Strukturalizm (językoznawstwo): Różnice pomiędzy wersjami

'''Strukturalizm''' – teoria oparta na przekonaniu, że [[język (mowa)|język]] stanowi zamknięty system znaków, będących podstawowym kodem [[komunikacja interpersonalna|komunikacji międzyludzkiej]]. Strukturaliści ujmują język jako [[system językowy|system relacji]]. Odrzucają natomiast poglądy [[Młodogramatycy|młodogramatyków]] i dążą do tego, by zbliżyć się do metod przyrodniczych ([[naturalizm biologiczny]]). Odrzucają psychologizm, historyzm i atomizowanie języka{{odn|Mistrík|1993|s=438}}{{odn|Polański|1999|s=565–567}}.
 
Do zasług strukturalistów należy uściślenie wielu pojęć lingwistycznych, a także zobiektywizowanie metod badawczych stosowanych w językoznawstwie. Wynikiem ich dążeń było odgraniczenie [[fonologia|fonologii]] jako nauki o dźwiękach mowy ludzkiej w ujęciu językoznawczym od [[fonetyka|fonetyki]], której przedmiotem są również dźwięki mowy, ale ujmowane w aspekcie nielingwistycznym (np. fizycznym lub fizjologicznym). Do fundamentalnych założeń strukturalizmu należy także odróżnianie w obrębie zjawisk związanych z mową ({{k|fr|langage}}) języka jako abstrakcyjnego, społecznie wytworzonego systemu znaków ({{k|fr|langue}}) od mówienia ({{k|fr|parole}}), będącego konkretną realizacją tegoż systemu. Strukturalizm zakłada również ścisłe oddzielenie w badaniach lingwistycznych aspektu synchronicznego od diachronicznego. Charakterystyczna dla lingwistyki strukturalnej jest teza o [[konwencjonalny charakter języka|arbitralności (dowolności) znaku językowego]], czyli braku motywacji w związku [[element znaczony|{{k|fr|du signifié}}]] i [[element znaczący|{{k|fr|du signifiant}}]]{{odn|Mistrík|1993|s=438}}{{odn|Polański|1999|s=565–567}}.
 
Prekursorami strukturalizmu (in. lingwistyki strukturalnej) byli [[Ferdinand de Saussure]] (językoznawca szwajcarski) i [[Jan Baudouin de Courtenay]] (językoznawca polski){{odn|Kridalaksana|2005|s=6-13}}. Za najważniejsze szkoły strukturalizmu uważa się: genewską, praską (in. funkcjonalizm praski, [[Praskie Koło Lingwistyczne]]), kopenhaską (glossematyka), brytyjską i amerykańską ([[amerykańska szkoła strukturalistyczna|deskryptywizm]]){{odn|Mistrík|1993|s=438}}.
Anonimowy użytkownik