Otwórz menu główne

Zmiany

Dodane 312 bajtów ,  6 miesięcy temu
drobne merytoryczne
Urodził się w 1464 roku jako syn Mikołaja z [[Tomice (powiat poznański)|Tomic]] koło [[Poznań|Poznania]] – [[chorąży|chorążego]] poznańskiego i Anny z Szamotulskich. Po śmierci ojca, w roku 1478, trafił na dwór swojego stryja, Andrzeja Szamotulskiego, [[wojewodowie poznańscy i wielkopolscy|wojewody poznańskiego]]. Wiadomo, że uczył się w szkole katedralnej w [[Gniezno|Gnieźnie]], następnie około roku 1486 studiował w [[Lipsk]]u, a następnie na [[Uniwersytet Jagielloński|Akademii Krakowskiej]], gdzie uzyskał w 1490 roku bakalaureat, a w 1493 roku magistrat filozofii. W tym samym roku rozpoczął studia prawnicze w [[Bolonia|Bolonii]], które w 1500 roku zakończył doktoratem dekretów. Prawdopodobnie studiował także w Wiedniu.
 
Zaraz po ukończeniu studiów rozpoczął praktykę w [[Kuria Rzymska|kurii rzymskiej]], zostając kanclerzem [[kardynał]]a [[Fryderyk Jagiellończyk|Fryderyka Jagiellończyka]], który nadał mu, pomimo że nie był duchownym, szereg beneficjów kościelnych, w tym archidiakonat krakowski. Po śmierci kard. Fryderyka trafił na dwór [[biskupi poznańscy|biskupa poznańskiego]], [[Jan Lubrański|Jana Lubrańskiego]], gdzie przebywał w latach 1503-1506. Następnie trafił do kancelarii koronnej króla [[Zygmunt I Stary|Zygmunta Starego]], w służbie którego wielokrotnie posłował jako [[sekretarz królewski]] na [[Węgry]], [[Wołoszczyzna|Wołoszczyznę]] i [[Pomorze]]. Podczas swojej służby otrzymał od króla liczne nadania. W [[1510]] roku brał udział rokowaniach w [[Kamieniec|Kamieńcu Podolskim]], zakończonych podpisaniem [[pokój w Kamieńcu Podolskim 1510|traktatu pokojowego]] z przedstawicielami hospodara mołdawskiego [[Bogdan III|Bogdana III]]<ref>Zdzisław Spieralski, Awantury mołdawskie, Warszawa, 1967, s. 71.</ref>.
 
W roku 1511 przyjął święcenia kapłańskie, a w roku 1515 sakrę biskupią, przyjmując godność biskupa [[Przemyśl|przemyskiego]], a rok później został podkanclerzym koronnym (urząd ten sprawował do śmierci). W roku 1515 wraz z kanclerzem koronnym [[Krzysztof Szydłowiecki|Krzysztofem Szydłowieckim]] był głównym twórcą ugody z [[Habsburgowie|Habsburgami]]. Po śmierci Jana Lubrańskiego, w roku 1520 objął biskupstwo poznańskie, zrzekając się tronu w Przemyślu. W [[Wielkopolska|Wielkopolsce]] przebywał jednak sporadycznie, poświęcając się polityce i pracy na dworze królewskim. W roku 1524 objął godność biskupa krakowskiego (będąc nadal biskupem poznańskim), a także nuncjusza apostolskiego i kolektora danin papieskich. W roku 1525 zrzekł się tronu biskupiego w Poznaniu, a także doprowadził do ugody między królem a [[Albrecht Hohenzollern (1490–1568)|Albrechtem Hohenzollernem]]. Tomicki od roku 1524 jednocześnie pełnił funkcje biskupa krakowskiego i podkanclerzego koronnego, co było niezgodne z ówczesnym prawem polskim (były to tzw. ''[[incompatibilia]]''). Był z tego powodu jednym z głównych (obok Szydłowieckiego) przeciwników [[Ruch egzekucyjny|ruchu egzekucyjnego]].
278 247

edycji