Ruch Młodej Polski: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 113 bajtów ,  1 rok temu
dr
m (→‎Początki: lit.)
(dr)
'''Ruch Młodej Polski''' – ugrupowanie polskiej opozycji [[Antykomunizm|antykomunistycznej]], skupione wokół [[Aleksander Hall|Aleksandra Halla]] i pisma „[[Bratniak (czasopismo)|Bratniak]]”, powstałe w 1979, nawiązujące do prawicowej myśli politycznej, podkreślające jako swój pierwszoplanowy cel kwestię odzyskania przez Polskę pełnej niepodległości.
 
== Początki ==
[[Plik:Hall Aleksander.JPG|thumb|190px|[[Aleksander Hall]]]]
RMP utworzony został w lipcu 1979 przez środowisko niektórych młodszych uczestników [[Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela|Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela]], częściowo w reakcji na kryzys organizacyjny i personalny w ROPCiO<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko=Borowik | imię=Bogdan | autor= Bogdan Borowik | tytuł= Partie Konserwatywne w Polsce 1989–2001 | data=2011 | wydawca=Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej | miejsce=Lublin| strony=30| isbn = 9788322731581}}</ref>. Planowane na 25-26 lipca w Hucie Kalnej spotkanie założycielskie zostało uniemożliwione przez Służbę Bezpieczeństwa, która zatrzymała większość uczestników. O powołaniu Ruchu poinformowano pod koniec lipca 1979, antydatując komunikat z tym związany na 19 lipca 1979.
 
Deklarację założycielską RMP ogłoszono 18 sierpnia 1979. Podpisało ją 25 osób: [[Aleksander Hall]], [[Arkadiusz Rybicki]], [[Mirosław Rybicki]], [[Bożena Rybicka-Grzywaczewska|Bożena Rybicka]], [[Magdalena Modzelewska-Rybicka|Magdalena Modzelewska]], [[Jan Samsonowicz (1944–1983)|Jan Samsonowicz]], [[Dariusz Kobzdej]], [[Piotr Dyk]], [[Andrzej Słomiński]], [[Grzegorz Grzelak]], [[Danuta Grzelak]], [[Ireneusz Gust]], [[Zofia Kruszyńska-Gust]], [[Gabriela Turzyńska]], [[Andrzej Jarmakowski]], [[Zbigniew Dulkiewicz]], [[Izabela Dulkiewicz]], [[Piotr Bystrzanowski]], [[Leszek Jankowski]] (wszyscy Trójmiasto), [[Maciej Grzywaczewski]] ([[Warszawa]], ale pochodzący z Gdańska[[Gdańsk]]a), [[Jacek Bartyzel]] ([[Łódź]]), [[Marek Jurek]], [[Piotr Mierecki]], [[Krzysztof Nowak (ur. 1959)|Krzysztof Nowak]] i [[Edward Maliszewski (działacz RMP)|Edward Maliszewski]] (wszyscy [[Poznań]])<ref name="ReferenceA">{{Cytuj książkę | nazwisko=Borowik | imię=Bogdan | autor= Bogdan Borowik | tytuł= Partie Konserwatywne w Polsce 1989–2001 | data=2011 | wydawca=Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej | miejsce=Lublin| strony=31| isbn = 9788322731581}}</ref>.
 
W deklaracji podkreślono jako główne cele: kwestię obrony praw człowieka oraz odzyskanie przez Polskę pełnej suwerenności. Jej twórcy odwoływali się przy tym do inspiracji narodowo-katolickiej oraz personalizmu chrześcijańskiego. Inspiracją koncepcji politycznej była myśl [[endecja|endecji]] [[Roman Dmowski|Romana Dmowskiego]]<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko=Borowik | imię=Bogdan | autor= Bogdan Borowik | tytuł= Partie Konserwatywne w Polsce 1989–2001 | data=2011 | wydawca=Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej | miejsce=Lublin| strony=34| isbn = 9788322731581}}</ref><ref>Jarosław Tomasiewicz, ''Ugrupowania neoendeckie w Trzeciej Rzeczpospolitej'', Toruń, Wyd. Adam Marszałek, 2003, {{ISBN|83-7322-668-0}}, s. 61-62</ref>. Zagadnienia ustrojowe i gospodarcze zostały w zasadzie pominięte. Podkreślono jedynie konieczność doboru realistycznych środków w dążeniu do postawionych celów.
Ruch organizował razem z innymi środowiskami niezależnymi Trójmiasta, przed wszystkim z [[Wolne Związki Zawodowe Wybrzeża|Wolnymi Związkami Zawodowymi]] manifestacje z okazji rocznic: odzyskania niepodległości 11 listopada 1918, Konstytucji 3 Maja, wydarzeń grudnia 1970. Inne ważne inicjatywy to tworzenie grup samokształceniowych dla młodzieży licealnej (Gdańsk), prowadzenie klubu dyskusyjnego (Łódź). Sekcję techniczną, która zajmowała się drukiem i kolportażem ulotek związanych z działalnością ugrupowania stworzył Mirosław Rybicki, kierował nią następnie [[Sławomir Soból]]. Z ugrupowaniem związane było pismo „Bratniak” oraz [[Wydawnictwo „Młoda Polska”]].
 
Po wybuchu strajków w [[Sierpień 1980|sierpniu 1980]] członkowie RMP włączyli się aktywnie w działalność [[Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”|NSZZ Solidarność]]. Arkadiusz Rybicki, Grzegorz Grzelak, Maciej Grzywaczewski, Sławomir Czarlewski, Andrzej Jarmakowski i Bożena Rybicka pracowali np. w strukturach Komisji Krajowej NSZZ Solidarność”<ref>Jarosław Tomasiewicz, ''Ugrupowania neoendeckie w Trzeciej Rzeczpospolitej'', Toruń, Wyd. Adam Marszałek, 2003, {{ISBN|83-7322-668-0}}, s. 63-64</ref>.
 
W grudniu 1980 w miejsce M. Grzywaczewskiego i J. Samsonowicza rzecznikami RMP zostali Marian Piłka, Lech Jeziorny i Piotr Ogiński. W lipcu 1981 powołano nową radę rzeczników, której członkami zostali Aleksander Hall, Jacek Bartyzel, Zdzisław Bradel, Lech Jeziorny, Krzysztof Nowak, Janusz Majewski i Piotr Ogiński oraz radę programową (w składzie Aleksander Hall, Jacek Bartyzel, Zdzisław Bradel, Piotr Mierecki, Janusz Pierzchała, Marian Piłka, Arkadiusz Rybicki, Wiesław Urbański i Tomasz Wołek). Ta ostatnia nie odegrała większej roli.
 
Po 1989 członkowie RMP nie stworzyli jednego wspólnego środowiska, natomiast wielu jego członków było aktywnych w polskiej polityce w ramach nowo powstałych ugrupowań (ZChN, Forum Prawicy Demokratycznej)<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko=Borowik | imię=Bogdan | autor= Bogdan Borowik | tytuł= Partie Konserwatywne w Polsce 1989–2001 | data=2011 | wydawca=Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej | miejsce=Lublin| strony=53-55| isbn = 9788322731581}}</ref>.
 
== Zobacz też ==
* [[Zespoły Inicjatywy Obywatelskiej]]
* [[Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela]]
 
== Bibliografia ==
== Przypisy ==
{{Przypisy}}
 
== Zobacz też ==
* [[Zespoły Inicjatywy Obywatelskiej]]
* [[Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela]]
 
[[Kategoria:Historia najnowsza Gdańska]]