow|Nikitą wcześniejChruszczowem]]<ref zaname=pacepa>{{Cytuj wiedząksiążkę lub|autor na= polecenieIon niektórychMihai współpracownikówPacepa |autor2 wymieniane= Ronald różneJ. nazwiska,Rychlak w|autor tymlink szefa= służbIon specjalnychPacepa |tytuł = Dezinformacja: Były szef wywiadu ujawnia metody dławienia wolności, zwalczania religii i wspierania terroryzmu |data = 2015 |miejsce = Gliwice |wydawca = [[ŁawrientijGrupa Beria|ŁawrientijaWydawnicza BeriiHelion]]. Publikacje|isbn wskazują= na9788328310728 prawdopodobieństwo|strony zastosowania=27}}</ref>. doPo otruciaśmierci Stalina specyfikubyły podobnegorozpowszechniane różne [[teoria spiskowa|teorie spiskowe]], że „został zamordowany przez [[Ławrientij Beria|Ławrientija Berię]]”, do„otruty [[warfaryna|warfarynywarfaryną]]<ref>Jonathan Brent, Vladimir Naumov, ''Stalin’s Last Crime: The Plot Against the Jewish Doctors, 1948–1953'', HarperCollins, 2003. {{ISBN|0-06-019524-X}}.</ref>, aczy także„zastrzykiem wykonania mu zastrzyku z adrenalinyadrenaliny”<ref>Николай Добрюха, ''Как убивали Сталина'', Аргументы и факты, nr 51, 21 grudnia 2005 r. [http://gazeta.aif.ru/online/aif/1312/42_01 dostępne w Internecie, dostęp 2008-01-10, 21:12].</ref><ref>Николай Добрюха, ''Как убивали Сталина'', Аргументы и факты, nr 52, 28 grudnia 2005 r. [http://gazeta.aif.ru/online/aif/1313/36_01 dostępne w Internecie, dostęp 2008-01-10, 21:12].</ref><ref>Николай Добрюха, ''Как убивали Сталина'', Комсомольская правда, 19 grudnia 2007 r. [http://msk.kp.ru/daily/24021/89579/ dostępne w Internecie, dostęp 2008-01-10, 21:12] (jw.).</ref><ref>Николай Добрюха, ''Сталина все-таки отравили?'', Комсомольская правда, 21 grudnia 2007 r. [http://saratov.kp.ru/daily/24022/90245/ dostępne w Internecie, dostęp 2008-01-10, 21:12].</ref>.
 
Po śmierci Stalina, w Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (nazwa nadana w 1952 roku) rozpoczęła się ponowna walka o władzę. Nowym premierem został [[Gieorgij Malenkow]]. Znaczne wpływy miał jednak Beria. Szef służb bezpieczeństwa rozpoczął szereg potężnych reform; starał się przy tym ukryć własne zbrodnie, przerzucając odpowiedzialność za nie na zmarłego dyktatora<ref>Taubman 2003, s. 245.</ref>. Jednymi z kluczowych decyzji Berii była [[amnestia]], która objęła ponad milion więźniów<ref>Taubman 2003, s. 246.</ref> i propozycja likwidacji NRD, która miała być według Berii włączona w skład zjednoczonych, neutralnych Niemiec<ref>Taubman 2003, s. 247.</ref>. Jeden z przywódców partii, [[Nikita Chruszczow]], uznał zjednoczeniowy pomysł za [[antykomunizm|antykomunistyczny]]<ref>Khrushchev 2006, s. 184.</ref>. W celu zablokowania go, Chruszczow sprzymierzył się z Malenkowem i rozpoczął kampanię przeciwko Berii, który miał rzekomo planować wojskowy [[zamach stanu]]<ref>Tompson 1995, s. 121.</ref>. 23 czerwca 1953 roku Beria został aresztowany na posiedzeniu Prezydium, a następnie osądzony i stracony wraz z pięcioma bliskimi współpracownikami w grudniu 1953 roku. Jego odsunięcie było ostatnim w historii ZSRR odsunięciem od władzy polityka poprzez egzekucję<ref>Tompson 1995, s. 123.</ref>.