Kwintus Petyliusz Cerialis: Różnice pomiędzy wersjami

dodany link wewnętrzny
m (kontrola autorytatywna)
(dodany link wewnętrzny)
'''Quintus Petilius Cerialis Caesius Rufus''' (ur. ok. 30, zm. po 83) – [[Starożytny Rzym|rzymski]] dowódca i namiestnik, który służył w [[Brytania|Brytanii]] podczas powstania [[Boudika|Boudiki]] i uczestniczył w wojnie domowej po śmierci cesarza [[Neron]]a. Później zniszczył on [[Powstanie Batawów|powstanie Civilisa]] i wrócił do Brytanii jako namiestnik.
 
Jego imię sugeruje, że jest on adoptowanym synem z rodziny Caesius do Petyliuszy. Jego młodszy brat nazywa się [[Caesius Nasica]].
 
== Powstanie Cywilisa ==
Ten sukces oraz zaufanie jego szwagra dało Cerialisowi dowództwo nad [[Legio XIV Gemina]], który stacjonował w trudnej do utrzymania prowincji [[Germania Inferior]]. Na ziemiach tych w 69 roku wybuchło [[powstanie Batawów]], germańskiego plemienia, które miało na celu obalenie rzymskiej władzy wykorzystując chaos jaki zapanował w państwie rzymskim podczas wojny domowej między Witeliuszem a Wespazjanem. Na czele powstańczej armii stanął [[Juliusz Cywilis]], wyszkolony w rzymskich oddziałach pomocniczych ([[auxilla]]). Armia buntowników odniosła duże sukcesy m.in. pokonała dwa rzymskie legiony w walkach niedaleko miasta Xanten. Cywilis rozbił także siły rzymskie wysłane w celu stłumienia powstanie pod wodzą Marka Flakkusa. Obserwując przebieg wypadków, wkrótce do walki dołączyli także Gallowie.
 
Sytuacja w Galli stała się właściwie krytyczna. Pokonani żołnierze rzymscy składali broń przysięgając "wierność Galli". Prawie wszystkie obozy rzymskie zostały zdobyte przez powstańców. W 70 roku, po ustabilizowaniu sytuacji w Rzymie, nowy cesarz Wespazjan zwrócił swoje oczy ku północy. Jego wierny zastępca, Mucianus wysłał do Galli Kwintusa Petyliusza Cerialisa z potężną armią w sile 4 legionów. Wódz ten w pierwszej kolejności spacyfikował kraj Trewerów, zdołał zdobyć stopniowo najważniejsza miasta Galli takie jak [[Trewir|Colonia Augusta Treverorum]], Colonia Agrippinensis czy Vetera. Wkrótce zdołał też zająć ziemie Batawów, które długo się broniło wykorzystując bagnistość swojego terenu. Dalsze losy Cerialisa w tej kampanii nie są do końca znane. Prawdopodobnie opuścił kraj Batawów i udał się za Ren.
 
Cerialis został odznaczony honorami przez samego cesarza Wespazjana za swoje zwycięstwa w Galli.
W roku 71, Cerialis został namiestnikiem [[Brytania|Brytanii]], prowadząc do tej prowincji ze sobą [[Legio II Adiutrix]]. Siły te stanowiły wsparcie dla [[Juliusz Agrykola|Juliusza Agrykoli]], dowódcy [[Legio XX Valeria Victrix]].
 
Jako namiestnik, Cerialis prowadził kampanię przeciwko [[Brygantowie|Brygantom]] w północnej Anglii. W 74, Cerialis opuścił Brytanię i wrócił do Rzymu jako [[Konsul rzymski|konsul]]. W 83 roku został on nominowany na stanowisko konsula po raz drugi jako partner cesarza [[Domicjan]]a.
 
Według wydanej w 1911 roku ''Encyclopædia Britannica'' Cerialis był bardziej odważnym żołnierzem, niźli troskliwym dowódcą, a także preferował samodzielne podejmowanie decyzji. Posiadał on naturalny dar przemawiania w taki sposób, aby dotrzeć do swoich żołnierzy. Był lojalny wobec swoich przełożonych oraz niewzruszony.
15 953

edycje