Język standardowy: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 40 bajtów ,  1 rok temu
m (drobne techniczne)
Podczas tego procesu standard językowy nabiera większego [[prestiż (socjolingwistyka)|prestiżu kulturalnego]] i znaczenia funkcjonalnego niż [[język wernakularny|narzecza ludowe]]{{odn|Trudgill|2006|s=119}}. Narzecza te określa się jako zależne (heteronomiczne) względem języka standardowego, ponieważ ich użytkownicy traktują standard jako normę języka pisanego, odnoszą się do niego jako autorytetu, używają terminologii specjalistycznej formowanej na jego gruncie, a wszelkie tendencje standaryzacyjne w ich mowie zbliżają ją do tego standardu{{odn|Chambers|Trudgill|1998|s=9}}. W przypadku niektórych języków, takich jak angielszczyzna, proces ten może przebiegać przez dłuższy czas bez interwencji zewnętrznej, w innych wypadkach zaś jest nadzorowany i ukierunkowywany przez autorytatywne gremia, takie jak [[Akademia Francuska]], przez co następuje w znacznie szybszym tempie{{odn|Trudgill|2006|s=119}}.
 
Jako że na kształtowanie standardu główny wpływ mają nie czynniki lingwistyczne, lecz panujące uwarunkowania polityczno-historyczne, języka standardowego nie należy traktować jako formy wyższej naukowo względem innych, nieskodyfikowanych odmian językowych{{r|:13|:14}}. Językoznawcy uznają, że standard ma z natury [[konwencjonalny charakter języka|charakter arbitralny i konwencyjnykonwencjonalny]], podkreślając, że jego funkcjonowanie opiera się na ogólnej akceptacji społecznej{{r|:16|:17}}.
 
W zachodniej tradycji językoznawczej wypracowane standardy językowe określa się także mianem dialektów{{r|:18|:19}}. Zbiór typowych poglądów i [[postawy wobec języka|postaw]] towarzyszących powstaniu standardu językowego nazywany jest przez socjolingwistów [[Ideologia języka standardowego|ideologią języka standardowego]]{{r|:21|:22}}.
Anonimowy użytkownik