Katedra Notre-Dame w Paryżu: Różnice pomiędzy wersjami

Od kiedy nawy się krzyżują?
(odpowiedź, akt. - w dyskusji wykazana fałszywość źródła)
(Od kiedy nawy się krzyżują?)
Znaczniki: VisualEditor Z internetu mobilnego Z wersji mobilnej www
Budowa katedry Notre Dame rozpoczęła się w 1163 roku, kiedy to papież [[Aleksander III (papież)|Aleksander III]] oficjalnie położył [[kamień węgielny]] pod jej budowę. Notre Dame ma 130 m długości i 35 m wysokości w swoim najwyższym punkcie [[Sklepienie|sklepienia]]{{r|:0}}.
 
Katedra Notre Dame to przykład [[Bazylika|bazyliki]] z galeriami i z podwójnymi [[Nawa boczna|nawami bocznymi]], co daje w sumie 5 [[Nawa|naw]]. Podwójne nawy boczne przechodzą w podwójne obejście [[Prezbiterium|chórowe]] zwane [[ambit]]em. Problem, aby obejście chórowe rozszerzało się po promieniu na zewnątrz rozwiązano podwojeniem liczby kolumn w obejściu oraz oryginalną konstrukcją sklepienia z naprzemianlegle rozłożonych trójkątów. Dzięki następstwu jednakowych kolumn w [[arkada]]ch nawy głównej, prosta i zaokrąglona część chóru zachowują rytm. [[Nawa główna]] posiada sześciodzielne [[sklepienie krzyżowo-żebrowe]], a jej ściany składają się z trzech kondygnacji (arkady - [[Empora|empory]] - okna). Późniejszy architekt wzbogacił system ścian i kolumn korpusu pewnymi wariantami. Empory zyskały wówczas trzy otwory, a ich podparcie z boków zamiast okrągłych [[Służka (architektura)|służek]] gwarantują płaskie [[Pilaster|pilastry]]{{r|:0}}. W chórze, powstałym nieco wcześniej, zgodnie z [[Normanowie|normańską]] tradycją empory mają jeszcze dwuczęściowe otwory<ref name=":1">{{Cytuj |autor = Nikolaus Pevsner |rozdział = Gotyk wczesny i dojrzały |tytuł = Historia architektury europejskiej |data = 2013 |isbn = 978-83-213-4738-7 |wydawca = Wydawnictwo ARKADY |s = 67-69}}</ref>. Pierwotnie ściany nawy głównej podzielone były na cztery części - ponad pasem arkad i empor powierzchnia ścian była przebita [[Rozeta (architektura)|rozetami]] i mniejszymi niż obecnie oknami. Rozwiązanie to nie zyskało uznania, gdyż wnętrze katedry było zbyt ciemne, i już w XIII wieku okna powiększono. W wieku XIX architekt [[Eugène Viollet-le-Duc|Viollet-Le-Duc]] zrekonstruował pierwotną ich formę wokół ?skrzyżowania? naw kościoła{{r|:0}}.
 
[[Transept]] katedry znajduje się w jej centralnej części, prawie pośrodku między wieżami zachodniej [[Fasada|fasady]] a wschodnią [[Apsyda (architektura)|apsydą]]. Nieznacznie występuje on poza mury zewnętrzne naw bocznych. Dobudowane w późniejszym okresie kaplice wokół obejścia dodatkowo wyrównują granicę zewnętrznych ścian z murami transeptu<ref name=":1" />.